รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2565
การใช้มอเตอร์แลนซ์ด้านการแพทย์ฉุกเฉินในบริบทสังคมชนบทและสังคมเมือง ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ รถจักรยานยนต์ฉุกเฉินมีการนำมาใช้ในระบบการแพทย์ฉุกเฉินเพื่อการเข้าถึงผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว มีการศึกษาพบว่าระยะเวลาตอบสนองในการเข้าถึงผู้ป่วยใช้ระยะเวลาน้อยกว่ารถพยาบาลในรูปแบบรถตู้ อย่างไรก็ตามอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับรถพยาบาลมีแนวโน้มที่จะสูงขึ้น ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ระยะทางและช่วงเวลาสั่งการที่เหมาะสมในการใช้งานรถจักรยานยนต์ฉุกเฉิน การศึกษาครั้งนี้เป็นการเก็บข้อมูลไปข้างหน้าที่หน่วยการแพทย์ฉุกเฉินโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ระยะเวลาการรวบรวมข้อมูลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 ในการออกปฏิบัติการด้านการแพทย์ฉุกเฉินจำนวน 2,398 ราย อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยในกลุ่มที่เข้าถึงด้วยรถจักรยานยนต์ฉุกเฉินคือ 42.5 ? 6.5 ปี และ ร้อยละ 51.3 เป็นเพศชาย ระยะเวลาตอบสนองสําหรับรถจักรยานยนต์ฉุกเฉินและรถพยาบาลในรูปแบบรถตู้ในช่วงเวลาระหว่าง 6.00-9.00 น. เป็น 6.2 นาทีและ 9.1 นาทีตามลําดับ ระยะเวลาตอบสนองสําหรับรถจักรยานยนต์ฉุกเฉินและรถพยาบาลในรูปแบบรถตู้ในระยะทาง 0-5 กิโลเมตร คือ 4.2 นาทีและ 7.5 นาทีตามลําดับ และระยะทาง 5-10 กิโลเมตร คือ 6.3 นาทีและ 8.2 นาทีตามลําดับ ดังนั้น รถจักรยานยนต์ฉุกเฉิน เข้าถึงผู้ป่วยได้เร็วกว่ารถพยาบาลในรูปแบบรถตู้ในช่วงเวลา 6.00-9.00 น. และ 15.00-18.00 น. โดยเฉพาะอย่างยิ่งระยะทางที่น้อยกว่า 10 กิโลเมตรคำสำคัญ การแพทย์ฉุกเฉิน, รถจักรยานยนต์, การแพทย์ก่อนถึงโรงพยาบาล
คำสำคัญ Emergency medical services Emergency medicine บริการการแพทย์ฉุกเฉิน เวชศาสตร์ฉุกเฉิน ambulances emergency mobile units รถปฏิบัติการฉุกเฉิน รถปฏิบัติการฉุกเฉินเคลื่อนที่
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การกระจายพื้นที่การเกิดอุบัติเหตุและลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยจากการขับขี่หรือโดยสารรถจักรยานยนต์ที่เข้ารับการรักษาที่ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ปีย์วรา มานีเวศม์
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความล่าช้าในการช่วยเหลือผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน ณ จุดเกิดเหตุ ในเขตอำเภอเมืองบุรีรัมย์ พรนภา ศุกรเวทย์ศิริ
อัตราการใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินในผู้ป่วยฉุกเฉินเร่งด่วนและผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤตในเขตเมือง อดิศักดิ์ นิธิเมธาโชค
ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดความคลาดเคลื่อนจากการสั่งใช้ยาของพยาบาลวิชาชีพนอกเวลา ณ เเผนกอุบัติเหตุเเละฉุกเฉิน โรงพยาบาลชุมชนเเห่งหนึ่งในภาคอีสาน ยุพา ถาวรพิทักษ์
ความล่าช้าในการบริการผู้ป่วยนอกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน พนอ เตชะอธิก
ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการใช้บริการ การแพทย์ฉุกเฉินในจังหวัดนครปฐม วริยา จันทร์ขำ
สถานการณ์การใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยฉุกเฉินที่เข้ารับบริการ แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉินในประเทศไทย
การกำหนดจุดจอดรถปฏิบัติการฉุกเฉินที่เหมาะสม โดยพิจารณาระดับความรุนแรงของอาการผู้ป่วย: กรณีศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี พลอยพรรณ ศรีกิจการ
ปัจจัยทีมีผลต่อการใช้บริการระบบการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยฉุกเฉินเร่งด่วนและวิกฤต ในจังหวัดอุบลราชธานี
ผลของการใช้รูปแบบการคัดกรองผู้ป่วยโดยใช้ดัชนีความรุนแรงฉุกเฉินต่อระยะเวลารอคอยของผู้ป่วยและการปฏิบัติบทบาทอิสระของพยาบาลวิชาชีพ แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลกลาง อารีย์วรรณ อ่วมตานี