Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

เครื่องวิเคราะห์เวลาปฏิกิริยาการตอบสนองต่อการได้ยินของผู้ป่วยในโรงพยาบาล

รณภูมิ เพชรรัตน์ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ความมุ่งหมายของงานวิจัยครั้งนี้ เพื่อการศึกษาปฏิกิริยาการตอบสนองต่อการได้ยินในแต่ละช่วงอายุทั้งชายและหญิง โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดสอบวิจัยครั้งนี้เป็นผู้มารับบริการในโรงพยาบาลทั้งเพศชายและเพศหญิง จำนวน 750 คน โดยเป็นเพศชาย 360 คน เป็นเพศหญิง 390 คน โดยมีอายุตั้งแต่ 7- 65 ปี โดยจำแนกตามเพศและกลุ่มอายุ คือน้อยกว่า ? 11, 11-15 16-20 ,21-25 ,26-30 ,31-35 ,36-40,41-45 ,46-50, > 50 ปี โดยทำการทดสอบปฏิกิริยาการตอบสนองโดยการได้ยินเสียง ให้ผู้ทดสอบกดปุ่มเพื่อเป็นการตอบสนอง ใช้หน่วยวัดเป็นมิลลิเซ็คคันด์ จากนั้นการรายงานผลจะออกมาเป็นค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจัดสร้างเป็นเกณฑ์ ผลการวิจัย พบว่า 1. เวลาปฏิกิริยาการตอบสนองด้วยเสียงในเด็กที่อายุตํ่ากว่า 10 ปี ทั้งเพศชายและเพศหญิงจะมีการตอบสนองช้ากว่าในเด็กที่มีอายุมากกว่า 11 ปี ขึ้นไป ในช่วงอายุที่มีการตอบสนองโดยการกระตุ้นด้วยเสียงเร็วที่สุดของเพศชาย อยู่ในช่วงอายุระหว่าง 26 – 30 ปี ส่วนเพศหญิงมีการตอบสนองด้วยการกระตุ้นด้วยเสียงเร็วที่สุด อยู่ในช่วงอายุระหว่าง 21 – 25 ปี 2. ประสิทธิภาพของเครื่องวิเคราะห์เวลาปฏิกิริยาการตอบสนองต่อการได้ยินเมื่อนำมาเทียบกับเครื่องมือมาตรฐาน จะมีค่าความผิดพลาดอยู่ในช่วง -3 ถึง -5 มิลลิเซ็คคันด์

คำสำคัญ

โรงพยาบาลวิเคราะห์ผู้รับบริการสถานบริการสุขภาพการวัด( Measurement)ความคลาดเคลื่อน (Error)ความถูกต้อง(Accuracy)ความแม่นยำ (Precision)ความเสี่ยง(Risk)ได้ยิน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาปัจจัยด้านเสียง,ด้านสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการสูญเสียการได้ยินของบุคลลากรในงานทันตกรรม ในโรงพยาบาลทั่วไปและ โรงพยาบาลศูนย์ ในเขตความรับผิดชอบของศูนย์วิศวกรรมการแพทย์ที่ 3(นครสวรรค์)

นายบุญยืน อยู่พิพัฒน์ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ พ.ศ. 2554

ความสัมพันธ์ระหว่างผลการตรวจการได้ยินระดับก้านสมองกับอายุและเพศ

วาสนา วะสีนนท์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

A Comparison Study of the Auditory P300 Results of Elderly Patients with Sensorineural Hearing Loss

กฤษณา เลิศสุขประเสริฐ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562

อุบัติการณ์ของพนักงานที่มีการเปลี่ยนแปลงระดับการได้ยินแบบมาตรฐาน; กรณีศึกษาผลการตรวจการได้ยิน

ภรณ์ทิพย์ พิมดา มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2559

ความชุกของการได้ยินบกพร่องของผู้สูงอายุในหกชุมชนจังหวัดมหาสารคาม

ภูรินท์ สุจิระกุล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2558

ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการสูญเสียการได้ยินของเจ้าหน้าที่กลุ่มเสี่ยง โรงพยาบาลปากช่องนานา

พิพัฒน์ แจ่มพัฒนกิจ พ.ศ. 2561

การประเมินผลลัพธ์การให้บริการเครื่องช่วยฟังสำหรับผู้รับบริการที่มีปัญหาสูญเสียการได้ยิน

รัตตินันท์ ฏิระวณิชย์กุล มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562

การศึกษาเปรียบเทียบผลการตรวจวัดเสียงสะท้อนในหูชั้นในของกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานที่ไม่มีอาการทางการได้ยิน และกลุ่มควบคุม

ฉัตรประอร งามอุโฆษ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562

ระบบประเมินการฟื้นฟูและติดตามความก้าวหน้าจากภาพวิดีโอสำหรับผู้ป่วยที่มีปัญหาด้านการกลืน : ระยะที่ 2

ปัณรสี ฤทธิประวัติ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2564

ผลการใช้เครื่องตรวจการได้ยินระดับก้านสมอง [Auditory Brainstem Response; ABR] ในการวินิจฉัยความผิดปกติทางการได้ยิน : รายงานข้อมูลย้อนหลัง 3 ปี

วันดี บุญให้ กองโสต ศอ นาสิกกรรม โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า พ.ศ. 2553