กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
งานวิจัยนี้นำเสนอแบบจำลองการอพยพกลุ่มคนออกจากชั้นเรียนของอาคารเรียนรวม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ในภาวะภัยพิบัติ โดยทำการสร้างแบบจำลองการอพยพจำนวน 6 สถานการณ์ ซึ่งกำหนดให้กลุ่มคนอพยพเริ่มเคลื่อนที่หลังจากที่มีประกาศแล้วไปยังทางออกด้วย 2 วิธี คือ Least Effort และ shortest Distance ไปยังทางออกที่เปิดใช้บริการ เพื่อศึกษาพฤติกรรมกรอพยพ เวลาขจัดเฉลี่ย ระยะทางขจัดเฉลี่ย ระดับความหนาแน่น ความล่าช้า ผลการวิจัยพบว่า กรณีที่เลวร้ายสุด (Worst Case Scenario) นั้นเวลาในการการ อพยพของกลุ่มบุคคลทั้งชั้นจะใช้เวลา 1:51 นาที และบริเวณส่วนกลางของอาคารซึ่งเป็นทางเดินนั้นจะเต็มไปด้วยกลุ่ม คนที่อลหม่านวุ่นวาย เนื่องจากความไม่เข้าใจในการวางแผนการอพยพในกรณีฉุกเฉิน จากการเปรียบเทียบค่าเวลาการ เดินทางมากสุดของแต่ละกรณี จะพบว่เวลาที่เหมาะสมที่สุด คือ 1:31 - 1:35 นาที ซึ่งเป็นการแบ่งกลุ่มคนออกเป็น สองส่วนเท่า ๆ กันแยกไปทางด้านหน้าและต้านหลัง แต่ประเด็นที่ต้องวางแผน คือ ทำอย่างไรเราจะควบคุมทิศทางของ กลุ่มคนให้ได้ตามแบบจำลองที่คาดการณ์ไว้ ส่วนกรณีที่สร้งปัญหาในอพยพมากสุด คือ กลุ่มคนส่วนใหญ่มุ่งหน้าไป ทางออกฉุกเฉินด้านหลังของอาคาร ซึ่งก็มีโอกาสเกิดขึ้นได้ ถ้ากลุ่มคนตื่นตะหนกจนไม่สามารถควบคุมสติได้ จนนำไปสู่ การเกาะกลุ่มกระจุกตัวของกลุ่มคนบริเวณทางออกและเข้าของห้องได้ ดังนั้นสิ่งสำคัญสำหรับนักศึกษาและผู้ที่อยู่ภายใน อาคาร คือ การรับรู้ทางออกฉุกเฉินที่ใกล้เคียงที่สุด