กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
บทคัดย่อการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Research) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกความแข็งแรงด้วยยางยืดและน้ำหนักตัว ที่มีผลต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบนและกล้ามเนื้อแกนกลางลําตัวของนักกีฬายิงธนู มีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬายิงธนู จำนวน 30 คน เพศชาย 16 คน เพศหญิง14 คน อายุระหว่าง 18 – 25 ปี โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ที่เป็นนักกีฬายิงธนูของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ที่เป็นผู้ที่มีประสบการณ์ในการแข่งขันกีฬายิงธนู ในระดับชาติและนานาชาติ โดยแบ่งกลุ่มออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน กลุ่มควบคุม (Control Group) ฝึกซ้อมตามปกติ และกลุ่มทดลอง (Experimental Group) ฝึกตามโปรแกรมการฝึกความแข็งแรงด้วยยางยืดและน้ำหนักตัว ควบคู่กับการฝึกซ้อมตามปกติ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ฝึกสัปดาห์ละ 3 วัน มีการวัดสัญญาณชีพ และทดสอบสมรรถภาพทางกายตามแบบทดสอบความแข็งแรง ทำการบันทึกสมรรถภาพทางกายของนักกีฬายิงธนู ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Repeated Measure ANOVA) และใช้การวิเคราะห์ทางสถิติแบบเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน (Independent Sample t – test) โดยกาหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ผลการวิจัยพบว่า ผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของสมรรถภาพทางกาย ระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Grip Strength Test และ 30 Second Push Up Test ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและเปรียบเทียบระหว่างก่อนการฝึก และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Core Strength and Stability Test ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เปรียบเทียบระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05ผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของสมรรถภาพทางกาย ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ภายในกลุ่มควบคุม พบว่า ผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มควบคุม จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Grip Strength Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และยังพบว่าผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มควบคุม จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย 30 Second Push Up Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และพบอีกว่าผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มควบคุม จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Core Strength and Stability Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของสมรรถภาพทางกาย ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ภายในกลุ่มทดลอง พบว่า ผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มทดลอง จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Grip Strength Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ P < 0.05 และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และพบว่าผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มควบคุม จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย 30 Second Push Up Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และยังพบอีกว่าผลของค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายภายในกลุ่มควบคุม จากการทดสอบสมรรถภาพทางกาย Core Strength and Stability Test ระหว่างก่อนการฝึก เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05 และระหว่างหลังการฝึกสัปดาห์ 4 เปรียบเทียบกับ หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < 0.05คำสำคัญ : นักกีฬายิงธนู, การฝึกความแข็งแรงด้วยยางยืด, การฝึกความแข็งแรงด้วยน้ำหนักตัว, กล้ามเนื้อส่วนบน, กล้ามเนื้อแกนกลางลําตัว
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 7 — 7. Final development version of the deliverable demonstrated in operational
นำข้อมูลที่ได้จากการวิจัย ไปเผยแพร่และตีพิมพ์ ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องและสนใจนำไปศึกษาค้นคว้า พัฒนาและต่อยอดงานวิจัยต่อไปได้
มีผลการศีกษาวิจัยและวิเคราะห์จากงานวิจัยที่เกี่ยวข้องทางด้านพัฒนาสมรรถภาพทางกายของนักกีฬายิงธนู ทั้งในและต่างประเทศ
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 6 — 6. solution (s) demonstrated in relevant environment and in co-operation with relevant stakeholders to gain initial feedback on potential impact
สถาบันการพลศึกษาร่วมกับสมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทยจัดการฝึกอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาความแข็งแรงกล้ามเนื้อส่วนบนและกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวแก่ ผู้ฝึกซ้อม นักกีฬา และผู้สนใจทั่วไป
ได้ทำการศึกษาวิจัย และให้ผู้ที่มีส่วนร่วม มาเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนางานวิจัย