รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2555
การกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมชุมชนเมืองพื้นที่กันชนของมรดกโลก : อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
สมพล ดำรงเสถียร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2555 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในพื้นที่กันชนของมรดกโลก: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารายละเอียดของรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในพื้นที่กันชนของมรดกโลก: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาในระดับการออกแบบชุมชนเมือง ระดับงานสถาปัตยกรรมและระดับงานภูมิสถาปัตยกรรม และกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในพื้นที่กันชนของมรดกโลก: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา ในเจ็ดพื้นที่ประกอบด้วย เขตที่ 1 พื้นที่อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา เขตที่ 2 พื้นที่ในเกาะเมืองนอกเขตพื้นที่ 1 เขตที่ 3 พื้นที่นอกเกาะเมืองด้านตะวันออก (เมืองอโยธยา) เขตที่ 4 พื้นที่นอกเกาะเมืองด้านทิศเหนือ (พื้นที่ยุทธศาสตร์) เขตที่ 5 พื้นที่นอกเกาะเมืองด้านตะวันตก เขตที่ 6 พื้นที่ด้านทิศใต้ของแม่น้ำเจ้าพระยา และเขตที่ 7 พื้นที่อื่นๆที่เหลือ
ผลการวิจัยได้กำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมทั้ง 7 พื้นที่ออกเป็น 8 ประเภทได้แก่ บ้านเดี่ยว เรือนแถว-ห้องแถว อาคารพักอาศัย อาคารพาณิชย์ทั่วไป อาคารพาณิชย์ในเขตประชิดอุทยานฯ อาคารใช้งานพิเศษ อาคารอุตสาหกรรม และอาคารราชการ โดยกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมจากอาคารต้นแบบของแต่ละพื้นที่ ประกอบด้วย จังหวะของเส้นตั้ง จังหวะของเส้นนอน จังหวะของเส้นขอบอาคาร ลักษณะของหน้าต่าง ลวดลายของผนังอาคาร และรูปแบบของประตู รวมถึงลวดลายระดับพื้นหน้าอาคาร รูปแบบสถาปัตยกรรมที่ได้สามารถนำไปเป็นต้นแบบในการกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในพื้นที่กันชนของมรดกโลก: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา และเป็นแนวทางสำหรับพื้นที่อนุรักษ์โบราณสถานอื่นๆ
คำสำคัญ
มรดกโลกอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาพื้นที่กันชนรูปแบบทางสถาปัตยกรรม
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การกำหนดรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในพื้นที่กันชนของมรดกโลก: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
สมพล ดำรงเสถียร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2555 แนวทางการออกแบบเพื่อส่งเสริมการรับรู้มรดกทางสถาปัตยกรรมของนักท่องเที่ยวในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) พื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา
ผศ.ดร. เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561 บูรณาการองค์รวม : แนวทางคุ้มครองมรดกโลก กรณีอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาและเมืองบริวาร
สุพจน์ บุญวิเศษ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2559 สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น : กรณีศึกษาอาคารพักอาศัยชุมชนไทลัวะบ้านกกเชียง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พรจิต พีระพัฒนกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2551 การสำรวจสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นภายใต้การเรียนรู้แบบบูรณาการ : กรณีศึกษา อุโบสถวัดกลาง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์
ปิยชนม์ สังข์ศักดา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2560 การมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารจัดการแหล่งมรดกโลก กรณีศึกษา : อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา และอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย - ศรีสัชนาลัย - กำแพงเพชร
ภัทรานิษฐ์ ศุภกิจโกศล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2554 แนวทางการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมพื้นที่บึงคำศรี อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี
เมทินี โคตรดี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2562 การจัดทำแผนที่มรดกทางสถาปัตยกรรม ชุมชนบางปลาสร้อย จังหวัดชลบุรี โดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน
พรจิต พีระพัฒนกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2561 แนวทางการจัดการสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นเพื่อการท่องเที่ยวโดยชุมชนจังหวัดบุรีรัมย์
ปิยชนม์ สังข์ศักดา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2558 การจัดทำแผนที่มรดกภูมิทัศน์วัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ชุมชนชากแง้ว จังหวัดชลบุรี
พรจิต พีระพัฒนกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2560