พฤติกรรมการแสวงหาการรักษาของผู้ป่ วยโรคเรื้อนในเขตกึ่งเมือง ของสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 1 กรุงเทพฯ

บทคัดย่อ

<p> การศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการแสวงหาการรักษาของผู้ป่วยโรคเรื้อนในเขตกึ่งเมือง รวมทั้งปัจจัยด้านระบบบริการสุขภาพ ด้านผู้ให้บริการและด้านผู้ใช้บริการที่ มีส่วนเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการแสวงหาการรักษา โดยคัดเลือกผู้ป่วยที่ขึ้นทะเบียนรักษาภายในปี พ.ศ.2552-2553 เฉพาะอาสาสมัครเข้าร่วมในการศึกษาวิจัยครั้ง จำนวน 16 ราย การสัมภาษณ์เจาะลึกแบบ มีแนวทางการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนาและวิเคราะห์เนื้อหา</p> <p> ผลการศึกษา พบว่า ผู้ป่วยโรคเรื้อนมีพฤติกรรมการแสวงหาการรักษา ดัชนีเฉลี่ย ระยะเวลาจากที่เริ่มพบอาการครั้งแรกจนถึงตรวจพบว่าเป็นโรคเรื้อน รวม 6 ปี จำนวนครั้งในการแสวงหาการรักษา โดยเฉลี่ยน้อยที่สุด 6 ครั้ง มากที่สุด 18 ครั้ง และระยะเวลาการล่าช้าที่เกิดจากเจ้าหน้าที่ โดยเฉลี่ย 2 ปี พฤติกรรมแสวงหาการรักษาของผู้ป่วยโรคเรื้อนในเขตเมือง เริ่มจากระบบการดูแลสุขภาพภาคสามัญชน เมื่อไม่ได้ผลจึงแสวงหาการรักษาจากระบบการดูแลภาควิชาชีพหรือระบบการดูแลภาคพื้นบ้าน ทั้งนี้ขึ้นกับอาการและ ความรุนแรงของความเจ็บป่วย หรือเปลี่ยนไปมาระหว่างการเลือกใช้ระบบการดูแลสุขภาพทั้งสามระบบ ซึ่งการตัดสินใจเลือกสถานที่รักษาหรือเลือกวิธีการรักษา ผู้ป่วยจะพิจารณาร่วมกันระหว่างผลการรักษา และวิธีการรักษา แต่พบว่าผู้ป่วยให้ความไว้วางใจในระบบการดูแลภาควิชาชีพมากที่สุด</p> <p> </p> <p>ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่า พื้นที่ในเขตกึ่งเมือง มีระบบบริการสุขภาพมากมายที่ผู้ป่วยสามารถเข้าถึงบริการได้โดยง่าย แต่หากว่าบุคลากรทางการแพทย์ขาดความตระหนักถึงโรคเรื้อน ก็อาจทำให้ผู้ป่วยเกิดความล่าช้าและส่งผลทำให้เกิดความพิการได้</p>

คำสำคัญ