การวิจัยและถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้แบคทีเรียกรดแลคติคที่มีในน้ำมันพืชหมักเป็นสารเสริมในหญ้าหมักเพื่อเพิ่มผลผลิตน้ำนม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การทดลองที่ 1 เพื่อศึกษาคุณภาพการหมัก คุณค่าทางโภชนะ และปริมาณการย่อยได้ของวัตถุแห้ง โดยวิธี In vitro gas production technique ของหญ้ากินนีสีม่วง (Panicum maximum cv. TD 58; Pa) หมักร่วมกับถั่วอาหารสัตว์ 3 ชนิดได้แก่ ถั่วท่าพระสไตโล (Stylosanthes guianensis cv. Thaphra stylo; Sty) ถั่วฮามาต้า (Stylosanthes Hamata cv. Verano; Ha) หรือถั่วคาวาลเคด (Centrosema pascuorum cv. Cavalcade; Ca) ในอัตราส่วน 50:50 ของน้ำหนักสด ทำการหมักหญ้ากินนีสีม่วงและถั่วอาหารสัตว์รวมทั้งหมด 7 ชนิด (Pa Sty Ha Ca Pa+Sty Pa+Ha และ Pa+Ca) ใช้ระยะเวลาการหมัก 45 วัน และนำไปวิเคราะห์ทางเคมี ผลการทดลองพบว่าค่า pH ของพืชอาหารสัตว์หมักทุกกลุ่มมีค่าอยู่ระหว่าง 4.33-4.56 แต่อย่างไรก็ตาม หญ้าหมักมีปริมาณกรดแลคติค ร้อยละ 4.16-7.73 ของวัตถุแห้ง และมีปริมาณกรดบิวทีริคค่อนข้างต่ำ รวมถึงมีปริมาณ NH3-N ร้อยละ 6.9-8.37 ดังนั้นจึงถือได้ว่าพืชหมักทั้งหมดที่ได้มีคุณภาพการหมักที่ดี ส่วนการหมักหญ้าผสมกับถั่วทำให้เพิ่มปริมาณ CP และลดปริมาณของ NDF หญ้ากินนีสีม่วงหมักร่วมกับถั่วท่าพระสไตโล มีค่าการย่อยได้วัตถุแห้งและค่าพลังงานสูงกว่าการหมักร่วมกับถั่วชนิดอื่นๆ (P<0.05) การทดลองที่ 2 ทำการการศึกษาผลของหญ้ากินนีสีม่วงและถั่วท่าพระสไตโลหมักต่อปริมาณการกินได้ การย่อยได้ และการให้ผลผลิตน้ำนมในโคนม ใช้โคนมพันธุ์โฮลสไตน์ฟรีเชี่ยน จำนวน 9 ตัว ในแผนการทดลองแบบ change over design มีระยะเวลาในการศึกษาวิจัยแต่ละช่วง 30 วัน โดยแบ่งออกเป็น 14 วันแรกเป็นช่วงของการปรับสัตว์ และในช่วง 7 วันในการเก็บตัวอย่างมูล และ น้ำนม ส่วนวันสุดท้ายของแต่ละช่วงการทดลอง ทำการสุ่มเก็บเลือดเพื่อนำไปวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการ จากการทดลองพบว่า ปริมาณการกินได้ของวัตถุแห้ง อินทรีย์วัตถุ การกินได้ของโปรตีน และสัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโภชนะเหล่านี้ในหญ้าผสมถั่วหมักสูงกว่าถั่วหมักอย่างเดียว (P<0.05) แต่อย่างไรก็ตาม การกินได้ของปริมาณเยื่อใย NDF และการย่อยได้ของ NDF ไม่มีความแตกต่างกัน (P>0.05) นอกจากนั้น ปริมาณน้ำนมและกรดไขมัน C18:1 n-9c ของกลุ่มที่ได้รับหญ้าผสมถั่วหมักพบว่ามีปริมาณมากที่สุด (P<0.05) และปริมาณไนโตรเจนในเลือดของโคที่ได้รับถั่วหมักสูงกว่าในกลุ่มอื่นๆ จากการศึกษาสรุปได้ว่า หญ้ากินนีสีม่วงหมักร่วมกับถั่วท่าพระสไตโลมีคุณภาพการหมักที่ดีและมีคุณค่าทางโภชนะสูง ทำให้เพิ่มปริมาณการกินได้ การย่อยได้ของโภชนะ รวมถึงปริมาณน้ำนมและกรดไขมันในน้ำนมของโคนมได้