การศึกษาการให้ผลผลิตและคุณค่าทางอาหารของหญ้า 4 ชนิดและถั่วอาหารสัตว์เขตร้อน 2 ชนิด ภายใต้การจัดการในระบบอินทรีย์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้แบ่งออกเป็น 2 การทดลอง โดยการทดลองที่ 1 เป็นการศึกษาเปรียบเทียบพันธุ์หญ้าอาหารสัตว์จานวน 4 ชนิด คือ หญ้ารูซี่ (Brachiaria ruziziensis) หญ้ามูลาโต้ 2 (Brachiaria ruziziensis ? B. brizantha ? B. decumbens cv. Mulato II) หญ้ากินนีสีม่วง (Panicum maximum TD 58) หญ้ากินนีมอมบาซา (Panicum maximum cv. Mombasa) และ ถั่วอาหารสัตว์ 2 ชนิด ได้แก่ ท่าพระสไตโล (Stylosanthes guianensis CIAT 184) และถั่วแระต้น (Cajanus cajan) โดยในการเปรียบเทียบชนิดพันธุ์หญ้า โดยใช้แผนการทดลองแบบ Split-plot in Randomized Complete Block Design จานวน 3 ซ้า และศึกษาอายุการตัดที่ 40 และ 50 วัน พบว่า หญ้าทั้ง 4 ชนิดให้ผลผลิตไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P > 0.05) แต่มีแนวโน้มว่า หญ้ามูลาโต้ 2 และหญ้ากินนีมอมบาซ่าให้ผลผลิตสูงกว่าหญ้ารูซี่และหญ้ากินนีสีม่วง และเมื่อเปรียบเทียบอายุการตัดนั้นพบว่า การตัดหญ้าที่อายุ 50 วันให้ผลผลิตสูงกว่าการตัดที่ 40 วันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ ( P < 0.05) โปรตีนและลิกนินของหญ้าทั้ง 4 ชนิดไม่มีความแตกต่างกัน แต่พบว่าเยื่อใย Neutral detergent fiber และ Acid detergent fiber ของหญ้าในกลุ่มกินนี ได้แก่ กินนีมอมบาซ่าและกินนีสีม่วง สูงกว่าหญ้าในกลุ่ม Brachiaria คือหญ้ารูซี่และมูลาโต้ (P <0.05) ในด้านของถั่วอาหารสัตว์นั้นพบว่าถั่วแระต้นให้ผลผลิตสูงกว่าถั่วท่าพระสะไตโลอย่างมีนัยสาคัญยิ่งทางสถิติ (P <0.05) ดังนั้นจึงถูกนามาใช้เป็นถั่วในการปลูกร่วมกับหญ้าอาหารสัตว์ จึงนามาสู่การทดลองที่ 2 เปรียบเทียบแปลงหญ้าผสมถั่วโดยใช้หญ้ากินนีมอมบาซ่าร่วมกับถั่วมะแฮะ โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มการทดลอง ๆละ 3 ซ้า ใช้แผนการทดลองแบบ Randomized Complete Block Design โดยกลุ่มทดลองได้แก่ แปลงหญ้ากินนีมอมบาซ่าล้วน (100) แปลงหญ้าผสมถั่วในอัตราส่วนพื้นที่ 75 : 25 และ 50: 50 ทาการตัดหญ้าและถั่วครั้งแรกเมื่ออายุได้ 80 วัน และนับอายุไปอีก 50 วันเพื่อเก็บผลผลิตและวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมี พบว่า ผลผลิตน้าหนักแห้งของแปลงหญ้ากินนีมอมบาซ่าล้วน และแปลงหญ้ากินนีมอมบาซ่าปลูกร่วมกับถั่วมะแฮะที่อัตราส่วน 75:25 ให้ผลผลิตสูงกว่ากลุ่มที่ปลูกหญ้ากินนีมอมบาซ่าร่วมกับถั่วมะแฮะในอัตรา 50:50 และเมื่อคิดปริมาณโปรตีนต่อไร่พบว่า การปลูกสร้างแปลงหญ้าทั้ง 3 กลุ่ม ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P > 0.05) แต่มีแนวโน้มว่า การปลูกหญ้าผสมถั่วในอัตราส่วน 75: 25 ให้ผลผลิตโปรตีนสูงกว่า แปลงหญ้าล้วนและแปลงหญ้าผสมถั่วที่อัตราส่วน 50:50 ดังนั้นจากการศึกษาครั้งนี้พบว่าการปลูกสร้างแปลงหญ้าผสมถั่วโดยใช้หญ้ากินนีมอมบาซ่าร่วมกับถั่วมะแฮะในอัตราส่วนพื้นที่ 75:25 โดยปลูกเป็นแถบ น่าจะเป็นการปลูกสร้างแปลงหญ้าผสมถั่วที่เหมาะสมในการนาไปใช้เลี้ยงสัตว์ต่อไป