ประสิทธิภาพของกล้าแสมทะเลเพื่อการบำบัดธาตุอาหาร ในน้ำทิ้งจากฟาร์มเลี้ยงกุ้ง

บทคัดย่อ

โครงการวิจัย : ประสิทธิภาพของกล้าแสมทะเลเพื่อการบำบัดธาตุอาหารในน้ำทิ้งจากฟาร์มเลี้ยงกุ้ง คณะผู้วิจัย : ปิยวรรณ เนื่องมัจฉา และประวิทย์ เนื่องมัจฉา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 80280 ระยะเวลาที่ทำการวิจัย : พฤศจิกายน 2550 – ธันวาคม 2551 บทคัดย่อ การศึกษาประสิทธิภาพของกล้าไม้แสมทะเลเพื่อการบำบัดธาตุอาหารในน้ำทิ้งจากฟาร์มเลี้ยงกุ้ง ได้แบ่งชุดการทดลองออกเป็น 2 กลุ่มการทดลอง คือ กลุ่มที่ใช้น้ำทะเล และกลุ่มที่ใช้น้ำทิ้งจากการเลี้ยงกุ้ง ในแต่ละกลุ่มการทดลองจะแบ่งเป็น 2 ชุดการทดลอง คือปลูกกล้าไม้แสมทะเล และไม่ปลูกพืช (ชุดควบคุม) โดยจัดทำเป็น 3 ซ้ำ รวมทั้งสิ้น 12 ชุดการทดลอง โดยน้ำทะเลและน้ำทิ้งจากฟาร์มเลี้ยงกุ้งจะถูกสูบเข้าสู่ระบบทดลองและกักไว้เป็นเวลา 7 วันก่อนปล่อยออก ผลการศึกษา พบว่าแสมทะเลสามารถบำบัดธาตุอาหารในน้ำทิ้งจากการเลี้ยงกุ้งได้ดีกว่าชุดการทดลองที่ไม่ปลูกพืชอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยแสมทะเลจะมีเปอร์เซ็นต์การบำบัดของปริมาณแข็งแขวนลอยทั้งหมด บีโอดี แอมโมเนียไนโตรเจน ไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมด ดังนี้คือ 76.94 – 91.43%, 46.48 – 72.09%, 69.86 – 87.56%, 70.32 – 89.80% และ 64.04 – 86.76% ตามลำดับ ส่วนชุดการทดลองที่ไม่ปลูกพืช (ชุดควบคุม) จะมีเปอร์เซ็นต์การบำบัดของปริมาณแข็งแขวนลอยทั้งหมด บีโอดี ธาตุอาหารต่างๆ ดังนี้คือ 74.86 – 87.68%, 47.27 – 63.79%, 57.14 – 79.66%, 65.10 – 78.65% และ 58.64 – 82.32% ตามลำดับ การศึกษาสมบัติของดิน พบว่าหลังการทดลอง กลุ่มการทดลองที่ใช้น้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งมีการสะสมของอินทรียวัตถุ ไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมดสูงกว่ากลุ่มที่ใช้น้ำทะเลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับการศึกษากล้าไม้แสมทะเล พบว่ากล้าไม้แสมทะเลที่ปลูกในกลุ่มการทดลองที่ใช้น้ำทิ้งจากฟาร์มเลี้ยงกุ้ง จะมีอัตราการเจริญเติบโต และการเพิ่มพูนมวลชีวภาพในส่วนต่างๆ สูงกว่ากล้าไม้แสมทะเลที่ปลูกในกลุ่มการทดลองที่ใช้น้ำทะเลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าแสมทะเลสามารถช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพของการบำบัดน้ำเสียในระบบพื้นที่ชุ่มน้ำแบบบึงประดิษฐ์ได้เป็นอย่างดี คำสำคัญ : น้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้ง แสมทะเล การบำบัดธาตุอาหาร

คำสำคัญ