การวิเคราะห์ลักษณะและจำนวนครั้งการลงสู่พื้นในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชน
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและจำนวนครั้งการลงสู่พื้นจากการกระโดดของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับยุวชน รุ่นอายุไม่เกิน 12 ปี ระหว่างการแข่งขันรายการ “วิทยุการบินฯ มินิวอลเลย์บอลถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประจำปี ๒๕๕๕” ทีมชายและหญิงจำนวน 24 ทีม แข่งขัน 252 เซท นักกีฬาเพศชายจำนวน 141 คน ส่วนสูงและน้ำหนักเฉลี่ยเท่ากับ 154.50 ? 10.71 เซนติเมตร 44.17 ? 9.77 กิโลกรัม ปริมาณไขมันในร่างกาย 12.55 ? 5.47 เปอร์เซ็นต์ นักกีฬาเพศหญิงจำนวน 136 คน ส่วนสูงและน้ำหนักเฉลี่ยเท่ากับ 155.14 ? 7.40 เซนติเมตร 45.06 ? 8.82 กิโลกรัม ปริมาณไขมันในร่างกาย 17.79 ? 5.28 เปอร์เซ็นต์ วิเคราะห์ลักษณะและจำนวนครั้งการลงสู่พื้นจากการกระโดดจากภาพวีดีโอด้วยโปรแกรม Focusx2 นักกีฬาเพศหญิงแข่ง 128 เซท มีค่าจำนวนรวมของการกระโดด เท่ากับ 6018 ครั้ง ตั้งแต่ 72 - 1113 ครั้ง โดยเป็นการกระโดดตบมากที่สุด 3111 ครั้ง รองลงมาคือ กระโดดป้องกันลูก 2781 ครั้ง และกระโดดเสิร์ฟ 126 ครั้ง จำนวนการกระโดดต่อเซทของแต่ละทีม มีค่าตั้งแต่ 18 – 59 ครั้ง ค่าเฉลี่ย 47 ครั้ง ลักษณะการลงสู่พื้น มีการลงด้วยเท้าคู่ เท้าซ้าย และเท้าขวา จำนวน 5178, 738 และ 102 ครั้ง ตามลำดับ นักกีฬาเพศชายแข่ง 124 เซท มีค่าจำนวนรวมของการกระโดดเท่ากับ 6747 ครั้ง ตั้งแต่ 218 - 1123 ครั้ง โดยเป็นการกระโดดตบมากที่สุด 3272 ครั้ง รองลงมาคือ กระโดดป้องกันลูก 2975 ครั้ง และกระโดดเสิร์ฟ 500 ครั้งจำนวนการกระโดดต่อเซทของแต่ละทีม มีค่าตั้งแต่ 44 – 70 ครั้ง ค่าเฉลี่ย 54 ครั้ง ลักษณะการลงสู่พื้น มีการลงด้วยเท้าคู่ เท้าซ้าย และเท้าขวา จำนวน 5005, 1539 และ 203 ครั้ง ตามลำดับ ลักษณะการลงสู่พื้น นักกีฬาเพศชายและหญิง มีการลงด้วยเท้าคู่ เท้าซ้าย และเท้าขวา ตามลำดับ นักกีฬาเพศชายมีค่าเฉลี่ยจำนวนการกระโดดต่อเซทของแต่ละทีมมากกว่านักกีฬาเพศหญิง ผู้ฝึกสอนควรสอนเทคนิคพื้นฐานการลงสู่พื้นหลังจากการกระโดดที่ถูกต้องให้กับนักกีฬาตั้งแต่ระดับเด็ก เพื่อให้เกิด การเรียนรู้ที่ถูกต้องและป้องกันการบาดเจ็บในระยะยาว นอกจากนี้ ควรจัดโปรแกรมฝึกทักษะการกระโดดลักษณะต่างๆ การลงสู่พื้นหลังจากกระโดดให้มีประสิทธิภาพด้วยเท้าซ้ายร่วมกับการการลงด้วยเท้าคู่ตลอดจนโปรแกรมฝึกความแข็งแรง พลังระเบิด และการรับรู้การเคลื่อนไหวที่ข้อต่ออย่างต่อเนื่อง