การประเมินภาวะเสี่ยงต่อการบาดเจ็บข้อเข่าโดยใช้การทดสอบความผิดพลาดของการลงสู่พื้นในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าคะแนนผิดพลาดของการกระโดดลงสู่พื้น (Landing Error Scoring System (LESS)) ในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชนที่มีการฝึกซ้อม เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันวิทยุการบินฯ มินิวอลเลย์บอล โดยผู้เข้าร่วมวิจัยเป็นนักกีฬาที่มี สุขภาพดีจากโรงเรียนในเขตจังหวัดภาคกลาง มีการฝึกซ้อมเพื่อการแข่งขันอย่างน้อย 2 ปี และอาสาสมัครเข้าร่วม จำนวน 233 คน (ชาย 99 คน และหญิง 134 คน) น้ำหนัก เฉลี่ย 41.85?12.11 กก. ส่วนสูงเฉลี่ย 148.59 ?9.93 ซม. การทดสอบโดยผู้เข้าร่วม วิจัยยืนบนกล่องที่มีความสูง 30 ซม. หลังจากนั้นกระโดดจากกล่องลงสู่พื้น โดยมีระยะ ห่างจากกล่อง 50% ของความสูงของผู้เข้าร่วมงานวิจัยแต่ละคน และกระโดดขึ้นตรงทันที กลับสู่อากาศด้วยความพยายามสูงสุด กล้องวิดีโอ 2 กล้องจะใช้ในการบันทึกการกระโดด ลงสู่พื้นทั้งทางด้านหน้าและด้านข้าง คะแนน LESS จะถูกประเมินตามเกณฑ์ของ Padua และคณะ (2009) ซึ่งแบ่ง ลักษณะการเคลื่อนไหวร่างกายเป็น 17 หัวข้อและค่าคะแนนรวมเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มดี เยี่ยม (Excellent) กลุ่มดี (Good) กลุ่มปานกลาง (Moderate) และ กลุ่มไม่ดี (Poor) จากการวิเคราะห์ทางสถิติ พบว่า นักกีฬาเพศหญิงมีค่า LESS ในกลุ่มปานกลาง (14.2%) และกลุ่มไม่ดี (21.0%) จำนวนมากกว่านักกีฬาเพศชาย กลุ่มปานกลาง (11.2%) และ กลุ่มไม่ดี (6.9%) และเมื่อวิเคราะห์ค่า LESS แยกตามหัวข้อ พบว่า มีลักษณะการ เคลื่อนไหวร่างกาย 6 ข้อที่พบมากในกลุ่มไม่ดี ได้แก่ การกางข้อเข่าขณะเท้าเริ่มสัมผัส พื้น มุมการงอข้อเข่า การงอข้อสะโพกและการงอลำตัวขณะข้อเข่ามีการงอสูงสุด ระยะขจัด เชิงมุมของข้อต่อ และภาพรวมในการประเมิน ลักษณะเหล่านี้เป็นปัจจัยเสี่ยงให้เกิดการ บาดเจ็บจากการฝึกซ้อมกระโดด ดังนั้น นักกีฬายุวชนควรได้รับการพัฒนาเทคนิคการฝึก การกระโดดลงสู่พื้นที่ถูกต้องเพื่อป้องกันการบาดเจ็บที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต คำสำคัญ การทดสอบความผิดพลาดของการลงสู่พื้น การลงสู่พื้น นักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชน ภาวะเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ การบาดเจ็บข้อเข่า การบาดเจ็บเอ็นไขว้หน้า

คำสำคัญ