ผลการฟื้นฟูสภาพร่างกายหลังการแข่งขันของ นักกีฬาวอลเล่ย์บอลชาย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลการฟื้นสภาพร่างกายหลังการแข่งขันด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน 3 วิธี 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการฟื้นสภาพร่างกายหลังการแข่งขันด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน 3 วิธีและ 3) เพื่อสร้างวิธีการฟื้นสภาพร่างกายหลังการแข่งขันวอลเลย์บอล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักวอลเลย์บอลชายจานวน 9 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง ตัวแปรต้นได้แก่ วิธีการฟื้นสภาพร่างกายที่แตกต่างกัน 3 วิธี ตัวแปรตาม ได้แก่ ระดับครีเอทีน ไคเนส เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ วิธีการฟื้นสภาพร่างกาย 3 วิธี ค่าสถิตที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (standard deviation) การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้า (Two way ANOVA repeated measures) เพื่อเปรียบเทียบผลการฟื้นสภาพร่างกายด้วยวิธีที่แตกต่างกัน 3 วิธี และวิเคราะห์เป็นรายคู่โดยวิธี Bonferroni กาหนดระดับนัยสาคัญที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) การฟื้นสภาพร่างกายด้วยการแช่น้าเย็น ระดับครีเอทีน ไคเนสขณะพักมีค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 110.00+ 32.55 หน่วยต่อลิตร ก่อนการแช่น้าเย็นมีค่าเท่ากับ 140.00 + 39.57 หน่วยต่อลิตร และหลังการแช่น้าเย็น มีค่าเท่ากับ 144.33 + 42.81 หน่วยต่อลิตร 2) การฟื้นสภาพร่างกายด้วยการนวดไทยประยุกต์ ระดับครีเอทีน ไคเนสขณะพักมีค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 12.556 + 73.44 หน่วย/ลิตร ก่อนการนวดไทยประยุกต์ มีค่าเท่ากับ 163.22 + 85.75 หน่วยต่อลิตรและหลังการนวดไทยประยุกต์มีค่าเท่ากับ 161.33 + 89.36 หน่วยต่อลิตร และ 3) การฟื้นสภาพร่างกายด้วยการนั่งพัก ระดับครีเอทีน ไคเนสขณะพักมีค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 117.78 + 47.23 หน่วยต่อลิตร ก่อนการนั่งพักมีค่าเท่ากับ 151.61 + 54.48 หน่วยต่อลิตรและหลังการนั่งพักมีค่าเท่ากับ 152.83 + 54.14 หน่วยต่อลิตร เมื่อเปรียบเทียบผลการฟื้นสภาพร่างกายด้วยวิธีที่แตกต่างกัน 3 วิธีพบว่าการฟื้นสภาพร่างกายทั้ง 3 วิธีและปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการและการวัดไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญ ที่ .05 แต่การวัดระดับครีเอทีน ไคเนสในแต่ละครั้งแตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญ ที่ .05 คาสาคัญ : ครีเอทีน ไคเนส, การแช่น้าเย็น, การนวดไทยประยุกต์, การนั่งพัก