การพัฒนาพฤติกรรมการเสริมสร้างความปรองดองของเด็กวัยเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากลวิธีในการส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมความปรองดองวัยผู้ใหญ่ 2) สร้างหลักสูตร / กิจกรรม พัฒนาพฤติกรรมสร้างเสริมความปรองดองวัยผู้ใหญ่ 3) พัฒนาสื่อสำหรับสร้างความปรองดอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นพนักงานจัดการภูมิทัศน์ และ พนักงานทำความสะอาดของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จำนวน 43 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ หลักสูตรการสร้างเสริมความปรองดองวัยผู้ใหญ่ที่ได้สร้างขึ้น ค่าประเมินประสิทธิภาพ = 3.80 ค่า IOC = 0.87 รวบรวมข้อมูลโดยใช้ 1) แบบสอบถามพฤติกรรมการสร้างเสริมความปรองดองวัยผู้ใหญ่ 2)แบบสอบถามความพึงพอใจการใช้สื่อในการอบรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติในการวิเคราะห์ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Z test ผลการศึกษาพบว่า 1) กลวิธีในการสร้างเสริมให้เกิดพฤติกรรมความปรองดอง คือ การสร้างหลักสูตรให้เป็นไปตามมาตรฐาน ตรงความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย จัดกิจกรรมที่เหมาะสมกับวัยผู้ใหญ่ และ การใช้พุทธวิธีในการสอน 2) สื่อที่ใช้ในการอบรมเลือกจากสื่อที่มีการเผยแพร่ ได้รับความนิยม นำมาประเมินมีคุณภาพในระดับสูง สื่อที่กลุ่มตัวอย่างสร้างขึ้น คือ เนื้อเพลง ผูกพัน (ทำนองจากเพลงหมากัด ของ เอกชัย ศรีวิชัย) 3) คะแนนเฉลี่ยของพฤติกรรมการสร้างเสริมความปรองดองวัยผู้ใหญ่ หลังการทดลอง (80) มีคะแนนสูงกว่าคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มประชากร ? (78.25) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คำสำคัญ: พฤติกรรมเสริมสร้างความปรองดอง, วัยผู้ใหญ่, กิจกรรมเสริมสร้างความปรองดอง

คำสำคัญ