รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
ฤทธิ์ของสารสกัดผลฝรั่งและใบฝรั่งต่อเชื้อ พาสทูเรลล่า มัลโทซิดา ที่แยกได้จากไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระ
สุทธิทัศน์ ทองคำใส มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
พาสทูเรลล่า มัลโทซิดา เป็นสาเหตุของโรคอหิวาต์ไก่ ซึ่งมีอัตราการป่วยและอัตราการตายสูง ในปัจจุบันสถานการณ์ของโรคนี้ในประเทศไทยส่วนมากจะเป็นการติดเชื้อแบบเรื้อรังซึ่งมีการแพร่เชื้อในฝูงตลอดเวลา สำหรับการควบคุมโรคอหิวาต์ไก่โดยการใช้ยาปฏิชีวนะผสมน้ำหรืออาหารให้ไก่กินจะส่งผลเสียในระยะยาวทำให้เชื้อ พาสทูเรลล่า มัลโทซิดา มีการปรับตัวดื้อต่อยาปฏิชีวนะที่ใช้ และส่งผลทำให้เกิดปัญหาเชื้อจุลชีพดื้อต่อยาปฏิชีวนะในผู้ที่บริโภคผลิตภัณฑ์จากสัตว์ปีกด้วย จากสาเหตุดังกล่าวนี้ทางคณะผู้วิจัยจึงได้ทำการศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดจากผลและใบของฝรั่งสายพันธุ์กลมสาลี่ที่ปลูกใน ต. หนองข้างคอก อ. เมือง จ. ชลบุรี ต่อเชื้อ พาสทูเรลล่า มัลโทซิดา ที่แยกได้จากไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระโดยทำ 3 ซ้ำ ด้วยวิธี Agar disc diffusion ซึ่งพบว่า สารสกัดจากผลฝรั่งไม่มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อชนิดนี้ สารสกัดจากใบฝรั่งในเอทานอลเข้มข้น 50% และน้ำ มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อชนิดนี้ในระดับต่ำมาก ในขณะที่สารสกัดจากใบฝรั่งในอะซิโตนมีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อชนิดนี้สูง เมื่อทำการเปรียบเทียบกับยาปฏิชีวนะ erythromycin ที่ถูกใช้ในการรักษาการติดเชื้อชนิดนี้ หลังจากนั้นทำการหาค่าความเข้มข้นของสารสกัดต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อได้ (Minimal Inhibitory Concentration : MIC) ด้วยวิธี Macro both dilution พบว่า สารสกัดจากใบฝรั่งในเอทานอลเข้มข้น 50% ให้ค่านี้ต่ำสุดอยู่ในช่วง 0.125-0.5 mg/ml รองลงมาเป็นสารสกัดจากใบฝรั่งในน้ำและอะซิโตนซึ่งให้ค่านี้อยใู่ นช่วง มากกว่า 1 และ 2.5-8.33 mg/ml ตามลำดับ
คำสำคัญ
extractFruitPasteurella multocidaสารสกัดใบฝรั่งFree ranged ChickenThe leaf of Psidium guajava Linnไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระเนื้อฝรั่งพาสทูเรลล่ามัลโทซิดา
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ระบาดวิทยาทางโมเลกุลและการดื้อต่อสารต้านจุลชีพของเชื้อซัลโมเนลลาที่แยกได้จากไก่และสุกรที่โรงฆ่าสัตว์ของประเทศไทยและประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
สรรเพชญ อังกิติตระกูล มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2561 ความชุกและการต้านทานต่อยาต้านจุลชีพของเชื้อซัลโมเนลล่าจากฟาร์มไก่ ในจังหวัดเชียงใหม่และลำพูน ภาคเหนือของประเทศไทย
ศศิโศภิน ชัยลังการณ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557 ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการติดเชื้อปรสิตในเลือดไก่หลังบ้าน ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่
พัชราภรณ์ ทาแกง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ผลของสารพิษเมลามีนต่อสมรรถนะการผลิตภูมิคุ้มกัน และพยาธิสภาพของไก่เนื้อ
คมกริช พิมพ์ภักดี มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2554 การศึกษาความชุกและวิเคราะห์รูปแบบของการใช้ยาต้านจุลชีพของเกษตรกรที่เป็นสาเหตุของการตกค้างในเนื้อสุกรและเนื้อไก่ในจังหวัดสงขลา และแนวทางป้องกันอย่างยั่งยืน
สุรพล ชลดำรงค์กุล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557 รูปแบบการดื้อยา และ flaA genotypes ของเชื้อแคมไพโลแบคเตอร์ เจจูไน ที่แยกได้จากฟาร์ม ไก่กระทงประกันราคาในภาคตะวันออกของประเทศไทย
สกาวพร ประจันตะเสน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558 ความชุกของเชื้อซัลโมเนลลาและรูปแบบการดื้อสารต้านจุลชีพของเชื้อที่แยกได้จากเนื้อไก่ในตลาดจังหวัดปทุมธานี
สุวดี อิสรายุวพร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2555 ผลของการเสริมสารสกัดจากเปลือกมังคุดในน้ำดื่ม ต่อปริมาณเชื้อก่อโรคบิดในไส้ตันของไก่เนื้อ
วิวัฒน์ วรามิตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2557 ประสิทธิภาพเบนโทไนท์จากแหล่งดินในประเทศไทยเสริมฤทธิ์ด้วยขมิ้นชันในการลดพิษอะฟลาทอกซินปนเปื้อนในอาหารไก่เนื้อ
ปิยวัฒน์ สายพันธุ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560 การใช้พืชสมุนไพรไทยในการเพิ่มสมรรถภาพการเจริญเติบโตและควบคุมโรคบิดในไก่เนื้อ
นางสาวดุจดาว คนยัง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2551