การพัฒนาและศึกษาประสิทธิภาพตำรับยาต้านเชื้อจุลชีพเฉพาะที่จากผักชีฝรั่งเพื่อรักษาโรคผิวหนังเนื่องจากโรคผิวหนังอักเสบติดเชื้อในสัตว์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากปัญหาผลไม่พึงประสงค์ของยาต้านจุลชีพที่ใช้รักษาโรคผิวหนังอักจากการติดเชื้อในสัตว์เลี้ยง ทำให้การค้นคว้าสารต้านจุลชีพชนิดใหม่ ๆ มีความสำคัญ โดยเฉพาะสารสกัดจากพืชสมุนไพร การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อจุลชีพที่ก่อโรคผิวหนังในสัตว์ของสารสกัดผักชีฝรั่งที่สกัดด้วยวิธี Soxhlet extraction ซึ่งใช้ ethanol เป็นตัวทำละลาย พบว่า ได้สารสกัดหยาบที่ได้มีลักษณะกึ่งแข็งเหลว หนืด มีผลผลิตร้อยละเท่ากับ 30.6 การวิเคราะห์ปริมาณ total phenolics, total flavonoids และ total carotenoids ด้วยเทคนิค spectrophotometry พบว่า มีปริมาณสารดังกล่าวเท่ากับ 3.62 mg GAE/g extract, 1.77 mg CE/g extract และ 10.11 mg/g extract ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์สารองค์ประกอบของ carotenoids ด้วย HPLC-DAD method พบว่ามี ?-carotene และ lutein ในปริมาณ 5.17 และ 4.43 mg/g extract ตามลำดับ การทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อจุลชีพด้วยวิธี broth microdilution test ต่อเชื้อ S. pseudintermedius, M. pachydermatis, M. canis, M. gypseum และ T. mentagrophytes พบว่า สารกัดผักชีฝรั่งมีค่า MIC, MBC และ MFC อยู่ในช่วง 6.25-25.0 mg/ml การทดสอบ time-kill test บ่งชี้ว่าฤทธิ์ดังกล่าวขึ้นกับทั้งความเข้มข้นและเวลา การพัฒนาตำรับยาขี้ผึ้งที่มีสารสกัดความเข้มข้น 5, 7.5 และ 10% w/w เผยให้เห็นว่าตำรับมีฤทธิ์สูงในการทำลายเชื้อที่ทดสอบและมีความคงตัวที่ดีทั้งคุณสมบัติทางกายภาพและฤทธิ์ต้านเชื้อ (freeze-thaw test) แสดงให้เห็นว่าสารสกัดผักชีฝรั่งมีศักยภาพในการนำมาพัฒนาเป็นตำรับยาต้านเชื้อจุลชีพเพื่อลดการใช้ยาปฏิชีวนะและหลีกเลี่ยงปัญหาการเกิดเชื้อดื้อยาในสัตว์เลี้ยง