รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2551
การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเพื่อพัฒนาชุมชนในจังหวัดสมุทรสาคร
ทักษิณา สวาทพงษ์ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2551 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้จัดทำแผนพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยเป็น แผนระยะยาว พ.ศ. 2555 เพื่อให้การท่องเที่ยวมีเอกลักษณ์ไทยในมาตรฐานสากล ทั้งในด้าน แหล่งท่องเที่ยว การให้บริการและรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างสมบูรณ์ ซึ่งประกอบด้วย 1) มีแหล่งท่องเที่ยวที่งดงาม ไม่อยู่ในสภาพเสื่อมโทรมหรือถูกทำลาย คงประเพณี และวัฒนธรรมอันดีงาม ดำรงเอกลักษณ์ของไทยไว้ให้ลือชื่อไปทั่วโลก สิ่งแวดล้อมปลอดมลพิษ 2) มีความปลอดภัยจากอาชญากรรม อุบัติเหตุและโรคภัยไข้เจ็บ 3) มีระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในปริมาณที่เหมาะสม สะดวก และบริการที่มีคุณภาพ 4) มีการคมนาคมที่ติดต่อถึงกันทุกระดับ 5) มีระบบโทรคมนาคมสาธารณะที่ติดต่อกับทั่วโลกได้ในทุกเมืองท่องเที่ยวหลัก คนไทยมีความพร้อมที่จะให้บริการในมาตรฐานสากล และมีส่วนร่วมอย่างสูงสุดในการได้รับสวัสดิการในมาตรฐานเดียวกัน ทั้งนี้แผนการพัฒนาดังกล่าวนี้ เป็นการยกระดับมาตรฐานการท่องเที่ยวของไทยสู่มาตรฐานสากลตามเป้าหมายระยะยาวนี้ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่จะได้ประโยชน์จากการท่องเที่ยวมาตรฐานสากลคือ นักท่องเที่ยวไทยซึ่งมีจำนวนมากกว่านักท่องเที่ยวต่างชาติ เนื่องจากสถานการณ์ในปัจจุบันปรากฏว่าแหล่งท่องเที่ยวได้เสื่อมโทรมลงอย่างรวดเร็วเพราะต้องรองรับนักท่องเที่ยวเหล่านี้ไว้ให้เป็นประเทศที่สวยงามน่าท่องเที่ยวตลอดไป
คำสำคัญ
การพัฒนาการท่องเที่ยวการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ (Ecotourism)การมีส่วนร่วม (Participation)การท่องเที่ยว (Tourisms). วิถีชีวิตชุมชน (Way of life)เศรษฐกิจชุมชน (Economic Community)
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
แผนการขับเคลื่อนการท่องเที่ยววิถีไทยและพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
จุฑามาศ วิศาลสิงห์ บริษัท เพอร์เฟคลิงค์ คอนซัลติ้ง กรุ๊ป จากัด พ.ศ. 2559 การปรับกระบวนทัศน์การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีส่วนร่วมเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาตำบลบ้านปรก อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม
นนทวรรณ ส่งเสริม มหาวิทยาลัยกรุงเทพ พ.ศ. 2561 การวิเคราะห์องค์ประกอบของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ : ประโยชน์เพื่อการค้นคว้าวิจัยและการพัฒนาในอนาคต
อัศวิน แสงพิกุล มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ พ.ศ. 2557 ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของจังหวัดสุพรรณบุรี
รังสรรค์ ประเสริฐศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี พ.ศ. 2561 การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของชุมชนบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม
สุดถนอม ตันเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2560 กรอบนโยบายการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษา เกาะช้าง จังหวัดตราด
แพรดาว ฟูพาณิชย์พฤกษ์ พ.ศ. 2559 การท่องเที่ยวเชิงกิจกรรม : ทางเลือกใหม่ของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
วสันต์ จันทร์ประสิทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต พ.ศ. 2562 การสังเคราะห์การท่องเที่ยวโดยชุมชน: โอกาสหรืออุปสรรคต่อการพัฒนาแบบยั่งยืน
กมลกนก เกียรติศักดิ์ชัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2562 แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดน่านอย่างยั่งยืน
ชุติสร เรืองนาราบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2558 รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ที่เหมาะสมต่อแหล่งท่องเที่ยวชุมชน:กรณีศึกษาชุมชนตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มณฑา เพ็ชรวรรณ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2557