การศึกษาเพื่อยกระดับระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยสู่ความยั่งยืน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ การท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยได้รับการพัฒนาเกือบ 3 ทศวรรษ จากหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน เพื่อเป็นเครื่องมือในการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม การศึกษาเพื่อยกระดับระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยสู่ความยั่งยืน มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบปฏิบัติการฐานข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทยแบบมีส่วนร่วม ศึกษากลไกการพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทย ศึกษาอัตลักษณ์ การตลาด และระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทย เสนอระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนองค์รวมของประเทศไทย และนำเสนอแนวทางยกระดับระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยสู่ความยั่งยืน พื้นที่วิจัยใช้วิธีเลือกแบบเจาะจง จากฐานข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ได้ศึกษาไว้ในระยะที่ 1 และ 2 เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย การสำรวจพื้นที่ การสัมภาษณ์เชิงลึก การจัดประชุมกลุ่มย่อย และแบบสอบถาม ประชากรกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่หน่วยงานภาครัฐและเอกชนในคณะอนุกรรมการการท่องเที่ยวโดยชุมชนและหน่วยงานส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยวทั้งภาครัฐและภาคเอกชน เครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนทั่วประเทศ แกนนำชุมชนและสมาชิกที่เกี่ยวข้องภายในชุมชน นักวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวโดยชุมชน ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวกลุ่มตลาดเฉพาะ และนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในชุมชน ผลการศึกษา พบว่า การพัฒนารูปแบบการจัดการระบบปฏิบัติการฐานข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทยแบบมีส่วนร่วม ประกอบด้วย พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562 ที่ให้ความสำคัญต่อการคุ้มครองข้อมูล สิทธิของส่วนบุคคล หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวโดยชุมชน แนวทางการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการพัฒนาและการดูแลระบบปฏิบัติการฐานข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทย ได้แก่ การออกแบบและพัฒนาเว็บไซต์ การนำเข้าข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่เก็บรวบรวมระหว่างปี 2561 และ 2562 เข้าสู่ระบบ การจัดการการเข้าถึงข้อมูลระบบ การคุ้มครองข้อมูลและความปลอดภัยของข้อมูล และมีระบบการเชื่อมต่อข้อมูลไปสู่เว็บไซต์ภายนอก ประเทศไทยแบ่งเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนออกเป็น 4 ระดับ คือ ระดับประเทศ ภูมิภาค จังหวัด และชุมชน รูปแบบของเครือข่าย แบ่งออกเป็น 4 ระดับ เช่นกัน ได้แก่ 1) กระตุ้นและส่งเสริมให้เกิดการรวมกลุ่ม 2) วิเคราะห์สถานภาพของเครือข่าย 3) กำหนดยุทธศาสตร์ และ 4) ปฏิบัติตามแผนยุทธศาสตร์ รูปแบบการจัดตั้งเครือข่ายในแต่ละระดับ และรูปแบบเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนในแต่ละภูมิภาค มิติด้านการตลาดการท่องเที่ยวโดยชุมชน ชุมชนส่วนใหญ่มีโปรแกรมท่องเที่ยวที่เสนอขายห่วงโซ่อุปทานการท่องเที่ยวพื้นฐาน ธุรกิจเสริมการท่องเที่ยวในชุมชน รูปแบบพฤติกรรมนักท่องเที่ยวที่ไปท่องเที่ยวชุมชนท่ามกลางการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ (2019) ระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวโดยชุมชน ได้แก่ การเคลื่อนที่ทางกายภาพ การเคลื่อนที่ของข้อมูลข่าวสารยุคใหม่ และการเคลื่อนที่ทางการเงินในยุคเทคโนโลยีดิจิทัล และอัตลักษณ์ชุมชนที่ถูกนำมาพัฒนาเป็นสินค้าด้านการท่องเที่ยว ระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนประเทศไทย ประกอบด้วย จัดทำแผนพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนให้เป็นแผนเดียวกัน ขับเคลื่อนการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่องค์กรธุรกิจ และพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ได้มาตรฐานการท่องเที่ยว นอกจากนี้ พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน พัฒนาระบบเครือข่ายการสื่อสาร พัฒนาดิจิทัล แฟลตฟอร์ม และสร้างคนรุ่นใหม่เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนเพิ่มขึ้น เป็นแนวทางที่จำเป็นในการยกระดับการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยสู่ความยั่งยืน ทั้งนี้ การพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนในระดับจังหวัดที่ การนำนวัตกรรม เทคโนโลยีดิจิทัลมาเป็นเครื่องมือในการพัฒนาการท่องเที่ยว และการรวมตัวกันเป็นองค์กรธุรกิจที่สามารถแข่งขันได้ยังเป็นจุดอ่อนที่สำคัญของการท่องเที่ยวโดยชุมชนประเทศไทย คำสำคัญ: การท่องเที่ยวโดยชุมชน, ฐานข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชน, อัตลักษณ์การท่องเที่ยวโดยชุมชน,เครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน, ระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวโดยชุมชน