ประเมินความสุขจากการท่องเที่ยวโดยชุมชนของชุมชนแหล่งท่องเที่ยว
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อสํารวจและสังเคราะห์แบบวัดเพื่อจัดทําดัชนีวัดความสุขชุมชนแหล่งท่องเที่ยว เพื่อนําไปสู่การเป็นพื้นที่ชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทย 2. เพื่อประเมินความสุขจากการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนจากความสุขของชุมชนแหล่งท่องเที่ยว และ 3. เพื่อเสนอแนวทางการประเมินและแนวทางในการพัฒนาความสุขจากการท่องเที่ยวของคนในชุมชน โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชนที่อยู่ในชุมชนแหล่งท่องเที่ยว จํานวน 10 ชุมชนที่กระจายอยู่ทั่วประเทศในการศึกษาครั้งนี้การหาดัชนีความสุขจากการท่องเที่ยวโดยชุมชน ในส่วนของชุมชนแหล่งท่องเที่ยวจะประกอบไปด้วย 13 หมวด 65 ตัวชี้วัด จากผลการศึกษาพบว่า การคํานวณตัวเลฃดัชนี ความสุขรวมของประชาชนในชุมชนแหล่งท่องเที่ยว มีค่าเท่ากับ 0.91 นอกจากนี้ยังพบว่า 1. ในทุกๆชุมชนมีค่าความสุขจากการท่องเที่ยว เกินเกณฑ์ความเพียงพอที่ตั้งไว้ที่ 0.65 2. ชุมชนที่มีความเข้มแข็งทั้งสภาพสังคม สภาพเศรษฐกิจ การพึ่งพาตนเองของคนในชุมชน รวมไปถึงความเป็นผู้นําที่มีธรรมาภิบาล จะเป?นป?จจัยสําคัญในการวัดความสุขของคนในชุมชน มากกว่า ผลประโยชน์ทื่ได้รับจากการบริหารจัดการการท่องเที่ยว 3. ปัญหาหลักที่สําคัญในการกําหนดความสุขจากการท่องเที่ยวของคนในชุมชน ได้แก่ การกระจายผลประโยชน์ที่สมาชิกในชุมชนควรจะได้รับอย่างไม่ทั่วถึงกัน ผลประโยชน์ไปตกอยู่กับคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในชุมชนนั้นๆ เพียงไม่กี่คนหรือครอบครัว จึงทําให้สมาชิกในชุมชนส่วนใหญ่มักจะไม่ให้ความร่วมมือในการร่วมกันทํากิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน