การพัฒนาแผ่นปิดแผลจากสารสกัดย่านางแดง

บทคัดย่อ

ย่านางแดงหรือ Lysiphyllum strychnifolium (Craib) A. Schmitz เป็นพืชสมุนไพรที่มีสรรพคุณทางยาหลายประการรวมทั้งฤทธิ์ต้านจุลชีพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียสาเหตุแผลผิวหนังและฤทธิ์ต้านการอักเสบเฉพาะที่ ของสารสกัดจากใบย่านางแดง เพื่อนำไปสู่การพัฒนานวัตกรรมสุขภาพจากสารสกัดย่านางแดง วิธีวิจัยกระทำโดยนำใบย่านางแดงที่สมบูรณ์ซึ่งเก็บจากต้นที่เพาะปลูกในเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร มาล้างให้สะอาดและทำให้แห้งด้วยสภาวะที่เหมาะสม สกัดใบย่านางแดงที่ทำแห้งแล้วโดยการหมักในเอทานอลและระเหยตัวทำละลายออก นำสารสกัดที่ได้มาวิเคราะห์หาชนิดและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกและสารประกอบฟลาโวนอยด์โดยวิธี HPLC นำสารสกัดย่านางแดงมาศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียสาเหตุแผลผิวหนังโดยเทคนิค Disc diffusion และ Broth dilution เพื่อให้ได้ค่า MIC และ MBC ศึกษาฤทธิ์ต้านอักเสบเฉพาะที่ของสารสกัดโดยใช้เซลล์เพาะเลี้ยง นำค่าความเข้มข้นของสารสกัดย่านางแดงที่แสดงฤทธิ์ต้านอักเสบและเท่ากับค่า MBC ของเชื้อแบคทีเรียชนิดที่ทนทานที่สุดมาเคลือบบนแผ่นปิดแผลสำเร็จรูปด้วยเทคนิคปลอดเชื้อ ศึกษาความคงตัวของผลิตภัณฑ์แผ่นปิดแผลนาน 3 เดือน ผลการวิจัยพบว่าร้อยละผลผลิตของสารสกัดหยาบจากใบย่านางแดงเท่ากับ 8.23 สารประกอบฟีนอลิกชนิดที่พบมากที่สุดในสารสกัดคือ Gallic acid ส่วนสารประกอบฟลาโวนอยด์ชนิดที่พบมากที่สุดในสารสกัดคือ Apigenin ค่า MBC ของสารสกัดย่านางแดงต่อเชื้อแบคทีเรียสาเหตุแผลผิวหนังอยู่ในช่วงตั้งแต่ 3.12 ถึงมากกว่า 200 mg/ml ซึ่ง ณ ความเข้มข้น 200 mg/ml นี้เป็นความเข้มข้นที่สารสกัดย่านางแดงมีฤทธิ์ต้านอักเสบในหลอดทดลอง จึงทำการพัฒนาแผ่นปิดแผลโดยใช้สารสกัดย่านางแดงความเข้มข้น 200 mg/ml เมื่อนำแผ่นปิดแผลจากสารสกัดย่านางแดงความเข้มข้น 200 mg/ml มาศึกษาความคงตัว ณ อุณหภูมิห้องและที่ 45 องศาเซลเซียสนาน 90 วัน พบว่าปริมาณสาร Gallic acid ซึ่งใช้เป็น marker ในนวัตกรรมสุขภาพจากสารสกัดย่านางแดงนี้ไม่เปลี่ยนแปลงมากนักกล่าวคือสารดังกล่าวมีปริมาณลดลง ณ วันที่ 90 แต่ยังคงมีปริมาณสูงกว่า 90% labelled amount จึงสรุปได้ว่าผลิตภัณฑ์แผ่นปิดแผลจากสารสกัดย่านางแดงที่พัฒนาขึ้นมีความคงตัวดีและมีศักยภาพในการพัฒนาต่อยอดเชิงพาณิชย์คำสำคัญ: ย่านางแดง, ฤทธิ์ต้านแบคทีเรียสาเหตุแผลผิวหนัง, ฤทธิ์ต้านอักเสบ, แผ่นปิดแผล

คำสำคัญ