รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันความรุนแรงของเด็กและเยาวชนบนฐานฮีตลูก-คองหลานของวัฒนธรรมอีสาน ในจังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาของความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในพื้นที่ตำบลเขวา อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคาม (2) เพื่อศึกษาเกี่ยวกับหลักคำสอนและหลักปฏิบัติของเด็กและเยาวชนที่ดีบนฐานฮีตลูก-คองหลานของวัฒนธรรมอีสาน ในพื้นที่ตำบลเขวา อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคาม (3) เพื่อพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันความรุนแรงของเด็กและเยาวชนบนฐานฮีตลูก-คองหลานของวัฒนธรรมอีสานในพื้นที่ตำบลเขวา อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคามเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mix Method) ระหว่างเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ (Quantitative and Qualitative) มีเครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบประเมินผล แบบสังเกต และแบบบันทึก โดยมีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 คน และกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 100 คน แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ในเชิงเนื้อหา (Content Analysis) ผลการศึกษาพบว่า 1. สภาพปัญหาความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในพื้นที่ตำบลเขวา อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม ผลการศึกษาปัญหาความรุนแรงและบ่อเกิดความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในพื้นที่ตำบลเขวาแบ่งข้อมูลออกเป็น 2 ด้านประกอบด้วย (1) ปัจจัยเสี่ยงต่อความรุนแรงของเด็กและเยาวชน (2) ความรุนแรงในเด็กและเยาวชนคือความรุนแรงทางวาจาและความรุนแรงทางกาย2. หลักคำสอนและหลักปฏิบัติของเด็กและเยาวชนที่ดีบนฐานฮีตลูก-คองหลานของวัฒนธรรมอีสานคือหลักปฏิบัติตนจากคองสิบสี่ส าหรับประชาชาน และจากวรรณกรรมอีสาน เรื่องปู่สอนหลาน ย่าสอนหลาน เทวดาสอนโลก เป็นหลักปฏิบัติที่ได้รับอิทธิพลจาพระพุทธศาสนา คำสอนเหล่านี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตนที่เป็นคู่มือ ในการพร่ าสอนลูกหลาน ซึ่งมีการสอดแทรกจริยธรรมหรือคติธรรมอันเป็นธรรมเนียมหลักเป็นแนวทางหรือเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตที่ดี3.รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันความรุนแรงของเด็กและเยาวชนบนฐานฮีตลูก-คองหลานของวัฒนธรรมอีสานในพื้นที่ตำบลเขวา อำเภอเมืองจังหวัดมหาสารคามพบว่ามีการวางแผนการมีส่วนร่วมของชุมชนทั้ง 4 ฝ่ายและใช้การค้นหาทุนทางสังคมและทุนทางวัฒนธรรมเพื่อช่วยในการแก้ปัญหาจัดกิจกรรมในการบูรณาการการอนุรักษ์ประเพณีฮีตสิบสองคองสิบสี่และสอดแทรกคำสอนคุณธรรมจริยธรรมให้เด็กและเยาวชน

คำสำคัญ