การจัดการห่วงโซ่อุปทานธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของเครือข่ายกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อการพัฒนาแผนยุทธศาสตร์เศรษฐกิจชุมชน อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาการจัดการห่วงโซ่อุปทานธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของเครือข่ายกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อการพัฒนาแผนยุทธศาสตร์เศรษฐกิจชุมชน อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานของธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ซึ่งเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรค ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ และการรับรู้ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนที่มีผลต่อคุณภาพของเม็ดมะม่วงหิมพานต์ เพื่อเป็นแนวทางการพัฒนารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานของธุรกิจเม็ดมะม่วงหินพานต์ จังหวัดอุตรดิตถ์ต่อไป โดยมีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) ใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูลทางด้านการจัดการสินค้าคงคลัง, การจัดการจัดซื้อ/จัดหา, การจัดการขนส่ง, การจัดการสิ่งอำนวยความสะดวก, การจัดการคลังสินค้า, การจัดการเคลื่อนย้ายสินค้า, การจัดการบรรจุภัณฑ์/หีบห่อ และการจัดการสารสนเทศ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติแบบพรรณนา โดยใช้สถิติเป็นค่าแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า โดยภาพรวมของการจัดการห่วงโซ่อุปทานธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์ของเครือข่าย มีค่าปฏิบัติงานโดยรวมมีค่าเฉลี่ยระดับมากที่สุด (X = 4.49, S.D. = 0.15) และการจัดการในแต่ละด้านทั้งหมดมีค่าเฉลี่ยระดับมากที่สุด โดยเฉพาะการจัดการทางด้านคลังสินค้าและการจัดการด้านสารสนเทศ ขณะที่การจัดการทางด้านจัดซื้อ/จัดหามีระดับการปฏิบัติงานน้อยที่สุด แต่ค่าเฉลี่ยยังอยู่ในระดับมากที่สุดเช่นกัน ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ในการจัดการโซ่อุปทานธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์มีการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นธุรกิจต้นน้ำที่เกษตรกรและกลุ่มอาชีพเกษตรเป็นผู้ผลิตและป้อนวัตถุดิบให้กับโซ่อุปทานธุรกิจเม็ดมะม่วงหิมพานต์กลางน้ำและปลายน้ำเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ต่อไปในส่วนของปัญหาและอุปสรรคที่เกษตรกรและเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน พบว่ายังมีปัญหาทางด้านการขาดแคลนแรงงานถึงร้อยละ 62.5 และ ปัญหาการขาดแคลนเครื่องมืออุปกรณ์ในการผลิต ร้อยละ 55 ปัญหาในเรื่องการขาดความรู้ในการผลิต ร้อยละ 49.5 และปัญหาสุดท้ายคือ ขาดแคลนเงินทุนในการผลิต ร้อยละ 33 ซึ่งเป็นปัญหาหนึ่งของเกษตรกรและวิสาหกิจชุมชนส่วนใหญ่ในประเทศ