Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ ย่านเมืองเก่าเชียงราย

ทิพา ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ย่านเมืองเก่าเชียงรายปรากฏร่องรอยทางประวัติศาสตร์ทั้งการจดบันทึกรวมถึงวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นที่แสดงออกผ่านวัฒนธรรม ประเพณี โดยเฉพาะงานสถาปัตยกรรมที่ยังคงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไว้ให้เห็นได้อย่างชัดเจน ปัจจุบันสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะในอดีตของย่านเมืองเชียงรายได้รับการดูแลรักษาไว้บางส่วน แต่ยังขาดความเข้าใจรูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมซึ่งส่งผลกระทบต่อแนวทางการดูแลรักษา จึงมีแนวโน้มที่อาคารจะถูกละเลยกระทั่งอาจถูกรื้อถอนไปในที่สุด งานวิจัยครั้งนี้จึงมุ่งศึกษารูปแบบทางสถาปัตยกรรม, โครงสร้าง และวัสดุที่ใช้ในงานก่อสร้าง รวมถึงอิทธิพลที่ส่งผลต่องานสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลทางเอกสารทั้งบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร ภาพถ่าย รวมถึงการลงพื้นที่สำรวจ และเรียบเรียงข้อมูลเพื่อแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของงานสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นในแต่ละยุคแต่ละสมัย ดังนั้นจากการดำเนินงานวิจัยพบว่า รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะที่เหมาะสมคือ การปรับเปลี่ยนการใช้สอยของอาคาร (Adaptive Re-use) สร้างพื้นที่หารายได้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายดูแลบำรุงรักษาอาคารโดยใช้วัสดุทดแทนที่มีความใกล้เคียงกับสถาปัตยกรรมต้นแบบให้มากที่สุดโดยยังคำนึงถึงความทนทานควบคู่ไปด้วย

คำสำคัญ

อาคารสาธารณะChiang Rai Old Townpublic architectureย่านเมืองเก่าเชียงราย

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

รูปแบบพัฒนาอาคารประเภทพักอาศัยและพานิชยกรรมในเขตพื้นที่เมืองเก่าเชียงราย

กฤษณะพันธุ์ ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

รูปแบบการพัฒนาภูมิทัศน์วัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ย่านเมืองเก่าเชียงราย

ศศิชา สุขกาย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

ภาพสะท้อนของความทันสมัย : บันทึกและทบทวนบทบาทของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่เมืองเชียงใหม่ ระหว่างปี พ.ศ. 2427 – 2518

สันต์ สุวัจฉราภินันท์ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2556

การยกระดับเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

ผศ.ดร. เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563

การศึกษาโครงสร้างและองค์ประกอบของเขตเมืองเก่าแพร่ เพื่อการอนุรักษ์บริบทเมืองประวัติศาสตร์

กฤตติกา บุญศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559

รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารศาสนา ย่านเมืองเก่าเชียงราย

ณัฎฐเขต มณีกร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

รูปแบบสถาปัตยกรรม เพื่อการอนุรักษ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเชียงราย

เกริก กิตติคุณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

การใช้ประโยชน์ร่วมสมัยของสถาปัตยกรรมล้านนา: ถอดบทเรียนจากโครงการฟื้นฟูอาคารบนถนนท่าแพ

เอกชัย มหาเอก สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566

โครงการศึกษาแบบบ้านเคหะชนบทแบบบูรณาการ

นางจำเนียร ดุริยประณีต การเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2553

ความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมย่อยกับสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นเมือง: กรณีศึกษา อัตลักษณ์ที่อยู่อาศัยกลุ่มวัฒนธรรมย่อยคนคุ้ยขยะและรับซื้อของเก่า

วศิน วิเศษศักดิ์ดี มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2562