รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ ย่านเมืองเก่าเชียงราย

บทคัดย่อ

ย่านเมืองเก่าเชียงรายปรากฏร่องรอยทางประวัติศาสตร์ทั้งการจดบันทึกรวมถึงวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นที่แสดงออกผ่านวัฒนธรรม ประเพณี โดยเฉพาะงานสถาปัตยกรรมที่ยังคงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไว้ให้เห็นได้อย่างชัดเจน ปัจจุบันสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะในอดีตของย่านเมืองเชียงรายได้รับการดูแลรักษาไว้บางส่วน แต่ยังขาดความเข้าใจรูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมซึ่งส่งผลกระทบต่อแนวทางการดูแลรักษา จึงมีแนวโน้มที่อาคารจะถูกละเลยกระทั่งอาจถูกรื้อถอนไปในที่สุด งานวิจัยครั้งนี้จึงมุ่งศึกษารูปแบบทางสถาปัตยกรรม, โครงสร้าง และวัสดุที่ใช้ในงานก่อสร้าง รวมถึงอิทธิพลที่ส่งผลต่องานสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลทางเอกสารทั้งบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร ภาพถ่าย รวมถึงการลงพื้นที่สำรวจ และเรียบเรียงข้อมูลเพื่อแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของงานสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นในแต่ละยุคแต่ละสมัย ดังนั้นจากการดำเนินงานวิจัยพบว่า รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะที่เหมาะสมคือ การปรับเปลี่ยนการใช้สอยของอาคาร (Adaptive Re-use) สร้างพื้นที่หารายได้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายดูแลบำรุงรักษาอาคารโดยใช้วัสดุทดแทนที่มีความใกล้เคียงกับสถาปัตยกรรมต้นแบบให้มากที่สุดโดยยังคำนึงถึงความทนทานควบคู่ไปด้วย

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ