รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563
รูปแบบการพัฒนาภูมิทัศน์วัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ย่านเมืองเก่าเชียงราย
ศศิชา สุขกาย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เมืองเก่าเชียงรายมีประวัติศาสตร์มายาวนาน 700 กว่าปี ทำให้เชียงรายมีภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่มีคุณค่าเนื่องจากมีอาคารเก่ามากมาย ปัจจุบันเมืองเก่าเชียงรายได้มีการเปลี่ยนแปลงทางทางกายภาพ สภาพแวดล้อม ซึ่งอาจทำให้คุณค่าทางประวัติศาสตร์หายไป ดังนั้นจึงเป็นที่มาของวัตถุประสงค์งานวิจัย ได้แก่ การสำรวจลักษณะภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเก่าเชียงราย และการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาภูมิทัศน์วัฒนธรรมเมืองเก่าเชียงราย โดยได้มีขั้นตอนการวิจัย 3 ขั้นตอน ประกอบด้วย การทบทวนวรรณกรรม การสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรม การสัมภาษณ์เชิงลึกกับ 3 ประเภทประชากร (นายกเทศมนตรี ผู้เชี่ยวชาญและตัวแทน 4 ภาคส่วน) ผลวิจัยที่ได้ แนวคิดการพัฒนาเมืองของประชากรผู้นำเมืองได้แก่ เมืองศิลปะ และคำนึงถึงความสุขและการมีส่วนร่วมของประชากรเป็นหลัก ซึ่งสอดคล้องกับข้อมูลจากประชากรผู้เชี่ยวชาญ โดยมีความเห็นว่า ประวัติศาสตร์ ธรรมชาติ วัฒนธรรมและประเพณี เป็นปัจจัยหลักในการพัฒนาย่านเมืองเก่า และพื้นที่ที่ทั้งสามกลุ่มประชากรได้เสนอแนะให้พัฒนามากที่สุดร้อยละ 60 ได้แก่ ลานกิจกรรม นันทนาการของเมือง และกิจกรรมที่ต้องการให้เพิ่มในพื้นที่ดังกล่าวในเชิงสร้างสรรค์มากที่สุด ร้อยละ 42 ได้แก่ กิจกรรมจำหน่ายผลิตภัณฑ์ ออกกำลังกาย และงานสร้างสรรค์ศิลปะ ตามลำดับ
คำสำคัญ
Creativeภูมิทัศน์วัฒนธรรมสร้างสรรค์ย่านเมืองเก่าCulture LandscapeThe old city
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
มรดกทางวัฒนธรรมกับการพัฒนาศักยภาพชุมชนสู่เศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์ เทศบาลตำบลแม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ศศิพัชร์ หาญฤทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563 แนวทางการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมในเขตเมืองเก่าโดยกระบวนการมีส่วนร่วม กรณีศึกษาเมืองเชียงใหม่
กรวรรณ สังขกร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558 รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ ย่านเมืองเก่าเชียงราย
ทิพา ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563 ศักยภาพทรัพยากรในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
นางสาวปิยาภรณ์ ธุระกิจจำนง สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563 การศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นในเขตย่านเมืองเก่า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย กับการเป็นเมืองที่ยั่งยืน
นครินทร์ น้ำใจดี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563 โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูและพัฒนาย่านการค้าเมืองเก่านครราชสีมา ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์
การุณย์ ศุภมิตรโยธิน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564 การจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราชเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดนครราชสีมา
เบญจมาศ สุวรรณวงศ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2566 ความเชื่อมโยงของแหล่งวัฒนธรรมท้องถิ่นตามแนวเส้นทางโบราณเชียงราย-เชียงแสน
เพ็ชรสวัสดิ์ กันคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2560 นวัตวิถีรักษ์ถิ่น: การสืบค้นประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น
ยุทธนา ปราณีต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 รูปแบบสถาปัตยกรรม เพื่อการอนุรักษ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเชียงราย
เกริก กิตติคุณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557