Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารศาสนา ย่านเมืองเก่าเชียงราย

ณัฎฐเขต มณีกร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

เมืองเก่าเชียงราย เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์คู่เมืองเชียงรายและอาณาจักรล้านนาแต่เดิม หลังจากที่เชียงรายกลายเป็นเมืองร้างถึง 40 ปี ก่อนที่จะมีการฟื้นเมืองขึ้นมาใหม่ โดยเจ้านายเชื้อสายเจ้าเจ็ดตน งานสถาปัตยกรรมที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันล้วนเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นมาใหม่บนฐานเดิมของเมืองเชียงราย อาคารศาสนาในเมืองเก่าเชียงราย เป็นพื้นที่ปฏิบัติศาสนกิจของผู้คนที่อยู่อาศัยในเชียงรายมาตั้งแต่ก่อนที่เชียงรายเป็นเมืองร้าง จนถึงยุคฟื้นฟูเมือง ปัจจุบันมีศาสนสถานที่สำคัญของศาสนาต่าง ๆ เช่น ศาสนาพุทธ เช่น วัดพระแก้ว วัดพระสิงห์ วัดดอยงามเมือง ฯ , ศาสนาคริสต์ คือโบสถ์คริสตจักรที่ 1 เวียงเชียงราย ผู้ก่อตั้งคือมิชชันนารีชาวอเมริกัน ทำให้สถาปัตยกรรมในช่วงเวลานี้เป็นศิลปสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกแต่แฝงไว้ซึ่งเชิงช่างแบบพื้นถิ่น และศาสนาอิสลาม คือมัสยิดดารุลอามาน เป็นศิลปะสถาปัตยกรรมแบบเปอร์เซียผสมกับงานตกแต่งแบบจีน ซึ่งมาจากพ่อค้าชาวจีนที่นับถือศาสนาอิสลามเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองเชียงราย ทำให้เกิดงานศิลปะสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตน อาคารศาสนาเหล่านี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา หรือก่อสร้างขึ้นมาใหม่ก็ตาม คุณค่าของอาคารมาจากศรัทธาของผู้นับถือศาสนา นอกจากเพื่อปฏิบัติศาสนกิจแล้วยังทำเพื่อสืบทอดศาสนาของตนต่อไป รูปแบบสถาปัตยกรรมประเภทอาคารศาสนาเป็นงานวิจัยที่มุ่งเน้นให้ความเข้าใจกับชุมชน ให้เห็นถึงคุณค่าและวิธีการที่จะทำให้อาคารศาสนาสอดคล้องกับสภาพบริบทโดยรวมของเมืองเก่าเชียงรายคำสำคัญ: อาคารศาสนา / อุโบสถ / วิหาร / โบสถ์ / มัสยิด / เมืองเก่าเชียงราย

คำสำคัญ

Religiousเมืองเก่าเชียงรายThe Old Chiang Rai Cityอาคารศาสนา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

พลวัตทางสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของเรือนไทใหญ่ในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอนจากการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรม

ระวิวรรณ โอฬารรัตน์มณี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

สถาปัตยกรรมพระไตรปิฏกและคติกษัตราธิราชพุทธศาสนาในรัชสมัยพระเจ้ามินดง

ทรงยศ วีระทวีมาศ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2559

รูปแบบสถาปัตยกรรม เพื่อการอนุรักษ์ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมืองเชียงราย

เกริก กิตติคุณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

วัดไทยในแดนใต้: รูปแบบสถาปัตยกรรมกุฏิสงฆ์ในเขต อ.ตากใบ จ.นราธิวาส กับข้อสังเกตเรื่องการก่อรูปและการใช้งานในบริบทสังคมวัฒนธรรมท้องถิ่น

เกรียงไกร เกิดศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2561

รูปแบบการพัฒนาสถาปัตยกรรมประเภทอาคารสาธารณะ ย่านเมืองเก่าเชียงราย

ทิพา ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

วิเคราะห์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยการใช้พุทธศิลป์และภูมิทัศนสถานของวัดเจติยภูมิ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น

โสวิทย์ บำรุงภักดิ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

พุทธสถาปัตยกรรมในสมัยทวารวดี

วัชรี วัชสินธุ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554

ระบบสารสนเทศผ้าพื้นเมืองเพื่อการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดนครศรีธรรมราช.

วิสาลักข์ คุณธนรุ่งโรจน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2561

ศึกษาการสร้างชุมชนน่าอยู่ตามหลักธรรมทางพุทธศาสนา ของวัดสามสวน บ้านหนองสวรรค์ ต าบลบ้านเหล่า อ าเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น

โสวิทย์ บำรุงภักดิ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2562

การเปลี่ยนแปลงภูมิสัณฐานเมืองและแนวทางการอนุรักษ์เมืองประวัติศาสตร์สงขลา

ณัฐนีภรณ์ น้อยเสงี่ยม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2559