Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การจัดการแหล่งเรียนรู้เพื่อการสร้างสรรค์สำหรับการสร้างนวัตกรรมและผู้ประกอบการ

สมพงค์ พรมสะอาด มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการจัดการแหล่งเรียนรู้เพื่อการสร้างสรรค์สำหรับการสร้างนวัตกรรมและผู้ประกอบการมีวัตถุประสงค์ในการถอดบทเรียนประสบการณ์ Maker Movement และ Makerspace จากต่างประเทศรวมถึงศึกษาโมเดลธุรกิจและวิธีการบริหารจัดการของ Makerspace ในประเทศไทยเพื่อนำไปสู่การพัฒนาแนวทางที่เหมาะสมในการบริหารจัดการ Makerspace การศึกษาใช้วิธีการเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ก่อตั้ง/เจ้าหน้าที่จากเครือข่าย Makerspace หรือ Makerspace จำนวนทั้งหมด 10 แห่ง ผลการศึกษาพบว่าการเกิดขึ้นของ Maker Movement และ Makerspace ในประเทศต่างๆที่ศึกษามีจุดเริ่มต้นและกลไกขับเคลื่อนทั้งที่มาจากความเคลื่อนไหวของรากหญ้าและที่เป็นโยบายจากภาครัฐนอกจากนี้แม้รากฐานของ Maker Movement จะมาจากวัฒนธรรม DIY และการสร้างสิ่งของเพื่อเป็นงานอดิเรก อย่างไรก็ตามในปัจจุบันการส่งเสริม Maker Movement และ Makerspace กลายเป็นมาตรการสำคัญของประเทศต่างๆ ทางด้านการศึกษาและการพัฒนาผู้ประกอบการ สำหรับในประเทศไทยโมเดลธุรกิจของ Makerspace ในประเทศไทยมีทั้งที่ดำเนินการทั้งแบบไม่แสวงหากำไรและที่ดำเนินการในเชิงธุรกิจ ทั้งนี้พบว่าโดยธรรมชาติ Makerspace ไม่ใช่ธุรกิจที่ทำกำไรได้เป็นจำนวนมาก ซึ่งแนวทางสำคัญที่จะช่วยให้Makerspace อยู่รอดอย่างยั่งยืนจะอยู่ที่ความสามารถในการสร้าง Community ของ Maker และทำให้Maker ซึ่งเป็นผู้ใช้งาน Space สามารถสร้างรายได้และเติบโต ดังนั้นหัวใจสำคัญของการบริหารจัดการคือการสร้างระบบนิเวศผู้ประกอบการหรือการต่อยอดเชิงพาณิชย์ในรูปแบบต่างๆ

คำสำคัญ

Innovationนวัตกรรมผู้ประกอบการEntrepreneurแหล่งเรียนรู้เพื่อการสร้างสรรค์Makerspace

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การออกแบบระบบการจัดการความรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพนวัตกรรมเทโนโลยีระดับรากหญ้า สำหรับผู้ประกอบการขนาดกลางและย่อมของไทย

สมชาย นำประเสริฐชัย มหาวิทยาลัยเกษตศาสตร์ พ.ศ. 2554

การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ยูบิควิตัสเพื่อส่งเสริมทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรมโดยใช้ภูมิปัญญาเป็นฐานสำหรับนวัตกรท้องถิ่น

ธนัทณัฏฐ์ ฉัตรภัครัตน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนาต้นแบบการจัดการเพื่อสร้างคนสู่อาชีพในพื้นที่ด้วยการวิจัยและการศึกษา

พัชริน ดํารงกิตติกุล สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2556

พัฒนาการบริหารจัดการพื้นที่เชิงสร้างสรรค์ ด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม

ปรีดี ภูสีน้ำ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563

การพัฒนาพื้นที่เรียนรู้ของชุมชนต้นแบบ (Knowledge Center) ในสังคมไทย

พระครูพิลาสธรรมากร (ณัฐพล ประชุณหะ) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

การพัฒนาเกณฑ์การประเมินมาตรฐานระบบการจัดการเชิงสร้างสรรค์ของกลุ่มธุรกิจชุมชนในภูมิภาคตะวันออกของประเทศไทย

พิทักษ์ ศิริวงศ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560

การพัฒนาเครือข่ายการค้าสินค้าเชิงสร้างสรรค์ในจังหวัดหนองคาย

วิมล ปั้นคง สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2563

การจัดการองค์ความรู้ด้านการออกแบบสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์เพื่อยกระดับชุมชนตามแนวคิดเศรษฐกิจฐานราก

อาณัฎ ศิริพิชญ์ตระกูล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

บทบาทและการเตรียมความพร้อมของสถาบันการศึกษา ต่อเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศไทย

อุดม สายะพันธุ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2558

แนวทางการพัฒนาความรู้สู่การเป็นผู้ประกอบการ หน่วยบ่มเพาะวิสาหกิจ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนในประเทศไทย

อาทิตย์ ฉัตรชัยพลรัตน์ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย พ.ศ. 2560