การบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ ระยะที่ 1

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมายและคุณค่าของพิพิธภัณฑ์ในศตวรรษที่ 21 รวมถึงวิเคราะห์การบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ในหลากหลายด้าน โครงการนี้ศึกษาโดยจัดทำกรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์ทั่วโลก ลงพื้นที่สำรวจพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย สัมภาษณ์บุคลากรที่เกี่ยวข้อง และสร้างเครือข่ายกับพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมในต่างประเทศเพื่อเสนอแนะแนวทางการบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ ผลการวิจัยพบว่าการบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบันให้ความสำคัญกับการเน้นความต้องการผู้เยี่ยมชมเป็นศูนย์กลาง เน้นปฏิสัมพันธ์ ระหว่างผู้เยี่ยมชมกับพิพิธภัณฑ์มากขึ้น และมีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามาช่วยในการบริหารจัดการเพื่อมอบประสบการณ์ใหม่ให้กับผู้เยี่ยมชม และมีการทบทวนบทบาทของตนเองให้ยึดโยงกับสังคมมากขึ้น จากการสำรวจพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทยพบว่าพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทยมีการพัฒนาการบริหารจัดการไปในทิศทางเดียวกันกับพิพิธภัณฑ์ในต่างประเทศ แม้ว่าจะยังไม่อยู่ในระดับที่ทัดเทียมกับพิพิธภัณฑ์ในต่างประเทศก็ตาม เช่นการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้ การนำแนวคิดการเรียนรู้ตลอดชีวิตมาสร้างนิทรรศการ ในทางกลับกัน พิพิธภัณฑ์หลายแห่งในประเทศไทยยังขาดสิ่งอำนวยความสะดวกหลายประการที่จำเป็นสำหรับพิพิธภัณฑ์ในศตวรรษที่ 21 อาทิการจัดสรรสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการ และการจัดเส้นทางการเดินภายในพิพิธภัณฑ์ให้ครอบคลุมความต้องการหลากหลาย โครงการวิจัยสรุปว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติควรมีหน้าที่ 4 ประการ ได้แก่เป็นสถาบันอนุรักษ์ศิลปวัตถุ สถาบันส่งเสริมศิลปินและศิลปะแบบใหม่ พื้นที่การเรียนรู้ตลอดชีวิต และสถาบันที่ขับเคลื่อนสังคม

คำสำคัญ