พิพิธภัณฑ์ดิจิตอล : แพลทฟอร์มกระจายความรู้ด้านศิลปวัฒนธรรม ผ่าน วัตถุทางวัฒนธรรมสามมิติ

บทคัดย่อ

รายงานผลการวิจัยนี้นำเสนอการออกแบบและพัฒนาระบบพิพิธภัณฑ์ดิจิทัล ซึ่งจะใช้เป็นต้นแบบการบูรณาข้อมูลระหว่างพิพิธภัณฑ์ โดยมีวัตถุประสงค์การวิจัย คือ (1) เพื่อพัฒนาการบูรณาการข้อมูล โบราณวัตถุระหว่างพิพิธภัณฑ์ (2) เพื่อพัฒนาระบบการสืบค้นเชิงความหมายและการนำเสนอข้อมูลโบราณวัตถุแบบสามมิติ งานวิจัยครั้งนี้ได้รับความร่วมมือจาก พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเชียงใหม่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเชียงแสน และ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหริภุญไชย สำหรับการ ทดลองสร้างพิพิธภัณฑ์ดิจิทัล 3 แห่ง ผู้วิจัยพบว่าพิพิธภัณฑ์ดิจิทัลที่พัฒนาขึ้นประกอบไปด้วยสามระบบหลักคือ (1) ระบบการเชื่อมข้อมูล (Linked data) โดยใช้ SPARQL endpoint โปรโตคอล (2) ระบบการสืบค้นเชิงความหมายโดยใช้ CIDOC CRM ออนโทโลยี และ (3) ระบบการนำเสนอโมเดล สามมิติ เลือกใช้ WebGL เทคโนโลยี ผลจากการประเมินความพึงพอใจและประสิทธิภาพการใช้งานของระบบที่พัฒนาขึ้นแสดงให้ เห็นว่าระบบพิพิธภัณฑ์ดิจิทัลที่พัฒนาขึ้นสามารถตอบสนองการใช้งานในงานบูรณาการข้อมูลระหว่าง พิพิธภัณฑ์และสามารถสนับสนุนความรู้ทางวัฒนธรรมได้อยู่ในระดับดี จากผลการวิจัยพบว่าระบบพิพิธภัณฑ์ดิจิทัลที่พัฒนาขึ้น สามารถทำให้การบูรณาการข้อมูล ระหว่างพิพิธภัณฑ์และการเผยแพร่ความรู้ทางด้านศิลปวัฒนธรรมมีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น

คำสำคัญ