Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

ประสิทธิภาพของระบบโปรตีนสกิมเมอร์ ยูวี และโอโซน ในการล้างสาหร่ายพวงองุ่น (Caulerpa lentillifera J. Agardh) หลังการเก็บเกี่ยว

ธีรพงศ์ บรรเลง กรมประมง พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ศึกษาประสิทธิภาพของระบบโปรตีนสกิมเมอร์ในการล้างสาหร่ายพวงองุ่น (Caulerpa lentillifera J. Agardh, 1873) หลังการเก็บเกี่ยว โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 ศึกษาผลของการลดสิ่งปนเปื้อนในสาหร่ายพวงองุ่นโดยการใช้ระบบโปรตีนสกิมเมอร์ของศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้าชายฝั่งเพชรบุรี (ศพช.เพชรบุรี) มี 2 ชุดการทดลอง ชุดการทดลองละ 3 ซ้า คือ การล้างสาหร่ายพวงองุ่นในถังที่ให้อากาศด้วยหัวทราย (ชุดการทดลองที่ 1) และถังให้อากาศระบบโปรตีนสกิมเมอร์ (ชุดการทดลองที่ 2) เป็นเวลา 24 ชั่วโมง พบว่าสารแขวนลอยในน้าทั้งหมดและตะกอนขอบถังของชุดการทดลองที่ 2 มีค่ามากกว่าชุดการทดลองที่ 1 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (P0.05) ตอนที่ 2 ศึกษาผลของการใช้ยูวีและโอโซนในถังพักสาหร่ายก่อนบรรจุ ประกอบด้วย 3 ชุดการทดลอง ชุดการทดลองละ 3 ซ้า คือ ชุดการทดลองที่ 1 การพักสาหร่ายในถังพักที่ให้อากาศด้วยหัวทรายโดยไม่มีระบบบาบัด (ชุดควบคุม) ชุดการทดลองที่ 2 และ 3 คือการพักสาหร่ายในถังพัก 24 ชั่วโมง จากนั้นบาบัดด้วยยูวีและโอโซน 4 ชั่วโมง ตามลาดับ หลังจากนั้นนาสาหร่ายจากแต่ละชุดการทดลองบรรจุกล่องและเก็บรักษา 5 วัน พบว่าปริมาณแบคทีเรียรวมในสาหร่ายแต่ละชุดการทดลองไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่แบคทีเรียรวมในน้าของชุดการทดลองที่ 2 ต่ากว่าชุดการทดลอง 1 และ 3 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (P<0.05) ทั้งนี้ปริมาณแบคทีเรียรวม แบคทีเรียชนิด Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Salmonella spp., V. parahaemolyticus และ V. chlolerae ในสาหร่ายของแต่ละชุดการทดลองมีค่าไม่เกินเกณฑ์คุณภาพทางจุลชีววิทยาของอาหารและภาชนะสัมผัสอาหาร รวมทั้งปริมาณแบคทีเรียรวมในสาหร่ายที่บรรจุกล่องและเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิห้อง 5 วัน จากชุดการทดลองที่ 2 และ 3 มีค่าต่ากว่าชุดการทดลองที่ 1 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (P<0.05) แสดงให้เห็นว่าระบบโปรตีนสกิมเมอร์ของ ศพช.เพชรบุรี มีประสิทธิภาพในการกาจัดตะกอนและ สิ่งสกปรกออกจากสาหร่ายพวงองุ่น ลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในน้าและในสาหร่ายพวงองุ่นได้ รวมทั้งการเสริมระบบบาบัดด้วยยูวีและโอโซนในถังพักสามารถลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในสาหร่ายพวงองุ่นขณะพักรอจาหน่ายและหลังจากบรรจุกล่อง ผลที่ได้มีบทบาทในการกาหนดแนวทางการทาความสะอาดสาหร่ายพวงองุ่นก่อนจาหน่ายเพื่อรักษาคุณภาพของสาหร่ายระหว่างการลาเลียง ทั้งนี้ควรมีการศึกษาระยะเวลาในการใช้ยูวีและปริมาณความเข้มข้นของโอโซนเพื่อยับยั้งเชื้อแบคทีเรียในขณะพักสาหร่ายพวงองุ่นก่อนจาหน่ายต่อไป

คำสำคัญ

โอโซนสาหร่ายพวงองุ่นการจัดการหลังการเก็บเกี่ยวการล้างCaulerpa lentilliferaSeagrapeGreen caviar Cleaning UV Ozone Postharvestกรีนคาร์เวียร์โปรตีนสกิมเมอร์ยูวี

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ประโยชน์สารประกอบคอนเดนซ์แทนนินในใบรวมก้านของสะเดาเพื่อเป็นแหล่งโปรตีนไหลผ่านในอาหารแพะ

ปราโมทย์ แพงคำ สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2552

ผลของการใช้เปลือกตาลหมักเพื่อเป็นแหล่งอาหารหยาบบททดแทนในช่วงฤดูแล้งต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตและการย่อยได้ของแพะ

พรพรรณ แสนภูมิ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558

ผลของการใช้แบคทีเรียผลิตกรดแลคติคจากน้ำพืชหมักเป็นสารเสริมในการหมักเปลือกตาลอ่อนต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตและการย่อยได้โภชนะในแพะ

พรพรรณ แสนภูมิ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559

ความเหมาะสมของไม้ไผ่ที่ผ่านการรักษาเนื้อไม้ด้วยน้ำยา CCA ต่อการนำมาใช้สร้างโรงเรือนทางการเกษตร

สายรุ้ง อวยพรกชกร มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2558

การศึกษาการเพิ่มคุณค่ากากมันสำปะหลังหมักยีสต์และมันใบมันสำปะหลังแห้งเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนกากถั่วเหลืองในอาหารข้นที่มีมันเส้นเป็นองค์ประกอบระดับสูงต่อกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนและประสิทธิภาพการสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีนในโคเนื้อ

นพดล สมผล มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

การทดสอบประสิทธิภาพของมูลสัตว์ในการย่อยสลายสารอาทราซีน

นายเชษฐ์ชัชชัยย์ นิลาภรณ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

โครงการวิจัยและพัฒนาการนำใช้วัตถุดิบท้องถิ่นและเศษเหลือทางการเกษตรเป็นอาหารสัตว์ ลดต้นทุนการผลิตเพื่อเศรษฐกิจพอเพียงแก่เกษตรกร

สิทธิศักดิ์ คำผา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2552

การศึกษาความเป็นไปได้ของพืชตระกูลผักปลาบเพื่อเป็นแหล่งโปรตีนเสริมสำหรับสัตว์เคี้ยวเอื้อง

คู่ขวัญ จุลละนันทน์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง วิทยาเขตชุมพร พ.ศ. 2554

การผลิตไซรัปจากขนุนเพื่อนำไปสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มีสมบัติเชิงหน้าที่

วิริยา อ่อนสอาด มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

ศักยภาพในการเป็นสารกำจัดวัชพืชชีวภาพของไมยราบยักษ์ (Mimosa pigra L.)

อินทิรา ขูดแก้ว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558