Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การพัฒนานวัตกรรมสำหรับการฟื้นฟูคุณภาพน้ำและบำบัดสารตกค้างในพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

ตุลวิทย์ สถาปนจารุ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การปนเปื้อนยาปฏิชีวนะและฮอร์โมนในพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำส่งผลเสียต่อระบบนิเวศน์ จึงต้องบำบัดก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนานวัตกรรมทางเคมีและชีวภาพในการฟื้นฟูคุณภาพแหล่งน้ำและบำบัดสารเคมีที่ตกค้าง (ออกซีเตตราไซคลิน (OTC), เอนโรฟลอกซาซิน (ENR) และ 17-แอลฟาเมทิลเทสโทสเทอโรน (17MT)) ในพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยทางเคมีมุ่งเน้นพัฒนานวัตกรรมและคุ้มค่าของอนุภาคนาโนแคลเซียมเปอร์ออกไซด์ (nCaO2) ที่สังเคราะห์จากการผสม CaSO4:H2O2 (1:7) ผลการศึกษาประสิทธิภาพที่ดีที่สุดในการบำบัดยาปฏิชีวนะ OTC ENR และ 17 MT ที่ความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตร ให้ประสิทธิภาพร้อยละ 86.42, 28.40 และ 80.43 โดยใช้ปริมาณ nCaO2 ที่เหมาะสม เท่ากับ 2, 10 และ 1 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ และเมื่อทดสอบในน้ำเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจริง ในสัดส่วนที่เท่ากันเป็นเวลา 2 วัน สามารถลด OTC และ 17 MT ลดลงร้อยละ 75.83 และ 53.86 ตามลำดับ เมื่อทดสอบเป็นพิษเชิงนิเวศของ nCaO2 พบว่าไม่ส่งผลกระทบต่อกลุ่มประชากรแพลงก์ตอนสัตว์ บ่งชี้ได้ว่า nCaO2 มีความปลอดภัยต่อการนำไปใช้ในพื้นที่จริง เมื่อเปรียบเทียบรูปแบบการบำบัดโดยใช้ nCaO2 ที่การสังเคราะห์โดยยิปซั่ม (G-nCaO2) แบบผง และการฝังอนุภาคนาโนบนถ่านกัมมันต์ (Embedded-nCaO2) ให้ประสิทธิภาพในการบำบัดยาปฏิชีวนะไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (>70%) สำหรับประสิทธิภาพในการย่อยสลาย OTC ENR และ 17 MT ในน้ำเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจริงด้วยระบบน้ำไหลผ่านได้ร้อยละ 54.43, 2.00 และ 50.26 ตามลำดับ และจากการศึกษาบำบัดน้ำในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำจำลองพบว่าผลไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และบำบัดในดินตะกอนได้ร้อยละ 79.51, 17.03 และ 74.61 ตามลำดับ ณ เวลาสมดุลที่ 48 ชม. ส่วนการฟื้นฟูทางชีวภาพได้พัฒนานวัตกรรมไมโครแคปซูลจากการตรึงเอนไซม์แลคเคสด้วยโซเดียมอัลจีเนต ซึ่งเอนไซม์แลคเคสที่ใช้สกัดจาก Xylaria sp. โดยทำการศึกษาการกำจัด OTC 3 ปัจจัย ได้แก่ ความเข้มข้นเริ่มต้นของ OTC, pH และความเค็ม ผลการศึกษาพบว่าสารสกัดหยาบ Xylaria sp. มีประสิทธิภาพในการกำจัด OTC และการตรึงสารสกัดหยาบ Xylaria sp. ในโซเดียมแอลจีเนตช่วยให้เอนไซม์ในสารสกัดหยาบมีศักยภาพในการบำบัดดีขึ้น เช่นเดียวกับผลการทดลองการบำบัด OTC ด้วยโครงสร้างพยุงต้นแบบทั้งแบบทรงกระบอก (Perforated column, PC) และทรงกลม (Perforated ball-on-stick, PBS) พบว่าสามารถบำบัด OTC ได้ดี ตลอดระยะเวลา 40 วัน ทั้งนี้ผลลัพธ์ที่ได้มีแนวโน้มที่ดีที่จะนำไปประยุกต์ใช้และเป็นวิธีที่ต้นทุนต่ำเหมาะต่อการนำไปใช้ในการกำจัดสารตกค้างในน้ำเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

คำสำคัญ

AntibioticsAquacultureBiodegradationNanotechnologyWater remediationimmobilizedRemotely operated vehicle (ROV)calcium peroxideUnderwater Vehicles (UVs)

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้สัตว์หน้าดินในการบำบัดฟื้นฟูทางชีวภาพของคุณภาพน้ำ และดินตะกอนในระบบการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

สาวิกา กัลปพฤกษ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557

การเกิดสารไซยาโนทอกซินจากการเกิดยูโทรฟิเคชันในแหล่งน้ำจืดและแนวทางในการฟื้นฟูแหล่งน้ำจืดที่เกิดยูโทรฟิเคชันเพื่อการใช้ประโยชน์ย่างยั่งยืน

รัฐชา ชัยชนะ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

สภาวะที่เหมาะสมในการลดปริมาณการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจก (คาร์บอนไดออกไซด์ มีเทน และไนตรัสออกไซด์) ควบคู่กับการพัฒนา ประสิทธิภาพของบึงประดิษฐ์เพื่อบำบัดน้ำเสียชุมชน

นเรศ เชื้อสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2557

การเพิ่มผลผลิตไรแดงและปริมาณคลอเรลลาโดยใช้น้ำทิ้งจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ด้วยชีววิธี

กฤติมา เสาวกูล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

ประสิทธิภาพของพืชน้ำเศรษฐกิจในการบำบัดน้ำเสียจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบหนาแน่นแบบไม่ทิ้งของเสียออกจากฟาร์ม

สุภาวดี โกยดุลย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2559

การบำบัดน้ำเสียชุมชนด้วยหญ้าอาหารสัตว์ในระบบบึงประดิษฐ์ประเภทน้ำไหลใต้ผิวในแนวดิ่ง

พันธ์ทิพย์ กล่อมเจ๊ก มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2552

แบบจำลองทางนิเวศในการใช้สัตว์หน้าดินเป็นดัชนีชี้วัดการเปลี่ยนแปลงคุณภาพสิ่งแวดล้อมทางน้ำ : กรณีศึกษาบริเวณลุ่มน้ำแม่กลอง จังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี และสมุทรสงคราม

หทัยรัตน์ สุดตา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2559

การบำบัดน้ำเสียชุมชนด้วยหญ้าอาหารสัตว์ในระบบบึงประดิษฐ์ ประเภทน้ำไหลใต้ผิวในแนวดิ่ง

พันธ์ทิพย์ กล่อมเจ๊ก คณะเกษตรศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2554

การจัดการน้ำเสียด้วยโมเดลธนาคารน้ำใต้ดินโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน บ้านโคกก่อง ตำบลโนนสะอาด อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ

ประสิทธิ์ นนทะเสน มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ พ.ศ. 2565

การพัฒนาและออกแบบระบบบำบัดน้ำทางชีวภาพในโรงเรือนที่เหมาะสมต่อกการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

เบ็ญจมาศ ไพบูลย์กิจกุล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2556