การขยายพันธุ์โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อและการโคลนยีนที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์น้ำมันของมะกิ้ง

บทคัดย่อ

มะกิ้ง (Hodgsonia heterocita (Roxb.) Hookf. & Thomson) เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae ซึ่งเป็นพืชหายากที่ใกสัสูญพันธุ์ ในเมล็ดมะกิ้งมีน้ำมันปริมาณสูง และส่วนต่างๆ สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการรักษาโรคได้ ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ที่เหมาะสมต่อการชักนำให้เกิดแคลลัส และยอด โดยนำชิ้นส่วนพืช (ใบเลี้ยง ใบ ปล้อง และข้อ) ที่ผ่านการฟอกฆ่าเชื้อไปเลี้ยงบนอาหารสูตร MS ที่เติมออกชินและไซโตไคนินความเข้มข้นต่างๆ พบว่า ใบเลี้ยงที่เพาะเลี้ยงบนอาหารสูตร MS ที่เติม 2,4-D ความเข้มข้น 2 มิลลิกรัมต่อลิตร ร่วมกับ TDZ ความเข้มชัน 0.1 มิลลิกรัมต่อลิตรให้น้ำหนักแคลลัสสูงสุด 1.73 กรัมต่อชิ้นเนื้อเยื่อ ส่วนข้อมะกิ้ง ที่เลี้ยงบนอาหารสูตร Mร ที่เติม BA ความเข้มข้น 2 มิลลิกรัมต่อลิตร สามารถชักนำ ให้เกิดยอดได้มากที่สุด 76.67 % และมีจำนวนยอดเฉลี่ย 5.07 ยอดต่อชิ้นเนื้อเยื่อ การศึกษาลำดับนิวคลีโอไทด์ของส่วนของยีนที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์น้ำมันในมะกิ้ง จำนวน 14 ตัวอย่าง พบว่ายังคงไม่สามารถหาลำดับนิวคลีโอไทด์ที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์น้ำมันได้ นอกจากนี้ยังได้ทำการศึกษาลายพิมพ์ดีเอ็นเอของมะกิ้งด้วยเทคนิA Inter Simple Sequence Repeat (ISSR) และ Random Amplified Polymorphic DNA (RAPD)ด้วยไพรเมอร์ทั้งหมด จำนวน 37 ไพรเมอร์ (ISSR 22 ไพรเมอร์ และ RAPD 15 ไพรเมอร์) พบว่าเกิดแถบดีเอ็นเอทั้งหมด 282 แถบ โดยที่ 270 แถบ (95.74%) เป็น polymorphic bands ความสัมพันธ์ของลายพิมพ์ดีเอ็น เอที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์โดยวิธี Distance-base method และสร้างแผนภูมิต้นไม้ความสัมพันธ์ทาง วิวัฒนาการโดยวิธี UPGMA ด้วยโปรแกรม Phy ip รุ่น 3.96 พบว่าสามารถจัดกลุ่มของตัวอย่างมะกิ้ง ได้เป็น 3 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกประกอบด้วยตัวอย่างที่ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 13 และ 14 ส่วนกลุ่ม ที่สองประกอบด้วยตัวอย่างที่ 8 กลุ่มที่สามประกอบด้วยตัวอย่างที่ 10 และ 12

คำสำคัญ