กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
จากการส ารวจและการตรวจวินิจฉัยชนิด (identification) โดยใช้ลักษณะสัณฐานวิทยา พบว่า มะกิ้ง (Hodgsonia heteroclita subsp. indochinensis) คือพืชเพียงชนิดเดียวในสกุล Hodgsonia ที่มี การกระจายตัวใน 4 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย น่าน และแม่ฮ่องสอน โดยพิจารณาจากลักษณะที่ ส าคัญ คือ เกสรเพศเมีย พบการใช้ประโยชน์ใน 10 ชาติพันธุ์ ได้แก่ กะเหรี่ยง ละว้า ไทยวน ลาหู่ ถิ่น เมี่ยน ดาราอาง (ปะหล่อง) อาข่า ไทเขิน และลีซอ โดยทุกชาติพันธุ์จะน าส่วนของเมล็ดปิ้งไฟรับประทานเป็นของ กินเล่น หรือปรุงเป็นน้ าพริก จากข้อมูลเชิงนิเวศวิทยาของแหล่งที่อยู่อาศัยของมะกิ้ง พบว่า มะกิ้งเป็นไม้ เลื้อยมีเนื้อไม้ยาวได้ถึง 30 เมตร มักเลื้อยขึ้นบนต้นไม้ใหญ่ ขึ้นได้ในสภาพอากาศที่ค่อนข้างชื้น อุณหภูมิเย็น และมีร่มเงา ดังนั้นหากมีการทดลองปลูกมะกิ้งเป็นพืชเสริมในแปลงไม้ยืนต้นหรือสวนผลไม้ เช่น สวนล าไย สวนลิ้นจี่ เป็นต้น น่าจะช่วยให้เกษตรกรมีรายได้เสริมจากการขายผลมะกิ้งหรือมีแนวทางในการใช้ ประโยชน์ต่อไป และเป็นการอนุรักษ์มะกิ้งไม่ให้สูญพันธุ