การผลิตหอยตะโกรมกรามขาว (Crassostrea belcheri, Sowerby 1871) ตัวเดี่ยว (single spat) โดยใช้วัสดุล่อต่างชนิดกัน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ ศึกษาการผลิตหอยตะโกรมกรามขาวตัวเดี่ยวโดยใช้วัสดุล่อต่างชนิดกัน วางแผนการทดลองแบบ 2 x 4 แฟคทอเรียลในแผนแบบสุ่มสมบูรณ์ ซึ่งปัจจัยที่ 1 เป็นชนิดวัสดุล่อ มี 2 ชนิด คือ แผ่นพีวีซี และเปลือกหอย ปัจจัยที่ 2 การสร้างไบโอฟิล์ม มี 4 แบบ คือ แช่ในน้ำทะเล, แช่ในน้ำเนื้อเยื่อหอยสกัด, แช่ในน้ำจุลินทรีย์ และแช่ในน้ำไดอะตอม โดยแช่วัสดุล่อในจานเพาะเชื้อแก้วขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 75 มิลลิเมตร สูง 10 มิลลิเมตร เติมน้ำแช่ชนิดต่าง ๆ ปริมาตร 30 มิลลิลิตร ลงในจานแต่ละชุดการทดลองเพื่อสร้างไบโอฟิล์มเป็นเวลา 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นนำลูกหอยตะโกรมกรามขาวระยะ pediveliger ลงเกาะในวัสดุล่อความหนาแน่น 10 ตัวต่อมิลลิลิตร นับจำนวนการลงเกาะของลูกหอยตะโกรมกรามขาวทุก ๆ 24 ชั่วโมง จนกระทั่งลูกหอยตะโกรมกรามขาวลงเกาะพื้นทั้งหมด ผลการศึกษาพบว่า มีอิทธิพลร่วมของชนิดวัสดุล่อและการสร้างไบโอฟิล์มต่ออัตราการลงเกาะของลูกหอยตะโกรมกรามขาวในระยะเวลา 24 ชั่วโมง (P<0.05) วัสดุล่อแบบเปลือกหอยร่วมกับแช่ในน้ำเนื้อเยื่อหอยสกัดทำให้ลูกหอยตะโกรมกรามขาวมีอัตราการลงเกาะเฉลี่ย 59.78?6.83 เปอร์เซ็นต์ ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) กับวัสดุล่อแบบเปลือกหอยร่วมกับแช่ในน้ำไดอะตอมที่มีอัตราการลงเกาะเฉลี่ย 48.67?7.00 เปอร์เซ็นต์ แต่ทำให้ลูกหอยตะโกรมกรามขาวมีอัตราการลงเกาะสูงกว่าวัสดุล่อแบบเปลือกหอยร่วมกับแช่ในน้ำทะเล, เปลือกหอยร่วมกับแช่ในน้ำจุลินทรีย์, แผ่นพีวีซีร่วมกับแช่ในน้ำทะเล, แผ่นพีวีซีร่วมกับแช่ในน้ำเนื้อเยื่อหอยสกัด, แผ่นพีวีซีร่วมกับแช่ในน้ำจุลินทรีย์ และแผ่นพีวีซีร่วมกับแช่ในน้ำไดอะตอม ที่มีค่าอยู่ในช่วง 9.00-30.44 เปอร์เซ็นต์ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในขณะที่เวลา 48, 72, 96 และ 120 ชั่วโมง พบว่า ไม่มีอิทธิพลร่วมของชนิดวัสดุล่อและการสร้างไบโอฟิล์มต่ออัตราการลงเกาะของลูกหอยตะโกรมกรามขาว (P>0.05) แต่มีอิทธิพลจากชนิดวัสดุล่อและการสร้างไบโอฟิล์ม เมื่อเปรียบเทียบระหว่างชนิดวัสดุล่อพบว่า วัสดุล่อแบบเปลือกหอยทำให้ลูกหอยตะโกรมกรามขาวมีอัตราการลงเกาะ สูงกว่าวัสดุล่อแบบแผ่นพีวีซีแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างการสร้างไบโอฟิล์มพบว่าการแช่ในน้ำเนื้อเยื่อหอยสกัดไม่แตกต่างกันกับแช่ในน้ำไดอะตอม (P>0.05) แต่มีอัตราการลงเกาะสูงกว่าแช่ในน้ำทะเลและจุลินทรีย์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) จากผลการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่าวัสดุล่อที่เหมาะสมต่อการลงเกาะของลูกหอยตะโกรมกรามขาวในการผลิตหอยตะโกรมกรามขาวตัวเดี่ยว คือ ใช้เปลือกหอยร่วมกับการสร้างไบโอฟิล์มแบบแช่ในน้ำเนื้อเยื่อหอยสกัด และใช้เปลือกหอยร่วมกับการสร้างไบโอฟิล์มแบบแช่ในน้ำไดอะตอม ทำให้ลูกหอยตะโกรมกรามขาวมีอัตราการลงเกาะสูงในระยะเวลา 24 ชั่วโมง