Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

การพัฒนาศักยภาพงานหัตกรรมเครื่องเขินวัฒนธรรมล้านนาเพื่อเสริมสร้างมูลค่าสู่ตลาดผู้บริโภคเชื่อมโยงวัฒนธรรมสู่การท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านศรีปันครัวตำบลท่าศาลา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

จิระชัย ยมเกิด กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การพัฒนาศักยภาพงานหัตถกรรมเครื่องเขินวัฒนธรรมล้านนาเพื่อเสริมสร้าง มูลค่าสู่ตลาดผู้บริโภคเชื่อมโยงวัฒนธรรมสู่การท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านศรีปันครัว ตำบลท่าศาลา อำเภอ เมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์งานหัตถกรรมเครื่องเขินวัฒนธรรมล้านนา ให้เกิดมูลค่าหรือต่อยอดนวัตกรรมสู่ตลาดผู้บริโภคของบ้านศรีปันครัว และเพื่อศึกษาแนวทาง การเชื่อมโยงวัฒนธรรมกับการท่องเที่ยวโดยชุมชนของบ้านศรีปันครัว ตำบลท่าศาลา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ผลการศึกษาการพัฒนาผลิตภัณฑ์งานหัตถกรรมเครื่องเขินวัฒนธรรมล้านนาให้ เกิดมูลค่าหรือต่อยอดนวัตกรรมสู่ตลาดผู้บริโภคของบ้านศรีปันครัว ซึ่งได้แก่ กล่องทิชชู กระเป้า สะพาย กล่องแว่นตา และเครื่องประดับ มีแนวคิดการออกแบบโดยใช้เส้นโค้งเป็นพื้นฐาน การออกแบบรูปทรง (Curve Line) เพื่อให้เกิดให้ความรู้สึกแสดงออกถึงความมีชีวิตชีวา ความอ่อนไหว อ่อนโยน ความเคลื่อนไหว การออกแบบผลิตภัณฑ์ให้มีทั้งรูปร่างอิสระแต่มียังคงความ โค้งมนบางส่วนเพื่อรักษารูปทรงตั้งเดิมของเอกลักษณ์เครื่องเขิน เทคนิคการใช้สีคือ การใช้เลื่อยสีผสม กาวในการติดขดไม้ไผ่ทำให้เกิดสีธรรมชาติ ไม่เน้นการแต่งลวดลายแต่เน้นการแสดงลายดั้งเดิมของไม้ และสีของไม้ ผลการสอบถามความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ จำนวน ๑๐๔ คน พบว่า ความพึงพอใจรวมของผู้บริโภคต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่เพื่อสร้างมูลค่างานหัตถกรรมเครื่อง เขินวัฒนธรรมล้านนาของบ้านศรีปันครัว ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณา พบว่า ผลิตภัณฑ์ที่ ได้รับความพึงพอใจมากที่สุดคือ กระเป้าสะพาย ( =๔๔๔๖, 5.D. =๐.๗๔) รองลงมาคือ กล่องทิชชู (X=๔,๓๑, S.D. =๐.๗๘) รองลงมาคือ กล่องแว่นตา ( =๓.๘๔, 5.D. =๐.๗๔) และเครื่องประดับ (X=๓.๒๕, S.D. =๐.clm) และผลการศึกษาแนวทางการเชื่อมโยงวัฒนธรรมกับการท่องเที่ยวโดยชุมชนของบ้าน ศรีปันครัว โดยจัดโปรแกรมการท่องเที่ยวนำร่อง (Pilot Project) ชุมชนบ้านศรีปันครัวและทำการ ประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ๓ ด้าน โดยด้านศักยภาพในการดึงดูดใจด้านการ ท่องเที่ยวได้คะแนน ๓๕.๙๓ ด้านศักยภาพในการรองรับด้านการท่องเที่ยวได้คะแนน ๕.๗๘ และ ด้านการบริหารจัดการ ได้รับคะแนน ๒๘๒๘ รวมทั้งสิ้น ๖๙๙๙๙ คะแนน อยู่ในระดับดี ซึ่งมี แนวทางการพัฒนา คือ ๑) แนวทางเชิงรุก มุ่งเน้นการพัฒนาตลาดด้วยการเพิ่มการขายสินค้าและ บริการในตลาดใหม่และสร้างแหล่งผลิตในชุมชนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อประชาสัมพันธ์วงกว้าง ๒) แนวทางเชิงแก้ไข มีการพัฒนากิจกรรมแหล่งท่องเที่ยวในชุมชนให้มีความหลากหลาย ๓) แนวทางเชิงป้องกัน เน้นสร้างและออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สามารถใช้ประโยชน์ได้จริงและใช้ใน ชีวิตประจำวันได้ ออกแบบผลิตภัณฑ์ให้มีความทันสมัย แปลกใหม่และมีคุณค่าเพื่อสร้างมูลค่า ผลิตภัณฑ์ และ๔) แนวทางเชิงรับ รวมกลุ่มพัฒนาการออกแบบ เพื่อสร้างความแตกต่างของผลิตภัณฑ์ หัตถกรรมเครื่องเขิน

คำสำคัญ

Cultureวัฒนธรรมการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนPotential DevelopmentTourism by Communitylacquerware handicraftงานหัตถกรรมเครื่องเขิน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการพัฒนาศักยภาพชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตลาด “ซา-สุขใจ” วิถีไทย-มอญ ตำบลดอนกระเบื้อง อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี

Nirun Yingyuad มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2562

แนวทางการพัฒนาส่วนประสมทางการตลาดบริการ ตามความต้องการของนักท่องเที่ยว : กรณีศึกษาหมู่บ้านแม่สายป่าเมี่ยง ตำบลโหล่งขอด อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่

รุจิรา สุขมณี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2561

การสร้างอัตลักษณ์และเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ผ้าทอย้อมสีจากใบมะยงชิดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของชุมชนนวัตวิถีในจังหวัดสุโขทัยสู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์

พัทวัฒน์ สีขาว หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2564

การศึกษาการตลาดและการส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยววัฒนธรรมภูไท กรณีศึกษา บ้านโคกโก่ง อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์

ปนัดดา โพธิ์นาม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2559

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชน อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย

บัณฑิต สวรรยาวิสุทธิ์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2551

การพัฒนาและการสร้างสรรค์คุณค่าการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่เน้นวิถีชีวิตท้องถิ่นและ ผลิตภัณฑ์ชุมชนบนฐานความพอเพียง : กรณีศึกษาตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่

ศิริกรณ์ กันขัติ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2565

การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนของชาวกะเหรี่ยงบ้านวุ้งกะสังจังหวัดกำแพงเพชร

สุบัน พรเวียง กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2559

การพัฒนาเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์ของการท่องเที่ยววิถีไทยเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับ ภูมิปัญญาอาหารท้องถิ่นในกลุ่มเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม (สุโขทัย ศรีสัชนาลัยและกำแพงเพชร พระนครศรีอยุธยา)

พรรณี สวนเพลง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2561

การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ ชุมชนบ้านปากน้ำ ตำบลกุดลาด อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี

สุวภัทร ศรีจองแสง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

แนวทางการจัดการท่องเที่ยววิถีชุมชนไทญ้อ ตำบลดงเย็น อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์

ศาสตรา เหล่าอรรคะ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2562