รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561
การใช้กากเหลือจากบ่อแก๊สชีวภาพทดแทนรำละเอียดเพื่อเป็นอาหารปลาหมอไทย
นิวุฒิ หวังชัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ปัจจุบันความต้องการบริโภคสัตว์น้ามีเพิ่มมากขึ้นทุกวัน ในขณะที่สภาวะปัญหาทางด้านการประมงที่มีปัญหาด้านแรงงานและปริมาณปลา ประกอบกับปัญหาความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติทาให้ทรัพยากรในแหล่งน้าธรรมชาติมีจานวนลดน้อยลงทุกวัน ดังนั้นเพื่อเป็นการชดเชยผลผลิตสัตว์น้าจากแหล่งน้าธรรมชาติ จึงได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรหันมาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ากันมากขึ้น การเลือกชนิดปลาที่นามาเลี้ยงจึงเป็นปัจจัยหนึ่งที่เกษตรกรใช้เพื่อเลือกและลงทุน ปลาที่ทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและเป็นปลาเศรษฐกิจได้แก่ปลาหมอไทย จึงมีการศึกษาความสามารถในการย่อยของกากเหลือจากบ่อแก๊สชีวภาพ กากเหลือจากบ่อแก๊สชีวภาพเพื่อทดแทนราข้าวที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของปลาหมอไทย และศึกษาการลดต้นทุน จากการศึกษาพีเอชที่เหมาะสมต่อกิจกรรมการทางานของเอนไซม์ย่อยอาหารทั้ง 2 ชนิดนี้พบว่า ระดับของพีเอช มีผลต่อกิจกรรมของเอนไซม์อะไมเลสและทริปซินที่สกัดจากระบบทางเดินอาหาร (digestive system) ของปลาหมอ โดยกิจกรรมของเอนไซม์อะไมเลสมีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่ pH 10 และกิจกรรมของเอนไซม์ทริปซินที่ มีค่ากิจกรรมเฉลี่ยสูงสุดที่ pH 6 ดังนั้นสามารถนาข้อมูลที่ได้จากศึกษาในครั้งนี้ ไปศึกษาถึงอุณหภูมิที่เหมาะสมสาหรับเอนไซม์ทั้ง 2 ชนิดต่อไป ในการศึกษาด้านต้นทุนพบว่าชุดการทดลองที่ 1 ชุดควบคุม 0 % (T1) ซึ่งไม่มีส่วนผสมของกากเหลือก๊าซชีวภาพมีต้นทุนการผลิตสูงที่สุด และลดลงมาตามลาดับ เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารสาเร็จรูปกับอาหารที่ผลิตจากกากเหลือก๊าซชีวภาพ
คำสำคัญ
Rice branAnabas testudineusปลาหมอไทยbio-gas wasteกากเหลือจากบ่อแก๊สชีวภาพราละเอียด
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาการลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและตัวบ่งชี้ทางชีวภาพในการเลี้ยงปลาพื้นบ้านร่วมกับระบบเกษตรปลอดภัย
ทัศนีย์ เจียรพสุอนันต์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2563 ผลของการเลี้ยงปลาและการปลูกผักกระเฉด ต่อความหลากหลายทางชีวภาพของแพลงก์ตอน สัตว์หน้าดิน และคุณภาพน้ำ
มณฑล แก่นมณี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2552 การพัฒนาผลิตภัณฑ์ไรแดงอบแห้งคืนรูปเร็วสำหรับใช้เป็นอาหารเลี้ยงปลาสวยงาม
ยุทธนา สว่างอารมย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566 การยกระดับคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลผลิตสัตว์น้ำ: การลดการสะสมของสารที่ก่อให้เกิดกลิ่นสาบโคลนในเนื้อปลาทับทิมที่เลี้ยงแบบไบโอฟลอค (BIOFLOC) ด้วยการควบคุม C:N ratio และ การเลี้ยงแบบน้ำใสก่อนจับขาย
นิวุฒิ หวังชัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564 การเจริญเติบโต ผลผลิต ต้นทุนและผลตอบแทนของการเลี้ยงปลากะพงขาว ในบ่อดินน้ำจืดด้วยระบบต่างกัน
แจ่มจันทร์ เพชรศิริ* มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2561 การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เหมาะสมสู่การใช้ประโยชน์ทรัพยากรปลากดหัวโม่งอย่างยั่งยืนและยกระดับผลิตภัณฑ์สู่เชิงพาณิชย์
สุภฎา คีรีรัฐนิคม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 ความเป็นไปได้ในการใช้ประโยชน์จากปลาซัคเกอร์เป็นแหล่งโปรตืนใหม่ในสัตว์น้ำ
ตรีสินธู์ โพธารส มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2556 ผลของความหนาแน่นต่อการเจริญเติบโตและผลตอบแทนการเลี้ยงปลาโมงในกระชัง
สมศักดิ์ ระยัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2558 ผลของการใช้น้้ำเหลือทิ้งจากการเลี้ยงปลาดุกต่อการเจริญเติบและผลผลิตของผักกวางตุ้งฮ่องเต้ ในระบบการปลูกพืชโดยไม่ใช้ดินแบบสารละลายธาตุอาหารไม่หมุนเวียน
ธีระรัตน์ ชิณแสน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2560 การบริหารจัดการการผลิตและสุขภาพปลานิลเพื่อรับมือต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศเพื่อความมั่นคั่งและยั่งยืนของธุรกิจ
ชนกันต์ จิตมนัส มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564