การปรับปรุงพันธุ์แพะเนื้อ “นครชัยบุรินทร์” เพื่อเพิ่มศักยภาพการให้ผลผลิตสำหรับเลี้ยงในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและปรับปรุงแพะเนื้อ “นครชัยบุรินทร์” ให้เหมาะสำหรับเลี้ยงในสภาพภูมิอากาศภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ให้สามารถให้ผลผลิตสูงขึ้นทำให้อัตราการรอดของลูกแพะสูงขึ้น อัตราการเจริญเติบโตสูง โดยในระยะแรกเป็นการผลิตแพะต้นแบบสายพันธุ์ ซึ่งพบว่าทั้งแพะ SUT 1 และแพะนครชัยบุรินทร์ (F1) มีอัตราการให้ลูกแฝดสูง กว่าค่าเฉลี่ยโดยทั่วไป และค่าเฉลี่ยของพันธุ์ บอร์ แองโกลนูเบี้ยน และซาเนน เช่นเดียวกันกับน้ำหนักเมื่ออายุ 1 เดือน และอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวันของแพะนครชัยบุรินทร์ คือ 145.5 กรัมต่อวัน มีค่าสูงกว่าพันธุ์พื้นเมือง คือ 55.8 กรัมต่อตัวต่อวัน แพะนครชัยบุรินทร์ยังสามารถตอบสนองต่ออาหารโปรตีนได้ดี คือที่อายุหลังหย่านม พบว่าน้ำหนักตัวที่เปลี่ยนแปลง และอัตราการเจริญเติบโตของแพะที่ได้รับโปรตีน 14%CP สูงกว่าสูตร 12%CP อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และแพะที่ได้รับอาหาร 12%CP และ 14%CP มีอัตราการเจริญเติบโตที่สูงกว่าแพะกลุ่มที่ได้รับโปรตีน 8% และ 10% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งการตอบสนองต่อระดับโปรตีนได้ดี แสดงให้เห็นว่าสามารถตองสนองต่อระบบการขุนให้ได้แพะเนื้อคุณภาพสูง และสามารถเพิ่มรายได้ให้เกษตรกรได้ดีในอนาคตประโยชน์ที่ได้รับของโครงการนี้คือ ได้ผลิตสายพันธุ์แพะที่เหมาะสมกับสภาพการเลี้ยงและการจัดการฟาร์มของเกษตรกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยนำความหลากหลายของสายพันธุ์แพะไทยและต่างประเทศมาใช้ประโยชน์ในการปรับปรุงพันธุ์ให้มีคุณภาพตามความต้องการของตลาด เพิ่มผลผลิต รายได้ รวมถึงเศรษฐกิจของประเทศดีขึ้นได้