รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การวิเคราะห์การปนเปื้อนของยาต้านจุลชีพและยาฆ่าแมลงกลุ่มต่างๆในน้ำผึ้งที่วางจำหน่ายในประเทศไทย
อำนาจ พัวพลเทพ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ยาต้านจุลชีพและยาฆ่าแมลงจัดเป็นกลุ่มสารเคมีที่มีการใช้เป็นจำนวนมากในฟาร์มสัตว์และการกษตรกรรม การตกค้างของยาต้านจุชีพและยาฆ่าแมลงในผลิตภัณฑ์อาหารมีผลกระทบที่สำคัญต่อสุขภาพผู้บริโภค จากผลกระทบต่อสุขภาพนี้จึงมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวด การศึกษาวิจัยครั้งนี้จึงทำการสำรวจยาต้านจุลชีพ 36 ชนิดและยาฆ่าแมลงอีก 54 ชนิดในน้ำผึ้ง โดยสุ่มเก็บตัวอย่างน้ำผึ้งจากซุปเปอร์มาร์เก็ตในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทยจำนวน 100 ตัวอย่าง แล้วนำมาวิเคราะห์หาปริมาณการปนเปื้อนยาต้านจุลชีพด้วยเครื่อง LC-ESI-MS/MS และวิเคราะห์ยาฆ่าแมลงด้วยเครื่อง GC-MS/MS จากการศึกษาวิจัยครั้งนี้พบว่ามีการปนเปื้อนของยาต้านจุลชีพและยาฆ่าแมลงในตัวอย่างน้ำผึ้งจำนวน 34 และ 9 เปอร์เซ็นต์ โดยมีปริมาณที่น้อยกว่าค่าสารตกค้างที่ยอมรับได้ที่สหภาพยุโรปกำหนด อย่างไรก็ตามจากผลการทดลองครั้งนี้บ่งชี้ว่าความเสี่ยงต่อการได้รับสัมผัสยาต้านจุลชีพและยาฆ่าแมลงจากการรับประทานน้ำผึ้งค่อนข้างน้อยต่อผู้บริโภคน้ำผึ้งที่วางจำหน่ายในประเทศไทย
คำสำคัญ
ThailandประเทศไทยHoneyPesticidesน้ำผึ้งยาฆ่าแมลงยาต้านจุลชีพMulti-class antimicrobialsResidue analysisการวิเคราะห์การตกค้าง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การหาปริมาณยาฆ่าแมลงตกค้างในผักและผลไม้สด และผลิตภัณฑ์ แปรรูปจากผักและผลไม้ ในเขตจังหวัดมหาสารคาม
ดร. ปนัดดา แทนสุโพธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2560 การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการซื้อสารกำจัดศัตรูพืช และอัตราการเข้ารับการรักษาตัวเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาล ด้วยโรคพิษจากสารกำจัดศัตรูพืชของประเทศไทย ในปีงบประมาณ 2557
พิบูล อิสสระพันธุ์ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2558 การศึกษาพฤติกรรมการใช้สารเคมีและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่มีผลต่อการซื้อสารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูพืชของครัวเรือนชาวนา ในเขตภาคตะวันตกของประเทศไทย
สนธยา สำเภาทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี พ.ศ. 2562 การเปรียบเทียบการตกค้างของสารเคมีกาจัดแมลงกลุ่มคาร์บาเมตและกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟตในผักตลาดค้าส่งและตลาดท้องถิ่น จังหวัดพะเยา
ธราดล อินจันทร์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2560 การวิเคราะห์ทางพฤกษเคมีของทรัพยากรพรรณพืชในสถานีวิจัยเพื่อการพัฒนาชายฝั่งอันดามัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพื่อหาสารยับยั้งเชื้อราที่ทำให้เกิดโรคในผลผลิตทางการเกษตรเพื่อการส่งออก
สรัญญา วัชโรทัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การเฝ้าระวังการตกค้างของยาฆ่าแมลงในผักและผลไม้สดในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
พูนศักดิ์ บุญยัง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2557 แมลงสาบในประเทศไทย: พาหะนําเชื้อโรค และสารก่อภูมิแพ้
อมรรัตน์ จําเนียรทรง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2559 สถานการณ์และการประเมินความเสี่ยงของการปนเปื้อนสารพิษเชื้อราอะฟลาทอกซินและออคราทอกซิกในเครื่องเทศของประเทศไทย
วราภา มหากาญจนกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 แบบแผนความไวต่อยาต้านจุลชีพในหลอดทดลองของเชื้อเบอโคลเดอเรีย สูโดมาลีอาย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
ภาวนา พนมเขต มหาวิทยาลัยราชธานี พ.ศ. 2560 การหาปริมาณยาฆ่าแมลงตกค้างในผลิตภัณฑ์แปรรูปพืชผลทางเกษตรจากกลุ่มเกษตร ในเขตจังหวัดมหาสารคาม
ทองสุข พละมา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2563