โครงการพัฒนาสิ่งเพิ่มพูนสภาพแวดล้อมของสัตว์ทดลองประเภทหนูไมซ์ และหนูแรทจากวัสดุผสมธรรมชาติ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาสภาวะที่เหมาะสม คือเวลาในการต้มและอุณหภูมิในการขึ้นรูปวัตถุดิบ เพื่อการแยกเส้นใยและศึกษาผลของเส้นใยจากพืชต่างชนิดในการขึ้นรูปเป็นอุปกรณ์ในการเลี้ยงสัตว์ทดลอง พืชที่ศึกษาคือ กล้วยและอ้อย เป็นพืชที่หาง่ายในท้องถิ่น โดยใช้ส่วนที่ได้จากลำต้นซึ่งให้เส้นใยมากที่สุดของพืชทั้งสองชนิดนี้ กำหนดอุณหภูมิของน้ำที่ใช้ในการต้มเป็น 100 องศาเซลเซียส โดยต้มที่เวลาต่างกัน คือ 3, 5 และ 8 ชั่วโมง นำเยื่อที่ต้มแล้วมาขึ้นรูปเป็นแผ่น ก่อนนำไปให้ความร้อนด้วยการกดอัดที่อุณหภูมิต่างกัน คือ 100, 150 และ 200 องศาเซลเซียส ด้วยเครื่องขึ้นรูปโดยใช้ แม่พิมพ์แบบกดอัด (Compression Molding) เพื่อให้ชิ้นงานมีความเรียบและแข็งแรงมากขึ้น จากนั้นนำไปทดสอบคุณสมบัติเชิงกายภาพและเชิงกล จากการทดลองพบว่าเวลาในการต้มเยื่อที่มีผลต่อการแยกเส้นใยมากที่สุด คือ 8 ชั่วโมง ทำให้ได้เส้นใยที่เปื่อยยุ่ยและเกิดการจับตัวกันระหว่างเส้นใยดีที่สุดเมื่อทดสอบค่าการต้านทานแรงดึงพบว่ามีค่ามากที่สุด อุณหภูมิในการกดอัดแผ่นชิ้นงานส่งผลต่อความเรียบและความแข็งแรงของชิ้นงาน คือ เมื่ออุณหภูมิในการกดอัดสูงขึ้นทำให้แผ่นชิ้นงานจากกาบกล้วยมีค่าความต้านทานแรงดึง และจากการทดสอบอัตราการดูดซึมน้ำของแผ่นชิ้นงานจากกาบกล้วยและชานอ้อยพบว่า ทั้งสองชนิดมีอัตราการดูดซึมน้ำอยู่ในช่วง 2 – 5 วินาที ซึ่งเป็นช่วงที่อยู่ในมาตรฐานการซึมน้ำของวัสดุรองนอนของสัตว์ทดลองเพื่อรองรับการขับถ่ายของสัตว์ และป้องกันการอับชื้นที่เป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรคในกรงเลี้ยงสัตว์ นอกจากนั้นงานวิจัยนี้ยังได้ทำการปรับรูปแบบของสิ่งเพิ่มพูนสภาพแวดสำหรับสัตว์ทดลองจากที่มีลักษณะเป็นแผ่นเส้นใยที่นำมาพับและประกอบเข้ากันเป็นทรงกล่องสี่เหลี่ยม ซึ่งมีความแข็งแรงที่ค่อนข้างน้อย เป็นการขึ้นรูปด้วยการพัฒนาแม่พิมพ์ขึ้นรูปจากการศึกษาข้อมูลสัตว์ทดลองประเภทฟันแทะทางด้านพฤติกรรม ขนาด และลักษณะของกรงเลี้ยง ณ สถานสัตว์ทดลองเพื่อการวิจัย มหาวิทยาลัยนเรศวรเพื่อให้ได้ชิ้นงานต้นแบบสิ่งเพิ่มพูนสภาพแวดล้อมที่สามารถใช้งานจริงได้อย่างเหมาะสม

คำสำคัญ