Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

อัตลักษณ์แห่งชาติที่นำเสนอในพิพิธภัณฑ์: การศึกษาเปรียบเทียบ ๕ ประเทศสมาชิกผู้ก่อตั้งอาเซียน

มรกต ไมยเออร์ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ โครงการวิจัยนี้ศึกษาเปรียบเทียบอัตลักษณ์แห่งชาติของสมาชิกผู้ก่อตั้งอาเซียนคือ ประเทศไทย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และมาเลเซีย ที่นำเสนอผ่านการจัดแสดงนิทรรศการในพิพิธภัณฑ์สำคัญๆในประเทศเหล่านี้โดยใช้ทฤษฎีทางวัฒนธรรมศึกษา (Cultural Studies) มาช่วยในการวิเคราะห์ โดยอัตลักษณ์แห่งชาติในงานวิจัยนี้มีความหมายกว้างครอบคลุมลักษณะร่วมทางสังคมและวัฒนธรรมของชาติ เช่น ประวัติศาสตร์ชาติ ศิลปะแขนงต่างๆ การแต่งกาย ชาติพันธุ์ กิจกรรมทางสังคมและเศรษฐกิจ โดยการวิเคราะห์หยิบยกภาพตัวแทนเด่นบางภาพตัวแทนขึ้นมานำเสนอ ผลการศึกษาพบว่า กรณีของประเทศสิงคโปร์และฟิลิปปินส์ มีจุดร่วมของการนำเสนออัตลักษณ์แห่งชาติในการนำเสนอเรื่องราวของสงครามโลกครั้งที่ 2 ประสบการณ์และความทรงจำเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ประเทศสิงคโปร์และฟิลิปปินส์มีร่วมกัน แต่แตกต่างกันในรายละเอียดและการให้ความหมายของสงครามที่มีต่อสังคมของตนเอง พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสิงคโปร์ได้ซ่อนความขมขื่น ความทุกข์ยากของสงครามไว้ด้วยกลวิธีการสร้างอุปมาอุปไมยด้วยวัตถุและเทคนิคการจัดแสดง สิ่งที่สิงคโปร์ต้องการสื่อสาร คือ อัตลักษณ์ของสิงคโปร์และชาวสิงคโปร์ที่มีความอดทน มีความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ และไม่ว่าจะประสบความทุกข์ยากอย่างไร ส่วนพิพิธภัณฑ์แห่งชาติฟิลิปปินส์มีห้องจัดแสดงภาพวาดภายใต้โครงเรื่องสงครามโลกครั้งที่ 2 ภาพวาดที่จัดแสดงเน้นความโหดร้ายของสงครามและประสบการณ์เชิงลบของชาวฟิลิปปินส์ต่อสงคราม กองทัพและทหารญี่ปุ่น การจัดแสดงดังกล่าวเป็นการผลิตซ้ำเกี่ยวกับความทรงจำของสงคราม ที่ได้รับการใช้เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างอัตลักษณ์แห่งชาติฟิลิปปินส์ที่มีมาตั้งแต่ฟิลิปปินส์ได้รับเอกราช และเป็นการผลิตซ้ำอัตลักษณ์แห่งชาติเกี่ยวกับการเขียนและการนำเสนอประวัติศาสตร์แห่งชาติในพื้นที่สาธารณะที่เน้นประเด็นเกี่ยวกับดร่ามาและความตาย ในประเทศไทย นิทรรศการถาวรที่จัดแสดงในปัจจุบันของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติและมิวเซียมสยาม มีความสอดคล้องและช่วยเสริมกันและกันในการสร้างภาพตัวแทนของอัตลักษณ์แห่งชาติของประเทศไทย โดยเน้นการจัดแสดงวัตถุทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะที่เน้นความรุ่งเรืองของชาติไทยที่มีมายาวนานกว่าพันปี โดยเน้นความเชื่อมโยงของโบราณวัตถุที่ได้รับอิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดีย และพัฒนาการของอาณาจักรบนผืนแผ่นดินไทยที่มาตั้งแต่อดีต นิทรรศการถาวรชุดปัจจุบันของมิวเซียมสยามที่เรียกว่า “ถอดรหัสไทย” ถือได้ว่าเป็นการสร้างภาพตัวแทนของประวัติศาสตร์ความเป็นมาของอัตลักษณ์ไทยให้เป็นรูปธรรม ส่วนประเทศอินโดนีเซีย การนำเสนอภาพตัวแทนอัตลักษณ์แห่งชาติของอินโดนีเซียที่เสนอในมิวเซียมทั้งสามแห่งในกรุงจาร์กาตาร์ คือ ในมิวเซียมแห่งชาติ โมนาสมิวเซียม และที่แกลลอรี่แห่งชาติต่างมีส่วนเสริมเติมเต็มกันในฐานะที่เป็นการสร้างความลึกให้กับอัตลักษณ์แห่งชาติอินโดนีเซีย มิวเซียมแห่งชาติเน้นอัตลักษณ์ของความเจริญของดินแดนอินโดนีเซียสมัยโบราณที่เป็นที่พำนักของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์และสมัยประวัติศาสตร์ รวมทั้งความเป็นอินโดนีเซียดั้งเดิมที่เป็นธรรมชาติ (organic) แบบอินโดนีเซีย ส่วนโมนาสมิวเซียม มีการนำเสนออัตลักษณ์ความเป็นอินโดนีเซียผ่านอุดมการณ์และความเป็นไปทางการเมืองสำคัญๆ ที่เน้นผู้นำ และความชอบธรรมทางการเมือง ในแกลลอรี่แห่งชาติทีจาการ์ตาร์ ให้ความสำคัญกับภาพวาดของราเดน ซาเลที่ถือเป็นการต่อต้านระบบอาณานิคมด้วยภาพวาด กรณีประเทศมาเลเซีย มิวเซียมแห่งชาติมาเลเซียเป็นมิวเซียมประวัติศาสตร์ที่นำเสนออัตลักษณ์ความเป็นมาเลเซียปัจจุบันผ่านการจัดแสดงแสดงความเป็นมาของประเทศมาเลเซียและประวัติของดินแดนที่เป็นประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน เน้นพัฒนาการอาณาจักรมาเลย์ในฐานะเป็นตัวแทนความรุ่งเรืองของชาติมาเลเซีย และการนำเสนอภาพตัวแทนของประเทศมาเลเซียในฐานะเป็นสังคมหลากชาติพันธุ์ ที่มีความซับซ้อนและไม่เท่าเทียมกันของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ

คำสำคัญ

พิพิธภัณฑ์Museum

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โครงการบูรณาการศาสตร์และศิลป์ เพื่อยกระดับและสร้างการรับรู้คุณค่ามรดกทางศิลปวัฒนธรรมของชาติ ให้เป็นที่รู้จัดและยอมรับในระดับโลก

น้ำฝน ไล่สัตรูไกล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

บทบาทของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กับการเผยแพร่ความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ศิลปะอาเซียนแก่ประชาชน

เกรียงไกร ฮ่องเฮงเส็งติ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2561

การบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ ระยะที่ 1

น้ำฝน ไล่สัตรูไกล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การศึกษาวิเคราะห์ประชาคมอาเซียนและผลกระทบทางวัฒนธรรม

ศรัณยารัตน์ จตุรภูมิทรัพย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2562

นิทรรศน์อัตลักษณ์ไทย : การใช้พื้นที่ในเชิงวัฒนธรรมและการเมืองในพิพิธภัณฑสถาน

เอกสุดา สิงห์ลำพอง พ.ศ. 2557

การเสริมสร้างคุณค่าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครในการ เข้าสู่ประชาคมอาเซียนมองผ่านปรัชญาหลังนวยุค : การศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน

ณิศ์ภาพรรณ คูวิเศษแสง มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น พ.ศ. 2560

การศึกษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวรองรับการรวมกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน: กรณีศึกษาพื้นที่ชุ่มน้้าเวียงหนองหล่ม อำเภอแม่จัน และอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย

สาคร โรจน์ค้าลือ โรงเรียนจันจว้าวิทยาคม พ.ศ. 2558

การศึกษาบทบาทเชิงรุกของภัณฑารักษ์ต่อพลวัต และการสร้างสมทุนทางวัฒนธรรมแก่ศิลปะร่วมสมัยไทย

วรเทพ อรรคบุตร สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย พ.ศ. 2558

การธำรงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมล้านนาของชาวไทยวน เมืองเมียวดี ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา

นคร ปรังฤทธิ์ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2560

The Study and Extensive Review of Cultural Identity of the ASEAN Countries leading to Development Guidelines and Enhancing the Awareness in ASEAN Identity

สมปอง รักษาธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2562