การประยุกต์ใช้แบบจำลองงบดุลของออกซิเจนเพื่อประเมินอัตราความหนาแน่นที่เหมาะสมของปลาทับทิมในกระชังที่เลี้ยงในบ่อดิน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาการประยุกต์ใช้แบบจำลองงบดุลออกซิเจนเพื่อประเมินอัตราความหนาแน่นที่เหมาะสมของปลานิลแดงในกระชังที่เลี้ยงในบ่อดินในครั้งนี้ได้ศึกษาเก็บข้อมูลที่ฟาร์ม 2 แห่ง คือ บ่อเลี้ยงปลานิลแดง จิตติพรฟาร์ม ตั้งอยู่ที่คลอง 13 จังหวัดปทุมธานี และบ่อเลี้ยงปลานิลแดง ฟาร์มของบริษัทไทยรุ่งกิจฟิชเชอรี่ จำกัด ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครปฐม โดยทำการเก็บข้อมูลจาก บ่อเลี้ยงปลานิลแดงของจิตติพรฟาร์ม จำนวน 2 บ่อ เป็นขนาด 3 ไร่ และ 4 ไร่ และบ่อเลี้ยงปลานิลแดงของบริษัทไทยรุ่งกิจฟิชเชอรี่ จำกัด จำนวน 1 บ่อ เป็นบ่อขนาด 10 ไร่ ผลการทดลองพบว่า ในช่วงเวลากลางคืนเครื่องให้อากาศจะเป็นแหล่งผลิตออกซิเจนสูงที่สุดมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 91.38?3.74 ของการผลิตทั้งหมด ในขณะที่การบริโภคออกซิเจนพบว่าปลาจะมีบริโภคออกซิเจนสูงที่สุดมีค่าเฉลี่ยร้อยละ71.51?8.96 ของการบริโภคทั้งหมด ส่วนในเวลากลางวันเครื่องให้อากาศเป็นแหล่งผลิตออกซิเจนสูงที่สุดมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 61.22?10.56 รองลงมาคือแพลงก์ตอนพืชจากกระบวนการสังเคราะห์แสงมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 34.14?9.44 ของการผลิตทั้งหมด ในขณะที่ปลาจะบริโภคออกซิเจนมากที่สุดมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 89.61?3.53 ของการบริโภคทั้งหมด นอกจากนั้นยังพบอีกว่าปริมาณออกซิเจนในช่วงเวลากลางวันมีมากเกินกว่าความต้องการของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดภายในบ่อ ดังนั้นผู้เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสามารถลดจำนวนการเปิดเครื่องให้อากาศในเวลากลางวันได้ ยกเว้นในช่วงขณะที่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้ปริมาณออกซิเจนต่ำ ซึ่งจะเป็นแนวทางที่จะสามารถช่วยลดค่าพลังงานได้ เมื่อศึกษาประเมินอัตราความหนาแน่นสูงสุดของปลาที่บ่อรองรับได้โดยพิจารณาจากค่าดุลของออกซิเจนเฉลี่ยจากบ่อทั้ง 3 บ่อในช่วงเวลากลางคืน เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินอัตราความหนาแน่นของปลาในครั้งนี้ พบว่าอัตราความหนาแน่นเฉลี่ยของปลาสูงสุดที่บ่อรองรับได้ต่อพื้นที่ 1 ไร่ จะมีค่าเท่ากับ 2,136 ? 223 ตัว/ไร่ และเมื่อศึกษาเปรียบเทียบอัตราการเจริญเติบโต ผลผลิต และต้นทุนผลตอบแทนของบ่อที่มีการปล่อยปลาในอัตราความหนาแน่นแบบดั้งเดิมที่ปฏิบัติกันมา(รูปแบบการเลี้ยง 1) กับบ่อเลี้ยงที่มีการปรับอัตราความหนาแน่นของการปล่อยในระดับที่เหมาะสมจากการทดลองย่อยที่ 1 (รูปแบบการเลี้ยง 2) พบว่า เมื่อสิ้นสุดการเลี้ยง 12 สัปดาห์ รูปแบบการเลี้ยง 2 จะให้ผลผลิตของปลาต่อไร่ อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ ต้นทุนต่อการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อปลา 1 กิโลกรัม กำไร และอัตราผลตอบแทนต่อการลงทุนสูงกว่ารูปแบบการเลี้ยง 1 โดยจะให้อัตราผลตอบแทนต่อการลงทุนสูงกว่ารูปแบบการเลี้ยง 1 ประมาณ 14.14 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจากผลการทดลองดังกล่าวเป็นการพิสูจน์ยืนยันในขั้นต้นได้ว่า หากเกษตรกรสามารถจัดการรูปแบบการเลี้ยงได้ถูกต้อง และปล่อยปลาในอัตราความหนาแน่นที่เหมาะสมถูกต้อง ก็จะเป็นแนวทางหนึ่งที่จะส่งผลให้เกษตรกรได้รับกำไร และมีอัตราผลตอบแทนต่อการลงทุนที่เพิ่มขึ้น