การใช้ประโยชน์จากแม่น้ำในภาคตะวันตกเพื่อลดต้นทุนการขนส่งน้ำตาล

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ประโยชน์จากแม่น้้าแม่กลองเพื่อลดต้นทุนการขนส่งน้้าตาลเพื่อการส่งออก ระยะทางตั้งแต่ปากอ่าวไทยหรือกิโลเมตรที่ 0 ถึง 113 วิธีการศึกษาประกอบด้วยการประเมินความเหมาะสมด้านลักษณะทางกายภาพของแม่น้้า และความเหมาะสมด้านต้นทุนค่าขนส่ง ผลการประเมินลักษณะทางกายภาพของแม่น้้า พบว่า แม่น้้าช่วงกิโลเมตรที่ 0 ถึง 9 สามารถรองรับเรือล้าเลียงขนาด 1,000 ตัน อีกทั้งบริเวณปากอ่าวไทยมีท่าเรือตั้งอยู่ 1 แห่ง จึงสามารถใช้ประโยชน์เพื่อการขนส่งได้ทันทีโดยไม่จ้าเป็นต้องปรับปรุงด้านกายภาพ จากกิโลเมตรที่ 9 ถึง 65 ลักษณะทางกายภาพเริ่มเป็นอุปสรรคต่อการขนส่ง แต่ยังสามารถขนส่งได้ด้วยเรือล้าเลียงขนาดเล็กลง ได้แก่ 800 ตัน และ 500 ตัน ส่วนหลักกิโลเมตรที่ 65 เป็นต้นไปนั้นไม่ เหมาะสมต่อการใช้ประโยชน์เพื่อการขนส่ง เนื่องจากมีโขดหิน และเกาะกลางแม่น้้าเป็นจ้านวนมาก ไม่สามารถขุดลอกได้ท้าให้ร่องน้้าตื้น ซึ่งอาจเกิดอันตราต่อการเดินเรือ การประเมินความเหมาะสมด้านต้นทุนค่าขนส่งได้ท้าการเปรียบเทียบต้นทุนค่าขนส่งการขนส่งทางล้าน้้าแม่กลองกับการขนส่งที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ โดยรถบรรทุกไปยังท่าเรือส่งออกในจังหวัดสมุทรปราการและชลบุรี และรถบรรทุกไปยังอ้าเภอป่าโมกข์ จังหวัดอ่างทองเพื่อขนส่งต่อด้วยเรือล้าเลียงผ่านแม่น้้าเจ้าพระยาไปยังท่าเรือส่งออก ผลปรากฏว่า มีต้นทุนค่าขนส่งต่้ากว่าทางรถบรรทุก แต่สูงกว่าการขนส่งทางแม่น้้าเจ้าพระยา ทั้งนี้เป็นผลมาจากแม่น้้าเจ้าพระยาสามารถรองรับเรือที่มีขนาดใหญ่กว่าแม่น้้าแม่กลอง จึงท้าให้ต้นทุนต่อหน่วยต่้ากว่า ดังนั้นหากสามารถเปลี่ยนการขนส่งทางรถบรรทุกมาขนส่งผ่านแม่น้้าแม่กลอง ก็จะช่วยให้ต้นทุนค่าขนส่งลดลงการพัฒนาในระยะสั้นควรส่งเสริมให้เกิดการเพิ่มปริมาณการขนส่งบริเวณปากแม่น้้า ส่วนในระยะยาวการการพัฒนาควรมุ่งไปที่การปรับปรุงลักษณะทางกายภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงกิโลเมตรที่ 9 ถึง 65 ให้สามารถรองรับเรือขนาด 800 – 1,000 ตัน เนื่องจากลักษณะทางกายภาพของแม่น้้าตลอดทั้งล้าน้้านั้น มีจุดเด่นและจุดด้อยแตกต่างกันไป การพัฒนาแม่น้้าเพื่อการขนส่งจึงจ้าเป็นต้องมีการจัดชั้นแม่น้้าเพื่อใช้เป็นแนวทางทั้งในการพัฒนาแม่น้้าทุกสายในประเทศรวมถึงการพัฒนากองเรือที่ใช้ในการขนส่งในล้าน้้า

คำสำคัญ