การศึกษาสภาพน้ำท่วมในลุ่มน้ำมูลตอนล่าง โดยแบบจำลองทางคณิตศาสตร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อพยากรณ์สภาพน้าท่วม โดยการท้านายปริมาณน้าและระดับ น้าในแม่น้ามูล รวมทั้งการหาวิธีการที่เหมาะสมในการบรรเทาสภาวะน้าท่วมของลุ่มน้ามูลตอนล่าง โดย ใช้แบบจ้าลองอุทกพลศาสตร์ในการวิเคราะห์ข้อมูลจากสถานีน้าท่า จ้านวน 5 สถานี คือ 1) แก่งสะพือ ใต้ (050120) 2) บ้านด่าน (020139) 3) แก่งซาเนียน (050123) 4) ปากเซ (050118) และ 5) หนอง เม็ก (053202) ตลอดล้าน้ามูล โดยอาศัยข้อมูลในการวิเคราะห์ ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลปริมาณน้าฝน ข้อมูลปริมาณ ถาดระเหย ข้อมูลปริมาณการไหลของน้าในล้าน้าและระดับน้าในแม่น้ามูล ย้อนหลังไป 5 ปี ( พ.ศ. 2549-2554) ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณน้าฝน โดยอาศัยข้อมูลการตรวจปริมาณน้าฝนเฉลี่ยอยู่ในช่วง 499.65-590.68 มิลลิลิตร ซึ่งเป็นปริมาณที่ค่อนข้างต่้าไม่ส่งผลต่อการเกิดสภาวะน้าท่วมในเขตอ้าเภอ โขงเจียม ขณะที่ระดับความสูงของน้าในล้าน้าแบบภาพตัดขวางในช่วงระยะเวลา 1 5 และ 10 ปี ข้างหน้า พบว่าไม่ส่งผลต่อการท่วมพื้นที่ชุมชน เนื่องจากระดับน้าในล้าน้ายังมีระดับต่้ากว่าตลิ่งทั้ง 2 ฝั่ง อยู่มาก โดยเฉลี่ยความสูงตลิ่งฝั่งขวามือของล้าน้าจะมีระดับต่้าที่สุด 105 ฟุต จากระดับน้าในล้าน้า ส่วน ตลิ่งฝั่งซ้ายมือจะมีระดับความสูงเฉลี่ยจากระดับน้าในล้าน้า 107 ฟุต ซึ่งโอกาสที่จะเกิดการเข้าท่วมจาก น้าในล้าน้ามูลทางฝั่งขวามือจะมีโอกาสสูงกว่าฝั่งซ้ายมือ แต่อย่างไรก็ตามการเข้าท่วมนี้จะมีระดับท่วม ไม่สูงมากนั้น เฉลี่ยความสูงที่ระดับท่วมพื้นที่ชุมชนเฉลี่ย 10 เซนติเมตรและจะท่วมขังเป็นเวลาไม่นาน มากนัก