มาตรฐานการเตือนภัยเมื่อเกิดอุทกภัยน้ำท่วม : กรณีศึกษาบริเวณลุ่มน้ำป่าสักตอนกลาง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
มาตรฐานการเตือนภัย การเกิดอุทกภัยน้ำท่วม โคยการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรน้ำที่มีอยู่ใน เชิงปริมาณ ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม ของทุกปีส่งผลให้เกิดความไม่สมคุลของการใช้ทรัพยากร น้ำปัญหาค้านสภาพกายภาพ และความเสื่อม โทรมของแม่น้ำปาสักทำให้เกิดน้ำท่วมในระคับความ รุนแรงต่าง ๆ ด้วยความไม่แน่นอนของข้อมูล ข่าวสารไม่ชัดเจน ทำให้ประชาชนขาดความชัดเจนในการ รับมือเมื่อเกิดน้ำท่วม ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายทั้งชีวิตและทรัพย์สินจำนวนมาก คังนั้นต้องกำหนด มาตรฐานการเดือนภัยให้กับประชาชนในพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติทางน้ำอย่างชัดเจนและเที่ยงตรง ระดับมาตรฐานในการเตือนภัยเมื่อเกิดน้ำท่วมไว้ 4 ระดับที่สถานีวัดน้ำท่า(5.4B)บริเวณวัดสนธิกร ประชารามคือ 1)ระดับน้ำที่รับได้ระดับน้ำอยู่ที่ 9.20 เมตร เป็นระดับน้ำที่แม่น้ำปาถักรับได้พอดีไม่เกิด การท่วม 2) ระดับเริ่มท่วมระดับน้ำอยู่ที่ 9.50 เมตร เป็นระดับน้ำเริ่มเกิดการท่วม น้ำเกิดการล้นตลิ่งเกิด การท่วมพื้นที่บางส่วนในลุ่มน้ำ 3)ระดับท่วมปานกลาง ระดับน้ำอยู่ที่ 9.30 เมตร เปีนระดับที่ทำให้เกิด น้ำท่วมขยายวงกว้างตามลำดับ 4)ระดับท่วมมาก ระคับน้ำอยู่ที่ 10.10 เมตร เป็นระดับน้ำที่ท่วมมาก ขยายเป็นวงกว้าง ไหลลงสู่พื้นที่ชุมชน ทำให้ประชากรเดือคร้อนในการใช้ชีวิตประจำวัน การติดตั้ง ระบบการเตือนภัยระดับความรุนแรงต่าง ๆ แล้วนำข้อมูลเผยแพร่ให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เข้า ระบบมาตรฐานการเตือนภัยการเกิดน้ำท่วม เพื่อบรรเทาความเคือคร้อนของประ ชาชนและสามารถช่วย ลดความสูญเสียของประ ชาชนในพื้นที่ลุ่มน้ำปาสกได้ระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นงานวิจัยที่ช่วยลดปัญห าค้าน ทรัพยากรน้ำมากเกิน ไปอย่างเป็นรูปธร รม และเป็นดันแบบ ในการสร้างมาตรฐานในการเตือนภัย อุทกภัยน้ำท่วม ในลุ่มแม่น้ำต่าง ๆ ในประเทศไทยอย่างเป็นระบบต่อไป