Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การวิเคราะห์พันธุกรรมของประชากรเชื้อมาลาเรียภายหลังการระบาดของโรคจากการบุกรุกพื้นที่ป่าในจังหวัดอุบลราชธานี

สมชาย จงวุฒิเวศย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การระบาดของโรคมาลาเรียที่เกิดขึ้นในจังหวัดอุบลราชธานีในปีพ.ศ. ๒๕๕๗ อันเนื่องจากประชาชนในพื้นที่ และบริเวณใกล้เคียงได้ลักลอบเข้าไปในบริเวณเขตป่าสงวนที่เป็นพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา ซึ่งส่งผลให้จํานวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นจากเดิม ๑๐ เท่า ภายหลังจากที่มีมาตรการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการบุกรุกป่าสงวนอย่างเข้มงวดทําให้จํานวนผตู้ิดเชื้อมาลาเรียลดลงอย่างชัดเจนในปีต่อมา ในการศึกษานี้ได้ทําการวิเคราะห์การกระจายของชนิด และคุณลกษณะทางพันธุกรรมของเชื้อมาลาเรียที่เป็นสาเหตุดังกล่าวเพื่อให้ทราบถึงผลกระทบของการระบาดของโรคมาลาเรียต่อการเปลี่ยนแปลงประชากรของเชื้อมาลาเรีย โดยศึกษาจากตัวอย่างเลือดของผู้ป่วยที่มีไข้ และสงสัยว่าจะติดเชื้อมาลาเรียที่เก็บรวบรวมในปีพ.ศ. ๒๕๕๒ และ ๒๕๕๕ ซึ่งเป็นช่วงก่อนการระบาดและในปี พ.ศ.๒๕๕๗ ซึ่งเป็นช่วงที่มีการระบาด และในปีพ.ศ. ๒๕๕๘ และ ๒๕๕๙ หลงการระบาดรวมจํานวน ๓,๓๑๙ ตัวอย่าง ผลการศึกษาพบตัวอย่างที่มีเชื้อมาลาเรีย ๑,๓๐๙ ตัวอย่างจากการตรวจหาเชื้อภายใต้กล้องจุลทรรศน์ และพบ ๑,๕๕๖ ตัวอยางจากการตรวจโดยอาศัยปฏิกิริยาลูกโซ่โพลิเมอเรส โดยเชื้อมาลาเรียชนิดพลาสโมเดียมฟัลซิปารั่มมีจํานวนมากกว่าพลาสโมเดียมไวแวกซ์ในช่วงก่อนการระบาด แต่ในช่วงที่มีการระบาด และภายหลังการระบาดกลับ พบการติดเชื้อพลาสโมเดียมไวแวกซ์มากกว่า เมื่อทําการวิเคราะห์ครอบคลุมตลอดยีน Pfkelch13 ซึ่งเป็นตัวชี้วัดทางพันธุกรรมของการดื้อยาอาร์เท็มมิซินินของเชื้อพลาสโมเดียมฟัลซิปารั่มพบว่าร้อยละ ๘๑ ของจํานวนเชื้อที่วิเคราะห์ทั้งหมด ๑๕๐ ตัวอย่างมีการแทนที่ของกรดอะมิโนหลังโคดอนที่ ๔๔๐ และรอยละ ้ ๗๒ ของจํานวนเชื้อทั้งหมดมีการเปลี่ยนแปลงของกรดอะมิโนจากซีสเตอินเป็นฮีสติดีนในตําแหน่งโคดอนที่ ๕๘๐ ซึ่งตําแหน่งนี้ได้รับการตรวจสอบยืนยันทางห้องปฏิบัติการว่าเกี่ยวข้องกับการดื้อยาดังกล่าว เมื่อทําการวิเคราะห์ลําดับนิวคลีโอไทด์ในยีนที่สร้างธรอมโบสปอนดินรีเรทแอทฮีซีพโปรตีนของเชื้อพลาสโมเดียมไวแวกซ์พบการแทนทของลำดับนิวคลีโอไทด์ในบางตําแหน่งของยีนซึ่งสามารถจําแนกได้๒๙ รูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากมีการเปลี่ยนแปลงตามเวลาของการระบาดและการแทนที่ของนิวคลีโอไทด์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในส่วนที่ ๒ และส่วนที่ ๔ ของยีนดังกล่าวและ ส่วนใหญ่พบการแทนที่ทที่ ําให้กรดอะมิโนเปลี่ยนชนิดอย่างเด่นชัดอันเป็นผลจากกระบวนการคัดเลือกตามธรรมชาติในเชิงบวกคล้ายกับการศึกษาก่อนหน้านี้คณะผู้วจิัยจะทําการวิเคราะห์ลําดับนิวคลีโอไทด์ในยีนอื่นๆได้แก่ยีนที่สร้างเอปิคอลเม็มเบร็นโปรตีนชนิดที่ ๑ ของเชื้อพลาสโมเดียมไวแวกซ์รวมทั้งยีนที่สร้างเซอร์คัมสปอโรซอยต์โปรตีนและโปรตีนบนผิวเมอร์โรซอยต์ชนิดที่ ๑ ของเชื้อพลาสโมเดียมฟัลซิปารั่มในปีที่ ๒ ของโครงการวิจัยต่อไป

คำสำคัญ

จังหวัดอุบลราชธานีUbon Ratchathani ProvincePopulation geneticsForest EncroachmentMalaria Resurgenceการกลับมาระบาดใหม่ของมาลาเรียการบุกรุกป่าพันธุกรรมของประชากร

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาวิธีการจำแนกชนิดของยุงก้นปล่องโดยประยุกต์เทคนิคสัณฐานวิทยาเชิงเรขาคณิตร่วมกับวิธีดีเอ็นเอบาร์โค้ดในพื้นที่การระบาดของโรคมาลาเรีย อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี

ธนวัฒน์ ชัยพงศ์พัชรา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2560

ความหลากหลายทางพันธุกรรมของเชื้อมาลาเรียชนิดฟัลซิพารัมและเชื้อมาลาเรียชนิดไวแวกซ์ในแนวชายแดนไทย-พม่าและไทย-มาเลเซีย

เทพนาฏ พุ่มไพบูลย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การใช้ข้อมูลรีโมทเซ็นซิ่งและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ สำหรับงานระบาดวิทยาของโรคมาลาเรีย พื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ

จารุวรรณ์ วงบุตดี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2553

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อไข้มาลาเรียของประชาชน ในชุมชนพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน

จตุพร พงศ์ศิริ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551

ลักษณะทางคลินิกของมาลาเรียที่วินิจฉัยในพื้นที่ระบาดใกล้ชายแดนไทย-ลาว อำเภอบุณฑริก จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย

สุรศักดิ์ แว่นรัมย์ มหาวิทยาลัยราชธานี พ.ศ. 2560

การวิเคราะห์เชื้อมาลาเรียชนิดที่ก่อโรคในมนุษย์และเชื้อมาลาเรียของลิงที่พบในมนุษย์ ในผู้ป่วยตามชายแดนของประเทศไทยโดยติดตามระยะยาว

สมชาย จงวุฒิเวศย์ ภาควิชาปรสิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551

อุบัติการณ์โรคมาลาเรีย และการวิเคราะห์เชิงพื้นที่แบบลาดับขั้น เพื่อวางแผนและป้องกันในพื้นที่ลุ่มน้าโขง จังหวัดอุบลราชธานี

วัชรพงษ์ แสงนิล มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

การศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของจีนพลาสโมเดียมไวแวกซ์เมอร์โรซอยต์เซอร์เฟซโปรตีน (พีวีเอ็มเอสพี) ในพื้นที่ระบาดของเชื้อมาลาเรียในประเทศไทย

จิราภรณ์ คุ้ยทรัพย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558

พื้นที่เสี่ยงของโรคมาเลเรียตามแนวชายแดนไทย

สรญา แก้วพิทูลย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2558

มาลาเรียของลิงมาแคกในประเทศไทย : ระบาดวิทยาระดับโมเลกุล โครงสร้างประชากร สายใยพันธุกรรม และวิวัฒนาการ

จตุรงค์ พุทธพรทิพย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2553