การศึกษา ลึ่ฮเติ่น ดนตรีในพิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง ชาวมอญบ้านวังกะ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ณฤดล เผือกอำไพ .(๒๕๕๘) การศึกษา ลึ่ฮเติ่น ดนตรีในพิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง ชาวมอญบ้านวังกะ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี. งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการศึกษา ลึ่ฮเติ่น ดนตรีในพิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง ชาวมอญบ้านวังกะ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยดังนี้ ๑. เพื่อศึกษาพิธีกรรม ความเชื่อ และองค์ประกอบทางวัฒนธรรม อันประกอบด้วยบทบาทหน้าที่ทางสังคมใน พิธีว่อน ไว่ะ ซ่าง กรณีศึกษางานพระราชทานเพลิงศพ พระครูวิมลกาญจนคุณ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ๒. เพื่อศึกษารูปแบบของพิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง กรณีศึกษางานพระราชทานเพลิงศพ พระครูวิมลกาญจนคุณ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ๓. เพื่อรวบรวมและเก็บบันทึกเพลงประกอบพิธีว่อน ไว่ะ ซ่าง กรณีศึกษางานพระราชทานเพลิงศพ พระครูวิมลกาญจนคุณ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ผลการวิจัยสรุปได้ว่า พิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง กรณีศึกษางานพระราชทานเพลิงศพ พระครูวิมลกาญจนคุณ ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี มีบทบาทในสังคม ทั้งชุมชนมอญในอำเภอสังขละบุรี และชุมชนมอญทั่วประเทศไทย ด้วยความเป็นเป็นธรรมชาติของวัฒนธรรมไทย-รามัญ ที่ผสมผสานกลมกลืน จนเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งทางชุมชนได้เล็งเห็นถึงคุณค่าของการสืบสานศิลปวัฒนธรรมไทย-รามัญให้คงรูปแบบอยู่และเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ถึงแม้หลวงพ่ออุตตะมะ(พระราชอุดมมงคล)มรณภาพไปแล้ว ก็ยังได้วางรากฐานในการดำเนินวิถีชีวิตของคนมอญสังขละบุรีได้ดี ทั้งการปฏิบัติตน การร่วมประเพณี จะได้รับความร่วมมือจากชาวบ้าน ซึ่งเป็นจุดแข็งของชุมชนที่ควรรักษาไว้ โดยมีพระมหาสุชาติ สิริปัญโญ ผลักดันให้คงความเป็นเอกลักษณ์ของชาติพันธ์มอญ ของ “สังขละบุรี” ชุมชนบ้านวังกะ เป็นหมู่บ้านหมู่ที่ ๒ ของตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสาย ไทย-มอญ มีวิถีชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งด้านภาษา การแต่งกาย ประเพณี วัฒนธรรม อาหาร ฯลฯ ซึ่งถ่ายทอดต่อรุ่นสู่รุ่น ซึ่งในปัจจุบันจะมีการเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ก็ตาม แต่ก็ยังคงวัตถุประสงค์ที่ดีในการปฏิบัติ รวมไปถึงการรำแห่ปราสาท ใน พิธี ว่อน ไว่ะ ซ่าง ซึ่งเป็นพิธีกรรมที่สืบทอดต่อรุ่นสู่รุ่น และเป็นพิธีกรรมที่รวมศาสตร์ของศิลปะในหลายแขนง ทั้ง ด้านดนตรี การร่ายรำ ทางสถาปัตยกรรมมอญ ลวดลายศิลปะมอญ รวมถึงเรื่องราวของประเพณีอีกด้วย พิธีว่อน ไว่ะ ซ่าง เป็นพิธีกรรมที่มีการร้องเพลง และ ร่ายรำไปพร้อมกัน ซึ่งรูปแบบในการแสดงจะเป็นลักษณะ การคลอร้องและมีทำนองรับ โดยจำนวนเที่ยวในการบรรเลงสามารถ เพิ่ม-ลด อีกทั้ง จังหวะที่ปรับเปลี่ยน ช้า-เร็ว ไม่ให้เกิดความเบื่อเหนื่อย และเป็นการผ่อนคลาย รวมทั้งสิ้น ๒๘ เพลง สามารถจำแนก ได้ ๒ ลักษณะ คือ ลักษณะเด่นทางภาษา และลักษณะเด่นทาง ทำนอง-จังหวะ