Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การถอดบทเรียนองค์ความรู้ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน ภาคตะวันออก สู่ฐานข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีพ

รณชัย รัตนเศรษฐ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์คือ 1) การจัดทำข้อมูลประวัติพัฒนาการและวิถีชีวิตชุมชน ประกอบด้วย ด้านประวัติ ด้านสังคมวิถีชีวิตและความเชื่อมโยงในชุมชน 2) การจัดทำองค์ความรู้ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน ผลการศึกษาพบว่า 1) กรณีศึกษา: ศิลปะการแสดงหนังตะลุง คณะหนังตะลุงศิษย์สร้อยแสง พบว่า หนังตะลุงจังหวัดตราดได้รับมาจากจังหวัดพัทลุง แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดถึงช่วงเวลาและบุคคลที่นำมาเผยแพร่ คณะหนังตะลุงศิษย์สร้อยแสง แยกมาจากคณะหนังตะลุงนายเปลื้อง สร้อยแสง ประมาณ 40 ปีมาแล้ว มีความสัมพันธ์กับวิถีชีวิตชุมชน เพื่อเป็นกิจกรรมประกอบพิธีกรรมของชุมชน คือ การแก้บน และยังเป็นวัฒนธรรมบันเทิงให้กับชุมชนในอดีตอีกด้วย ปัจจุบันคณะหนังตะลุงที่เก่าแก่ในจังหวัดตราดเหลือเพียง 1 คณะ คือคณะหนังตะลุงศิษย์สร้อยแสดง ซึ่งยังคงรักษาเอกลักษณ์การแสดงหนังตะลุงจังหวัดตราดไว้ได้ โดยองค์ความรู้ที่สำคัญได้แก่ วิธีการเชิดหนังที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ การร้องการพากษ์ที่มีสำเนียงเฉพาะท้องถิ่น ซึ่งทั้งหมดถือเป็นอัตลักษณ์ที่สำคัญของหนังตะลุงจังหวัดตราด 2) กรณีศึกษา: ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน เพลงลำภา คณะเพลงลำภาวัดบางปรือ พบว่า การแสดงเพลงลำภาในเขตตำบลห้วยแร้ง จะมีคณะเพลงลำภาประจำแต่ละวัด หน้าที่ของคณะเพลงลำภาคือ การขอรับบริจาคสิ่งของเงินทองจากชาวบ้าน เพื่อนำไปทำบุญให้กับวัดในหมู่บ้าน โดยใน 1 ปี จะมีการแสดงเพื่อขอรับบริจาคเพียงหนึ่งครั้งในเทศกาลสงกรานต์ คณะเพลงลำภาวัดบางปรือจะแสดงทุกวันที่ 14 เมษายนของทุกปี โดยเริ่มออกเดินร้องเพลงขอรับบริจาคตั้งแต่เวลา 18.00 น. จนถึงเวลา 6.00 น. ของวันที่ 15 เมษายน สิ่งของต่างๆ จะนำไปถวายวัดในพิธีทำบุญขนทรายเข้าวัด ศิลปะการแสดงพื้นบ้านเพลงลำภา จึงเป็นความเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของคนในชุมชน ในการทำหน้าที่ทำนุบำรุงศาสนา โดยชาวบ้านจะอาสาออกมาตั้งคณะเพลงลำภา และสืบทอดให้คนรุ่นต่อๆ มาได้ดำเนินการมาจนถึงปัจจุบัน องค์ความรู้ของการร้องเพลงไม่ได้ถ่ายทอดกันแบบจริงจัง เป็นการถ่ายทอดแบบเข้าร่วมในกิจกรรมและจดจำวิธีการร้องร่วมกันไป มีเนื้อร้องแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน คือ การร้องเตือน การร้องขอ และการร้องลาให้ศีลให้พร ปัจจุบันคณะเพลงลำภาวัดบางปรือ ยังคงสืบทอดบทเพลงผ่านเทศกาลสงกรานต์จนถึงปัจจุบัน

คำสำคัญ

Lifelong Learningศิลปะการแสดงพื้นบ้านFolk Performing ArtsKnowledge Lessonการถอดบทเรียนองค์ความรู้การเรียนรู้ตลอดชีพ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาผลงานศิลปะร่วมสมัยประเภทสื่อประสมจากวัฒนธรรมอีสาน

อลงกต เพชรศรีสุก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2559

โครงการสืบสาน พัฒนา ต่อยอดองค์ความรู้เดิมสู่องค์ความรู้ใหม่เครื่องรักล้านนา เขตพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่

ลิปิกร มาแก้ว สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การพัฒนารูปแบบการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นศิลปวัฒนธรรมไทย (งานเบญจรงค์)

ฤทธิพงฎ์ ระฤกชาติ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2558

การส่งเสริมการเรียนรู้ด้านศิลปะเชิงสร้างสรรค์ผ้าด้นมือของเยาวชนและผู้สูงอายุในกลุ่มจังหวัดล้านนา

ชลธิชา จิรภัคพงค์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

การสังเคราะห์องค์ความรู้ศิลปกรรมในล้านนา

ปฏิเวธ เสาว์คง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

ศึกษาและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวัสดุพื้นถิ่นด้วยวัฒนธรรมโนรา เพื่อเพิ่มมูลค่าสู่ระดับสากล ชุมชนวิถีพุทธคลองแดน จังหวัดสงขลา"

สุรภา วงศ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2564

การส่งเสริมการเรียนรู้ด้านศิลปะเชิงสร้างสรรค์ของเยาวชนและผู้สูงอายุในกลุ่มจังหวัดล้านนา

ฉวีวรรณ สุวรรณาภา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

โครงการศึกษาเพื่อเพิ่มมูลค่าภูมิปัญญาพื้นถิ่นหัตถกรรมผ้าและเครื่องแต่งกายชาติพันธุ์แม่ฮ่องสอน

กันทนา ใจสุวรรณ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การสร้างสรรค์ศิลปกรรมชุมชน เมืองสุราษฏร์ธานี

ธนุพล ฉันทกูล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

โครงการการพัฒนาหลักสูตรช่างศิลปหัตถกรรมกริชรามันห์จังหวัดยะลา

อิสมาแอล มะสาแม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564