รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557
กลไกการพัฒนาความเข้มแข็งของเครือข่ายจิตอาสาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ยุทธภูมิ สุวรรณเวช มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการทำงานของเครือข่ายจิตอาสาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของเครือข่ายจิตอาสาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 3) เพื่อนำเสนอกลไกการพัฒนาความเข้มแข็งของเครือข่ายจิตอาสาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสาที่เป็นประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ได้แก่ เครือข่ายอาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.) เครือข่ายแท็กซี่จิตอาสา เครือข่ายอาสาประชาสงเคราะห์ เครือข่ายอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์เพื่อปฏิบัติงานด้านสวัสดิการสังคม (อพม.) และเครือข่ายจิตอาสาเพื่อสังคมและสิ่งแวดล้อม จำนวน 98 คน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณควบคู่กับวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วแบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม
ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาอุปสรรคของอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสาที่พบในการปฏิบัติงานส่วนใหญ่มาจากปัญหาด้านการประสานงานกับหน่วยงานต่าง ๆ กลไกการพัฒนาความเข้มแข็งของเครือข่ายจิตอาสาสามารถทำได้หลายวิธี เช่น ควรจัดให้มีการอบรม ทบทวนหรือจัดประชุม เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดและประสบการณ์ระหว่างอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสาด้วยกัน ควรมีการประชาสัมพันธ์เผยแพร่ บทบาท และหน้าที่ของอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสา และภาครัฐควรให้การสนับสนุนงบประมาณและการกำหนดคุณสมบัติที่ชัดเจนของอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสา เช่น อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ และสถานภาพทางสังคม เนื่องจากพบว่าคุณสมบัติเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติงานของอาสาสมัครเครือข่ายจิตอาสา
คำสำคัญ
ความเข้มแข็งกลไกการพัฒนาเครือข่ายจิตอาสา
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมการพัฒนายุทธศาสตร์การขับเคลื่อนเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา
สุรัตน์ หงษ์ไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560 การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือเชิงพื้นที่โดยชุมชนมีส่วนร่วม เพื่อสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสังคมพหุวัฒนธรรม อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา สู่ความเข้มแข็งอย่างยั่งยืน
พิชญา สุวรรณโน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566 ปัจจัยเชิงเหตุที่มีอิทธิพลและประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างความมุ่งมั่นทุ่มเทในการทำงานของอาสาพัฒนาชุมชน
สมรรถพงศ์ ขจรมณี สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 แนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งทุนชุมชนสู่การกำหนดปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นจังหวัดอุตรดิตถ์
ตรงกมล สนามเขต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2563 การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนเครือข่ายการเสริมสร้างธรรมาภิบาลสู่ความเป็นเลิศ เพื่อเป็นต้นแบบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษา: องค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครราชสีมา
พิมพ์พจี บรรจงปรุ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564 การพัฒนาความร่วมมือภาคีเครือข่าย ภาครัฐ ภาควิชาการ ภาคเอกชนและภาคประชาสังคมในการสร้างและขับเคลื่อนกลไกเพื่อให้เกิดความมั่นคงทางสังคมในระดับพื้นที่ส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในการกำหนดทิศทางการพัฒนาและบริหารจัดการทรัพยากรในท้องถิ่น
ณัฐสุรีย์ อนุศาสนัน สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ พ.ศ. 2564 แนวทางการมีส่วนร่วมของพระบัณฑิตอาสาพัฒนาชาวเขากับการจัดสวัสดิการสังคมของชุมชนบนพื้นที่สูง
ประเสริฐ ปอนถิ่น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 วิจัยและพัฒนารูปแบบการเติมเต็มศักยภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านภายใต้บทบาทและภารกิจที่คาดหวัง
ศศิจริญญา อำม์พรพันธ์ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ พ.ศ. 2558 โครงการ การส่งเสริมและพัฒนาความเข้มแข็งเครือข่ายศูนย์ประสานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นและองค์กรภาคประชาสังคม
ชัยวัฒน์ ถิระพันธ์ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2560 รูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้นำเครือข่ายองค์กรประชาสังคมเพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริต ในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์
อัจฉริยะ วะทา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2561