การศึกษาแนวทางจัดการวัสดุเหลือใช้จากการเพาะปลูกข้าว (ฟางข้าว) กรณีศึกษาหมู่บ้านแม่คาววัง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาแนวทางจัดการวัสดุเหลือใช้จากการเพาะปลูกข้าว (ฟาง ข้าว) โดยทำการศึกษาในพื้นที่หมู่ข้านแม่คาววังเพื่อลดปริมาณการเผาฟางข้าวที่ก่อให้เกิดมลพิษทาง อากาศในชุมชนโดยจะทำการศึกษาอยู่ แนวทาง คือ การทำปุ๋ยหมัก การเพาะเห็ดฟาง และการอัดฟางก้อน แล้วนำผลมาเปรียบเทียบหาแนวทางที่ดีที่สุดโดยใช้ SWOT Analysis จากผลการทดลองการทำปุ๋ยหมักจาก ฟางข้าว พบว่ามีแร่ธาตุไนโตรเจน (N) มากกว่าค่ามาตรฐานจำนวน 10.00 g/kg ธาตุฟอสฟอรัส ( P ) มากกว่าค่ามาตรฐานจำนวน 325 g/kg และธาตุโพแทสเซียม ( K ) น้อยกว่าค่ามาตรฐานจำนวน 0.65 g/kg สำหรับการเพาะเห็ดฟางและการอัดฟางก้อนได้ปริมาณผลผลิตในจำนวนน้อยและไม่ตรงกับความต้องการของ คนในชุมชน ผลจากการศึกษาพบว่าการวิเคระห์ปัจจัยภายนอก ปุยหมักมีคะแนน เท่ากับ 325 การเพาะ เห็ดฟางมีคะแนน เท่ากับ 23 การอัดฟางก้อนมีคะแนน เท่ากับ 28 และการวิเคราะห์ปัจจัยภายใน ปุ๋ยหมัก มีคะแนน เท่ากับ 255 การเพาะเห็ดฟางมีคะแนน เท่ากับ 29 การอัดฟางก้อนมีคะแนนเท่ากับ 285 ดังนั้น การทำปุ๋ยหมักจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมซึ่งมีคะแนนตอบสนองทั้งปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกเฉลี่ยอยู่ ที่ 31 คะแนน จากคะแนนเต็ม 50 คะแนน

คำสำคัญ