การพัฒนาพันธุ์สับปะรดเพื่อการแปรรูป (ระยะที่ 1 การชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์ในห้องปฏิบัติการ)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การพัฒนาพันธุ์สับปะรดเพื่อการแปรรูป (การชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์ในห้องปฏิบัติการ) ศึกษา ณ สถาบันวิจัยเทคนโลยีเกษตร หาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ล้านนา ตั้งแต่เดือน มิถุนายนจนถึงเดือน กันยายน 2556 วางแผนการทดลองแบบ (RD จำนวน 20 ต้นต่อซ้ำ โดยใช้สายพันธุ์ลูกผสมสับปะรด ได้แก่ ต้นอ่อนลูกผสม จากพันธุ์ปัตตาเวีย x พันธุ์ภูแล พันธุ์ปัตตาเวีย x พันธุ์ภูเก็ด พันธุ์อินทรชิตขาว X พันธุ์ภูแล พันธุ์นางแล x พันธุ์ภูแล พันธุ์ภูแล xพันธุ์ปัตตาเวีย พันธุ์ภูเก็ต x พันธุ์ปัตตาเวีย พันธุ์อินทรชิตแดง x พันธุ์ ปัตตาเวีย พันธุ์อินทรชิตขาว x พันธุ์ปัตตาเวีย นำมาฉายรังสีในอัตราต่างๆ กันคือ 0 100 200 และ 300 เกรย์ และ นำต้นลูกผสมแชในสารโคลชิซิน เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ที่ระดับความเข้มข้นของ Colchicine 0.00 0.25 0.50 และ 1.00 % (w/V) บันทึกข้อมูล การเจริญเติบโต เช่น ความสูง จำนวนใบ ขนาดใบ พบว่า ต้นลูกผสม จำนวน 8 สายพันธุ์หลังจากได้รับการฉายรังสีเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ต้นสับปะรดลูกผสมทุกสายพันธุ์หลังจาก ได้รับการฉายรังสี มีการเจริญเติบโตน้อยกว่าต้นที่ไม่ได้รับการฉายรังสี ส่วนต้นที่ให้สารโลชิชิน พบว่า สารโคล ชิซินไม่มีผลต่อการเจริญเติบโตของต้นสับปะรดทุกสายพันธุ์