Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การเตรียมสารสกัดจากสาหร่ายไกเพื่อเป็นองค์ประกอบในครีมสำหรับบำรุงผิว

พรพิมล ม่วงไทย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

สาหร่ายไก เป็นสาหร่ายน้ำจืด มีโปรตีนสูง มีกากใย มีวิตามินและแร่ธาตุต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีซิลิเนียม แร่ธาตุตัวนี้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระชนิดหนึ่ง ในการวิจัยนี้ได้ศึกษาวิธีการเตรียมสารสกัดจากสาหร่ายไก แบบต่างๆ ได้แก่ สกัดด้วยวิธีทางเคมี โดยใช้ตัวทำละลาย เช่น กรด เบส สารอินทรีย์ วิธีทางกายภาพ เช่น การหมัก การคั้นกับน้ำ การบดละเอียด การหุงน้ำมัน เพื่อคัดเลือกวิธีได้สารสกัดจากสาหร่ายไกที่เหมาะสมในการนำไปเป็นส่วนผสมในครีมทาผิวกาย และตรวจหาสารที่ตกค้างคือเมทานอล ทำการตรวจคุณภาพสารสกัดด้วยการวิเคราะห์ปริมาณสารฟีนอลิกรวม ความเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ปริมาณซีลีเนียม เมื่อนำสารสกัดจากวิธีที่ดีที่สุดไปทำเป็นครีม พร้อมตรวจคุณภาพ และ ทดสอบความพึงพอใจในครีมที่ผสมสารสกัดจากสาหร่ายไก จากผลการวิจัย นี้พบว่า ในการเตรียมสารสกัดจากสาหร่ายไกควรใช้สาหร่ายไกแห้ง สารสกัดจากสาหร่ายไกทุกวิธีให้สารสกัดหยาบที่มีลักษณะทางกายภาพ ที่เป็นน้ำสีเหลืองอมเขียว สีเขียวสด ถึงสีเขียวอมน้ำตาล วิธีการที่ดี คือ การใช้สารละลาย 0.5 N โซเดียมไฮดรอกไซด์ ที่ให้ความร้อน 60 oC และ การต้มสาหร่ายในน้ำเดือดนาน 30 นาที พบ ปริมาณฟินอลิกเฉลี่ย 1066.96 mgGAE/ 100g และ 442.407 mgGAE/ 100g ตามลำดับ สารสกัดทุกวิธีการจากสาหร่ายไกสด และแห้ง ต่างก็มีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ ในช่วง 51.06 ถึง 91.55 % เมื่อทำการตรวจสอบเมทานอลตกค้างในสารสกัดตามวิธีการต่างๆ พบว่า สารสกัดแบบการต้มกับน้ำ และสกัดด้วยเบสโซเดียมไฮดรอกไซด์ไม่มีเมทานอลตกค้าง ดังนั้นจึงเลือกสารสกัดด้วยวิธีการต้มกับน้ำและสกัดด้วยเบสไปทดลองทำครีมบำรุงผิวและปรับส่วนผสมให้เหมาะสมในการเติมสารสกัดจากสาหร่ายไก ทำการปรับทดลอง 4 สูตร สูตรที่ 1 ครีมเบสผสม สารสกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ 0.5% สูตรที่ 2 ครีมเบสผสม สารสกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ 1.0% สูตรที่ 3 ครีมเบสผสม สารสกัดจากสาหร่ายต้ม 3.0% และ สูตรที่ 4 ครีมเบสผสม สารสกัดจากสาหร่ายต้ม 12.4% ครีมที่ได้มีลักษณะดี โดยผลการตรวจหาปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวม ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ ปริมาณซิลีเนียมในครีม พบว่า ครีมสูตรที่ 4 มีปริมาณสารฟีนอลิกสูงสุด โดยมีปริมาณ 5.91 ? 0.04 mg GAE/100g มีความสามารถต้านอนุมูลอิสระได้สูงสุดประมาณ 54.88 % ปริมาณซีลีเนียมมากที่สุดเท่ากับ 8.09 ppm รองลงมาคือครีมสูตรที่ 3 มีปริมาณสารประกอบฟีนอลิก 2.30 ? 0.02 mg GAE/100g และ มีความสามารถต้านอนุมูลอิสระได้สูงสุดประมาณ 53.80 % มีปริมาณซีลีเนียมเท่ากับ 7.20 ppm ดังนั้นครีมสูตรที่ 4 และ 3 น่าจะเป็นสูตรที่ดีในการทดลองนี้ จากผลการทำแบบสอบถามครีมสาหร่ายไกเทียบกับครีมในท้องตลาด เพื่อสอบถามความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อครีมสาหร่ายไกทั้ง 4 สูตร เปรียบเทียบกัน พบว่าส่วนใหญ่ผู้ทดสอบมีความพึงพอใจครีมสาหร่ายไก สูตรที่ 3 มากถึง ร้อยละ 56 งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า สาหร่ายไกสามารถนำมาแปรรูปเป็นสารสกัดที่มีประโยชน์ในการต้านอนุมูลอิสระและนำไปเป็นส่วนผสมในครีมบำรุงผิวได้

คำสำคัญ

สารสกัด สาหร่ายไก ครีมบำรุงผิว Extracted substance Kai algae Moisture Cream

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาผลิตภัณฑ์อิมัลชั่นบำรุงผิวที่มีส่วนผสมจากสารสกัดขมิ้นชันและสมอพิเภก

นำพล แปนเมือง มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี พ.ศ. 2565

การศึกษาการสกัดที่เหมาะสมและสมบัติทางเคมีกายภาพของเจลจากสารสกัดหมากจอง

จิตรา สิงห์ทอง มหาวิทยาลัยราชธานี พ.ศ. 2563

การพัฒนาผลิตภัณฑ์โลชั่นบำรุงผิวที่มีส่วนผสมของสารสกัดที่มีฤทธิ์ชีวภาพและการประเมินปริมาณสารด้านอนุมูลอิสระจากข้าวไทย

จิตติ ท่าไว สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

การผลิตน้ำมะเฟืองผงด้วยวิธีการทำแห้งแบบพ่นฝอยและการใช้ประโยชน์จากกากมะเฟืองเพื่อเป็นแหล่งของโภชนเภสัชสารที่มีฤทธิ์แอนตี้ออกซิเดนท์

ปรรัตน์ ศุภมิตรโยธิน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2556

การตรวจสอบองค์ประกอบทางพฤกษเคมีและความสามารถในการออกฤทธิ์ของน้ำสกัดน้ำมันหอมระเหยจากใบขลู่ สู่การพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ลดการอักเสบของผิวหนัง

วรวิทย์ จันทร์สุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2564

การพัฒนาวิธีการสกัดลิกนินจากขี้เลื่อยไม้ยางพาราด้วยตัวสกัดแบบยูเทคติค เพื่อใช้เป็นสารสำคัญในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง

นางสาวจุฬาลักษณ์ พินิตภุชพงศ์ พ.ศ. 2567

การพัฒนาตำรับแกรนนูลสารสกัดออกฤทธิ์จากเหง้าข่าเพื่อเป็นผลิตภัณฑ์สารเสริมในสุกร

ศิริพร โอโกโนกิ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

การเตรียมเจลแทนนินจากสมุนไพรสีเสียดสำหรับใช้ดูดซับโลหะหนักออกจากน้ำเสียที่เกิดจากการวิเคราะห์ค่าซีโอดี

นภวรรณ รัตสุข มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2561

การพัฒนากระบวนการสกัดที่มีสารประกอบกรดฟีนอลิกสูงและฤทธิ์การยับยั้งการสร้างเม็ดสีเมลานินของผิวหนังจากเมล็ดและเปลือกอะโวคาโด

ปรินุช ชุมแก้ว มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2566

การสกัดระดับจุลภาคด้วยของเหลวแบบกระจาย : หลักการและการพัฒนาในส่วนของตัวทำละลายสกัด

พิมพา สร้อยสูงเนิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561