พัฒนาการของสวนสัตว์ในสังคมไทย พ.ศ.2481-2535

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ศึกษาพัฒนาการของสวนสัตว์ในประเทศไทย รวมถึงการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่ ส่งผลต่อสวนสัตว์ ระหว่าง พ.ศ.2481 - 2535 ผลการศึกษาพบว่า พัฒนาการของสวนสัตว์ในสังคมไทยได้แบ่ง ออกได้เป็น 4 ยุค คือ ยุคที่ 1 ก่อน พ.ศ.2481 เป็นช่วงเวลาก่อนการเกิดสวนสัตว์ดุสิตซึ่งเป็นสวนสัตว์แห่งแรกของ ประเทศไทย สวนสัตว์ตามอย่างตะวันตกยังไม่เกิดขึ้นมีเพียงการสะสมสัตว์ในรูปแบบ " โรงเลี้ยงสัตว์" (Menagerie) ยุคที่ 2 (พ. ศ.2481-2497) เป็นยุคที่รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ขอพระราชทานพื้นที่บริเวณ เขาดินวนา เปิดเป็นสวนสัตว์ดุสิต ใน พ.ศ.2481 โดยมีทศบาลนครกรุงเทพเป็นผู้ดูแล แต่เทศบาลมีภาระจำนวน มากทำให้ไม่สามารถดูแลสวนสัตว์ได้ รัฐบาลจึงสร้างหน่วยงานใหม่เข้ามาดูแลสวนสัตว์ คือ องค์การสวนสัตว์ แห่งประเทศไทย ยุคที่ 3 (W.ศ.2497-2520) องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทยเข้ามาบริหารจัดการสวนสัตว์ ภายใต้กระแสการอนุรักษ์ธรรมชาติและสัตว์ป่า จนได้รับความนิยมจากประชาชนและเกิดส่วนงานใหม่ที่ ตอบสนองต่อแนวคิดในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสัตว์ป่าขึ้น คือ มีการสร้างโรงพยาบาลสัตว์ภายใน สวนสัตว์ และการสร้างสวนสัตว์เปิดเขาเขียว ยุคที่ 4 (พ.ศ.2520-2535) เป็นช่วงเวลาที่เกิดสวนสัตว์สาขาตาม ภูมิภาคต่าง ๆ เพื่อระบายสัตว์จากสวนสัตว์ดุสิตและส่งเสริมการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับสัตว์ อีกทั้งยังเป็นช่วงเวลาที่ เกิดการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ คือ การพยายามให้สวนสัตว์เป็นสถานที่แห่งการเรียนรู้ผ่านการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ประกอบกับในทศวรรษ 2530 สวนสัตว์ได้ปรับเปลี่ยนการจัดการสวนสัตว์ของไทยมีมาตรฐานสากลได้รับการ ยอมรับจากต่างประเทศมากขึ้นผ่านนโยบาย "มิติใหม่ของสวนสัตว์"

คำสำคัญ